سرم گیج می‌رود. تلوتلو می‌خورم و دستم را به این دیوارهای خفه می‌گیرم. این پرده‌های کثیف، این بوی ماندگی… نه، این‌ها فقط کلماتِ چاپ‌شده روی کاغذ نیستند؛ این‌ها فقط توصیفِ یک عمارتِ قجریِ رو به ویرانی در کتاب «شازده احتجاب» نیست. من از کالبدِ شازده بیرون می‌آیم، از اتاقِ تاریک فاصله می‌گیرم و می‌بینم که اینجا، تاریک‌خانه‌ی ذهنِ هوشنگ گلشیری است.
ما، کودکان سال‌های اضطراب؛ متولدین دهه‌های پنجاه و شصت. نسلی که با بوی نفتالین، آژیرهای ممتدِ شبانه، صف‌های طولانی کوپن و هراس‌های پنهان در پستوی خانه‌ها قد کشید. بلوغِ ما در تاریک‌خانه‌ای اتفاق افتاد که تنها روزنه‌ی نورش، همین ادبیاتِ زهرآگین و تب‌دار بود. چرا هر چه می‌خواندیم این‌قدر تلخ بود؟ چرا در چهارده‌سالگی، به جای کشف طراوت جهان، باید در زیرزمین سردِ خانه‌ی جابر منجمد می‌شدیم یا با احمدآقای صادق چوبک، تعفنِ فقر و خرافاتِ یک جامعه‌ی له‌شده را نفس می‌کشیدیم؟
آینه‌های دردار را نمی‌توان تنها رمانی درباره تبعید یا سرگذشت یک روشنفکر دانست. رمان، هم‌زمان تأملی است درباره چگونگی زیستن پس از فروریختن آرمان‌های بزرگ، حفظ پیوند با گذشته و یافتن معنایی تازه برای زندگی.
نقد ماندگار فرصتی است برای معرفی نقدنویسان ایرانی. در این بخش هربار یکی از چهره‌های نقد ادبیات فارسی را با نمونه‌هایی از نقدهای ماندگارش معرفی می‌کنیم. آشنایی با افرادی که در این مسیر گام برداشتند و خواندن نقدهای ایرانی، می‌تواند ارائه‌دهنده تجربیاتی باشد که مسیر نقدنویسی را روشن نگه دارد؛ زیرا نقد یکی از راه‌های شناخت، روشنگری و تغییر است. پرونده ششم نقد ماندگار به معرفی محمدعلی سپانلو اختصاص دارد.
هوشنگ گلشیری در اوایل دهه 50 شمسی رمانی با نام کریستین و کید نوشت. درباره این رمان نقدهای موافق و مخالف بسیاری تاکنون مطرح شده اما در سال 1351 محمدعلی سپانلو نقدی بر این کتاب نوشت که گویا بر خوانندگان اثر تأثیرگذار بوده. این نقد بعدها در کتاب مجموعه مقالات سپانلو درباره ادبیات و زندگی بازنشر شد.
جدال نقش با نقاش (از آتش خاموش تا سووشون) رام کردن تعلقات شخصی و خطر کردن هم وصیت یوسف است به زری، هم عمل کردن به پیام قصه مک ماهون. وصیت سووشون تشویق خواننده است به گذاشتن
شاید این کتاب برای این روزها بیشتر آشنا باشد، برای کسانی که دیگر امیدوار به اتفاق‌های خوب نیستند و معتقدند با کمی تغییر در مکان زندگی شاید بتوانند روزگار بهتری را سپری کنند. داستان آینه‌های دردار، از لحظه‌ای شروع می‌شود
مگر می‌شود نویسنده رمان شازده احتجاب تجربه دوسال بعدش بشود کریستین و کید؟ این علامت سوالی است که با باز کردن این کتاب با آن روبه‌رو می‌شوید. کتابی که به باربارا که معلوم نمی‌شود کیست تقدیم شده است و روایت
دست تاریک، دست روشن مجموعه داستان‌های کوتاه هوشنگ گلشیری همواره با استقبال فراوان روبه‌رو می‌شد و جزییاتش در کلاس‌های داستان‌نویسی تا همین زمان تدریس می‌شود. کتاب دست تاریک، دست روشن آخرین مجموعه داستان کوتاه او بود که پیش
سرم گیج می‌رود. تلوتلو می‌خورم و دستم را به این دیوارهای خفه می‌گیرم. این پرده‌های کثیف، این بوی ماندگی… نه، این‌ها فقط کلماتِ چاپ‌شده روی کاغذ نیستند؛ این‌ها فقط توصیفِ یک عمارتِ قجریِ رو به ویرانی در کتاب «شازده احتجاب» نیست. من از کالبدِ شازده بیرون می‌آیم، از اتاقِ تاریک فاصله می‌گیرم و می‌بینم که اینجا، تاریک‌خانه‌ی ذهنِ هوشنگ گلشیری است.
ما، کودکان سال‌های اضطراب؛ متولدین دهه‌های پنجاه و شصت. نسلی که با بوی نفتالین، آژیرهای ممتدِ شبانه، صف‌های طولانی کوپن و هراس‌های پنهان در پستوی خانه‌ها قد کشید. بلوغِ ما در تاریک‌خانه‌ای اتفاق افتاد که تنها روزنه‌ی نورش، همین ادبیاتِ زهرآگین و تب‌دار بود. چرا هر چه می‌خواندیم این‌قدر تلخ بود؟ چرا در چهارده‌سالگی، به جای کشف طراوت جهان، باید در زیرزمین سردِ خانه‌ی جابر منجمد می‌شدیم یا با احمدآقای صادق چوبک، تعفنِ فقر و خرافاتِ یک جامعه‌ی له‌شده را نفس می‌کشیدیم؟
آینه‌های دردار را نمی‌توان تنها رمانی درباره تبعید یا سرگذشت یک روشنفکر دانست. رمان، هم‌زمان تأملی است درباره چگونگی زیستن پس از فروریختن آرمان‌های بزرگ، حفظ پیوند با گذشته و یافتن معنایی تازه برای زندگی.
نقد ماندگار فرصتی است برای معرفی نقدنویسان ایرانی. در این بخش هربار یکی از چهره‌های نقد ادبیات فارسی را با نمونه‌هایی از نقدهای ماندگارش معرفی می‌کنیم. آشنایی با افرادی که در این مسیر گام برداشتند و خواندن نقدهای ایرانی، می‌تواند ارائه‌دهنده تجربیاتی باشد که مسیر نقدنویسی را روشن نگه دارد؛ زیرا نقد یکی از راه‌های شناخت، روشنگری و تغییر است. پرونده ششم نقد ماندگار به معرفی محمدعلی سپانلو اختصاص دارد.
هوشنگ گلشیری در اوایل دهه 50 شمسی رمانی با نام کریستین و کید نوشت. درباره این رمان نقدهای موافق و مخالف بسیاری تاکنون مطرح شده اما در سال 1351 محمدعلی سپانلو نقدی بر این کتاب نوشت که گویا بر خوانندگان اثر تأثیرگذار بوده. این نقد بعدها در کتاب مجموعه مقالات سپانلو درباره ادبیات و زندگی بازنشر شد.
جدال نقش با نقاش (از آتش خاموش تا سووشون) رام کردن تعلقات شخصی و خطر کردن هم وصیت یوسف است به زری، هم عمل کردن به پیام قصه مک ماهون. وصیت سووشون تشویق خواننده است به گذاشتن
شاید این کتاب برای این روزها بیشتر آشنا باشد، برای کسانی که دیگر امیدوار به اتفاق‌های خوب نیستند و معتقدند با کمی تغییر در مکان زندگی شاید بتوانند روزگار بهتری را سپری کنند. داستان آینه‌های دردار، از لحظه‌ای شروع می‌شود
مگر می‌شود نویسنده رمان شازده احتجاب تجربه دوسال بعدش بشود کریستین و کید؟ این علامت سوالی است که با باز کردن این کتاب با آن روبه‌رو می‌شوید. کتابی که به باربارا که معلوم نمی‌شود کیست تقدیم شده است و روایت
دست تاریک، دست روشن مجموعه داستان‌های کوتاه هوشنگ گلشیری همواره با استقبال فراوان روبه‌رو می‌شد و جزییاتش در کلاس‌های داستان‌نویسی تا همین زمان تدریس می‌شود. کتاب دست تاریک، دست روشن آخرین مجموعه داستان کوتاه او بود که پیش
Thanks for clicking. That felt good.
Close
