روز: 27 اسفند 1401

جانی روداری، نویسنده‌ی خلاق ایتالیایی، داستان‌هایی نوشته که برای هر کدام سه پایان در نظر گرفته است. بیست داستان در بخش منتهی به پایان متوقف شده‌اند و پس از آن سه پایان به ترتیب پشت سر هم نوشته شده است. نویسنده در پایان کتاب، پایان موردنظرش را گفته است، پایانی که به نظرش پایان مناسبی برای هر داستان است.

ماما چند وقتی است که از دنیا رفته و حالا پاپا، پیرمرد عروسک‌ساز قصه، برای کنار آمدن با این غم تصمیم می‌گیرد برای دل خودش عروسکی بسازد که شبیه به همسرش است. او لی‌لی را خلق می‌کند و همه‌جا همراه خودش می‌برد اما یک روز لی‌لی هم مانند ماما ناپدید می‌شود…

اعترافات یک دوست خیالی شصت فصل کوتاه دارد، انگار هر فصل بخشی از دفترچه‌خاطرات ژاک است. ما با او همراه می‌شویم. به خانه‌ی خانواده‌ی پاپیه پا می‌گذاریم، به مسئله‌ی هویت فکر می‌کنیم، به دنیای بی‌انتهای تخیل سرک می‌کشیم و با انجمن خیالی‌های گمنام و دفتر انتقال آشنا می‌شویم.حتی اگر نباشی می‌آفرینمت…

دنیای خیال‌انگیز هارولد و مدادرنگی بنفش، درست مثل یک خواب است. خوابی پر از ماجرا که به راحتی می‌شود همه‌چیز را در کنار هم در آن تجربه کرد، هرچند که هارولد چون خوابش نبرده به نقاشی‌کردن روی آورده، اما انگار این عمل او، مقدمه‌ای برای خوابی خیال‌انگیز و بنفش است.

کتاب ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی‌اش بر پایه‌ی کشمکش و گفت‌وگو بین دو شخصیت اصلی داستان شکل گرفته است. روایت‌ها رفت و برگشتی است و ما قدم با قدم با جریان داستان پیش می‌رویم. فضای داستان بین ناخودآگاه نویسنده و فضای واقعی حرکت می‌کند. این تعلیق بین فضای واقعی و ناخودآگاه نویسنده باعث می‌شود دنیایی که نویسنده می‌خواهد در واقعیت تغییر دهد برای ما عیان شود.