برچسب: کرونا

پارانویا موضوع اصلی پاموک و نیروی محرک سبک اوست. پاموک تو را وا می‌دارد با خواندن رمانش از میان لایه‌های سوءظن و شک عبور کنی. هیچ فاکتی، هیچ داستانِ پسِ‌پشتی، هرگز آن نیست که در ابتدا می‌نماید. پاموک گفته «ما ادبیات پارانویا داریم». اگر رمان‌های او واجد این خصیصه‌ی پسا‌مدرنیستی‌اند و تن به پایان‌بندی‌های معلوم و مشخص نمی‌دهند، اگر آن‌ها آن خصلتی را که رولان بارت «عشق به معنی» نام داده است ناکام می‌گذارند، دلیلش این است که در این رمان‌ها مرتب با دسیسه‌ها و ضددسیسه‌ها رویاروی می‌شویم. او حقیقتاً رمان‌نویسی است برای عصر «پساحقیقت». جودیت شولِویتس این نقد بر رمان «شب‌های طاعون» را نوشته و مقاله در شماره‌ی نوامبر ۲۰۲۲ نشریه‌ی «آتلانتیک» چاپ شده است.

کتاب موضوع مرگ و زندگی شامل 35 فصل با عناوین مختلف است که از ابتدا تا فصل بیستم، به تناوب به قلم اروین و مریلین یالوم نوشته شده. یکی از فصل‌ها نیز به یادداشت‌های فرزندان‌شان درباره مادر اختصاص دارد. بعداز آن اروین یالوم باقی فصل‌ها را به تنهایی از مراحل مرگ انتخابی همسر و تجربه سوگ و تنهایی‌اش نوشته. برای آشنایی بیشتر با کتاب بخش‌هایی از آن را در اینجا آورده‌ایم.

در نثر شمیم بهار در قرنها بگذشت، چند مشخصه‌ی بارز وجود دارد: اول؛ استفاده از / (اِسْلَش یا ممیز) بجای نقطه. دوم؛ استفاده از لغات نامتداول. سوم؛ دست بردن در ساختار جملات و تغییر آن‌ها در محور هم‌نشینی زبان.
هر سه مشخصه، موجب آشنایی‌زدایی شده‌اند. آشنایی‌زدایی در استفاده از کلمات؛ مثلا «بغتتا» یا «حقا» واژگان رایجی نیستند. آشنایی‌زدایی در محور هم‌نشینی با تغییر جای کلمات؛ نمونه‌اش آوردن حقا در پایان جمله. یا حذف افعال و حروف اضافه. آشنایی‌زدایی در شکل جملات هم با استفاده از ممیز صورت گرفته است.

چوب نروژی داستان ازدست‌دادن‌های پی در‌پی است؛ داستان غافلگیری با مرگ. موراکامی در چوب نروژی از استیصال و پوچی توامان می‌گوید و از تردیدها و عدم قطعیت. چوب نروژی حکایتی است از اختلال در رابطه آدم‌ها، از کج‌فهمی‌ها و بیماری‌های روحی و از ناآرامی‌ها و از این شاخه به آن شاخه پریدن‌های بی‌هدف… گویی ایراد از دیگری است و نه از خود.