
در مصائب و مناقب قرض دادن کتاب
همیشه در بین کسانی که برای امانت گرفتن کتابی اصرار میکنند کسانی هستند که کتاب قرض گرفته را برده و در گوشهای از اتاقشان فراموش میکنند. مدتها کتاب را پس نمیآورند و اگر به خاطر پیگیریهای زیاد شمای قرض دهنده و بر حسب اتفاق در خانهتکانی عید کتابتان را پیدا کنند آن را نخوانده و باز نشده خدمتتان پس میآورند. به تجربه دیدهام که کتابخوان واقعی کمتر کتابی را از سر تفنن قرض گرفته و نخوانده پس میآورد. با این وجود تجربهی قرض دادن کتاب به اهل و اهالیاش یک لذت انکار نشدنی هم دارد که آن حرف زدن دربارهی موضوعی است که روزی به تنهایی آن را خوانده و شکافتهای. فراخواندن خلوتی از گذشته که با مرور محتوای کتاب با یک دوست میسر میشود.
