
هیچ شرکتی همیشه خوب نیست، مگر در اقیانوس آبی!
اصطلاح اقیانوس آبی و قرمز برای بسیاری از مدیران، آشناست. نویسندگان استراتژی اقیانوس آبی معتقدند بهجای ورود به رقابت خونین در اقیانوس سرخ باید وارد بازار نامحدود اقیانوسهای آبی شد و تقاضا را خلق کرد؛ بازاری که در آن قواعد بازی مشخص نشده است و فرصت برای سودآوری و رشد بسیار وجود دارد؛ اما هنگامیکه شرکتی اقیانوس آبی خلق میکند و نتایج عملکرد قدرتمندان شناخته میشود، دیر یا زود تقلیدکنندگان در افق ظاهر میشوند. میبینیم که بازهم حاشیه سود شرکت کم شده، رقابت درگرفته، محصولات دیگر تمایزی با رقبا ندارند و هزینهها در حال بالا رفتن است؛ یعنی که: کمک، اقیانوس من دارد سرخ میشود!