دردهای بومی
7 آذر 1399
اوج شاعرانگی آبادی در شعرهای بلندی است که به نظر میرسد بین محتوا و فرم تعادل برقرار میشود. همینطور وقتی که دغدغههای شخصیاش تبدیل به دغدغههای انسانی میگردد و با زبان یکدست و فنیاش تصویری تأثیرگذار خلق میکند. آبادی آنقدر شاعری کرده که به سبک ویژهاش دست پیدا کرده باشد و اتفاقاً این طرز در اشعار بلندش نمود بیشتری دارد.