
وقتی خبر اعدام میشنوم، چه کتابی میخوانم؟
این هم از ویژگیهای آدمهای کتابخوان است که حتی حال بدشان را هم میخواهند با کتاب خوب کنند. یا خودشان را شماتت میکنند که چرا مدتی است حالشان آنقدر بد است که حتی کتاب هم نمیتوانند بخوانند. اما شاید برای وقتهایی که بیحوصله و بیحال هستیم هم کتابهایی بتوانند حالمان را تغییر بدهند. البته کتابهایی داستانی، نه انگیزشی! اعدام آدمها از آن چیزهایی نیست که بشود با آن شوخی کرد، چه به حق باشد چه ناحق. شاید اصلا همه دعوا سر این است که اعدام چقدر حکم حق است، حتی اگر اعدام کسی باشد که در یک دادگاه مشخص و معلوم جرمش ثابت شده و خون کسی به گردنش است.