برچسب: سفرنامه

در این قسمت از سفرنامه، روز دوم و سوم ژئوپارک طبس و روستای اصفهک را تجربه می‌کنیم؛ از کال جنی و مسیر آبشارها تا ازمیغان، باغ گلشن و ارگ طبس. لمس طبیعت، زندگی روستایی، موسیقی و شعر خراسان و تاریخ منطقه، لحظاتی چندحسی و زنده خلق می‌کند. سفر واقعی فراتر از دیدن مناظر است؛ ترکیبی از تجربه، احساس و آشنایی با مردم و فرهنگ محلی که در ذهن و قلب مسافر می‌ماند.

در نخستین روز سفر به طبس، به روستای اصفهک می‌رسیم؛ جایی که بافت خشتی، فانوس‌های شبانه و تلاش نسل جوان برای احیای روستا، آن را به یکی از برترین مقاصد گردشگری جهان رسانده است. دیدار با استاد حسن سمندری در رمل‌های پی‌کوه، و آشنایی با معماری خاک از زبان پویا خزائلی، سفری چندحسی می‌سازد که مرز میان موسیقی، تاریخ و مکان را بازتعریف می‌کند.

فئودور داستایفسکی، نویسنده بزرگ روس، در سال ۱۸۶۲ سفری به اروپا انجام داد که حاصل آن، یادداشت‌هایی شد با عنوان Winter Notes on Summer Impressions یا به ترجمه فارسی، «سفرنامه‌ی داستایفسکی». این اثر گرچه در قالب سفرنامه نوشته شده، اما بیشتر از آن‌که گزارش‌گر مناظر و وقایع باشد، تحلیلی عمیق و تند از وضعیت فرهنگی، اجتماعی و روانی غرب قرن نوزدهم است. این سفرنامه نه‌تنها بخشی از روند فکری داستایفسکی را روشن می‌کند، بلکه همچون آینه‌ای، دغدغه‌های ما ایرانیان را نیز درباره‌ی رابطه‌مان با غرب، منعکس می‌سازد.

کتاب «حظ کردیم و افسوس خوردیم» سفری است به اروپا از نگاه دو جوان قاجاری، که همزمان تاریخ و ادبیات را در خود دارد. متن میان شگفتی از جهان نو و حسرت از عقب‌ماندگی ایران در نوسان است و با لحن روزنگاشت‌گونه و صمیمی، تصویری زنده و شخصی ارائه می‌دهد. برخلاف سفرنامه‌های رسمی، صدای جوانانه و آزاد نویسندگان، کتاب را بیش از یک گزارش سفر، آیینه‌ای از روح جامعه ایران در اواخر قاجار می‌سازد.

در کشور لیبی، پس از سقوط شاه ادریس، مردم به خاطر تغییرات تاریخی در کشور به رژیم قذافی و اصلاحات در کشورامیدوار می‌شوند، ولی برخلاف انتظارشان، قذافی فقط موقعیت خودش را مستحکم می‌کند و به وعده‌هایی که داده بود، عمل نمی‌کند. او باعث سرخوردگی همراهان انقلاب می‌شود. بسیاری از آن‌ها به جرم انتقاد از رژیم بازداشت، زندانی، شکنجه و مفقود می‌شوند.

سال‌هاست سفر تفریحی و توریستی نرفته‌ام، اما هر کس ازم می‌پرسد کجایی؟ می‌گویم: در سفرم. بیشتر از آن‌که در خانه‌ای شب را صبح کرده باشم، در هتل و هواپیما بوده‌ام. قرار است چهار لوکیشن را ببینیم. دو تا در مصر و دو تا مراکش. زمین‌ها از سال‌ها پیش زیر نظر شرکت بوده‌اند و حالا قرار است من به همراه توماس، و داسیا، که نماینده شرکت در شمال آفریقاست، جنبه‌های مهندسی و لجستیکی مکان‌ها را بررسی کنیم. این جستارها، راهنمای گردشگری نیستند.

در دامنه‌های پررمز دماوند، چشمه‌های آب‌گرم مختلفی وجود دارند که نقطه‌ی تلاقی طبیعت‌گردی، خاطره و درمان‌اند. نوشته زیر، تجربه‌ای شخصی از بالنئوتراپی در دل جنگل‌های هیرکانی و روستاهای کوه‌پایه‌ای را روایت می‌کند؛ جایی که بخار داغ، گوگرد، و سکوت، ذهن و بدن را آرام می‌کنند. چشمه‌ها نه‌تنها جاذبه‌ای طبیعی‌اند، بلکه بخشی از فرهنگ و زیست‌بوم دیرپای این سرزمین‌اند، در پیوندی زنده با آیین‌ها، اسطوره‌ها و کتاب‌های ماندگار درباره‌ی کوه دماوند.