کلاسهای انشای مدارس و کلاسهای داستاننویسی مسیرهایی است که معمولاً جهت رشد کودک و نوجوان را در این زمینه مشخص میکند. اما در این کلاسها چه میگذرد و آیا کلاس نویسندگی برای بچهها مفید است؟ با سه کارشناس در این زمینه صحبت کردهایم. محمدرضا شمس (نویسنده)، مینا حدادیان (پژوهشگر و کتابدار) و آتوسا صالحی (نویسنده و مترجم) در گفتوگو با وینش به اهمیت برگزاری این کلاسها اشاره کردند؛ اما نحوهی برگزاری این کلاسها و خروجیای که انتظار میرود، کیفیت و تاثیری که روی کودک و نوجوان میگذارند، محل بحث شد.
محمدرضا شمس روی تخیل تاکید دارد و میگوید: «ما کارخانهی نویسندگی نداریم! اینکه یک عده کلاس ثبت نام کنند و از کلاسها نویسنده بیرون بیاید، اتفاق نمیافتد. ما باید روی پرورش مهارت نوشتن و تخیل کار کنیم تا بچهها اولاً یاد بگیرند بنویسند و بعد اینکه چطور بنویسند مهم میشود.»
مینا حدادیان معتقد است به جای پر و بال دادن به کلاسهای داستاننویسی باید به سمت کتاب و کتابخوانی رفت.
آتوسا صالحی هم اثرات این کلاسها را محدود به مهارتهای خواندن و نوشتن و داستاننویسی بچهها نمیداند، بلکه رشدی را که در طول کلاسها برای بچهها اتفاق میافتد حائز اهمیت میداند.
اما اگر نوجوانان بخواهند از طریق کتابها نویسندگی را یاد بگیرند چه کتابهایی برایشان مفید است؟ واقعاً کدام یک از این کتابها نویسنده شدن را یادتان میدهد و همان چیزی است که دنبالش میگردید؟ در این یادداشت پنج مورد از کتابهای موجود در زمینهی آموزش داستاننویسی به نوجوانان را بررسی میکنیم تا انتخاب برایتان راحتتر باشد.
