«سیبل ون آنتورپ» هر روز صبح مینشیند و نامه مینویسد؛ به برادرش، به بهترین دوستش، به رئیس دانشگاه که به او اجازهی حضور در کلاسی که واقعا آرزویش را دارد نمیدهد، به نویسندگان محبوبش تا در مورد آخرین کتابهایشان نظر بدهد، و به شخصی که اغلب برایش نامه مینویسد اما هرگز آن را ارسال نمیکند.
سیبل نامه مینویسد چراکه در هفتاد و سه سالگی از مکاتبات شوخ و زیرکانهی خود برای فهم جهان اطرافش استفاده میکند. اما فارغ از صفحهی کاغذ، او سی سال گذشته را صرف دوری کردن از افرادی کرده که دوستش دارند… تا اینکه نامههایی از جانب شخصی در گذشتهاش او را وامیدارد تا یکی از دردناکترین دورههای زندگیاش را مرور کند.
حال، سیبل باید نامهای را که تمام این سالها مشغول نوشتن آن بوده، پست کند و ناچار است برای ادامهی زندگی، دیگری را از ته قلب ببخشد.
زندگی مکاتبهگرانهی «سیبل ون آنتورپ» ممکن است چیز غیرعادی و تازهای نباشد، اما احتمالا یکی از بهیادماندنیترین شخصیتهای داستانی است که تابهحال خواندهاید.
این کتاب جزو فهرست 2026 برگزیدگان جایزه ادبیات زنان در بخش آثار داستانی بوده است.