
برگمان فقط سی ثانیه ناراحت میشود
«اگر فیلمهایم را دوست نداشته باشند ناراحت میشوم ـ ولی فقط برای سی ثانیه.» این را کارگردان فقید سوئد، یکی از اسطورههای تاریخ سینما، یعنی اینگمار برگمان (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷میلادی) میگوید؛ مردی که عشق، تنهایی، نفرت، یأس، سردی، تحقیر، درماندگی و درنهایت، قدیمیترین زخمِ باز و متعفن و چرکینمان را سالیان سال روی پرده میبَرد تا عذابمان دهد و تسلایمان. او با نوشتن «تصویرها: زندگی من در فیلم» جهان فیلمهایش را به دنیای کتاب پیوند میزند. و جایی در مرزهای کتاب و فیلم، روایتی نو از آثار و زندگی خویش به دوستداران و خُردهگیرانش پیشکش میکند.