vinesh وینش

vinesh وینش

 

سایت معرفی و نقد کتاب وینش همکاران

روز: 22 تیر 1402

رمان فارسی

رمان فارسی در سال‌های ما

این همه اثر داستانی فقط در یک بازه کوتاه بین 1355 تا 1358. محمدعلی سپانلو در معرفی آثار داستانی ادبیات ما، یازده اثر را برمی‌شمرد و به معرفی آن‌ها در نشریه «کتاب جمعه» می‌پردازد که شاملو سردبیرش بود. این یازده اثر عبارتند از «سگ و زمستان بلند» از شهرنوش پارسی‌پور، «باید زندگی کرد» از مصطفی رحیمی، «بره گمشده راعی» نوشته هوشنگ گلشیری»، «کلیدر» اثر عظیم محمود دولت‌آبادی که آن زمان جلد اولش منتشر شده بود، «مادرم بی‌بی‌جان» نوشته اصغر الهی، «سال‌های اصغر» از ناصر شاهین پر، «شب هول» اثر هرمز شهدادی، «کبودان» حسین دولت‌آبادی، «نسیمی در کویر» از مجید دانش آراسته، «فیل در تاریکی» اثر قاسم هاشمی‌نژاد و «جای خالی» سلوچ باز هم از محمود دولت‌آبادی. نگاه سپانلو به تبع دوران نوشته شدن این معرفی‌ها در سال 58 آنقدر سیاسی است که نوشته فیل در تاریکی را پسندیده چون با استتفاده از این ژانر بعداً می‌شود کارهایی با شرکت «ساواک» نوشت که ارزش سیاسی داشته باشند.

ادامه»
میعاد در لجن

میعاد در لجن

میعاد در لجن دفتر شعر نصرت رحمانی در زمان انتشار آن با چه واکنشی روبرو شد؟ در زیر می‌توانید یادداشت کوتاهی را بخوانید که محمدعلی سپانلو در «دفترهای روزن» درباره این کار شعری نصرت رحمانی نوشته و آن را ستوده است. سپانلو در آن‌ها در عرصه نقد ادبی در مجلات بسیار فعال بود.

ادامه»
آی با کلا

آی بی کلاه، آی با کلا

هوشنگ حسامی مترجم و روزنامه‌نگار در نشریه آرش نقدی نوشته است بر نمایش «آی بی کلاه، آی با کلاه» جعفر والی که در آن سال‌ها با بازی عزت الله انتظامی، علی نصیریان و پرویز فنی زاده روی صحنه رفته بود. نقدی که البته بنا به عرف رایج آن سال‌ها بیشتر درمورد نمایشنامه‌نویس است تا نمایش. در این نقد می‌خوانید: «(ساعدی) آرام و اندیشیده شده به عریان کردن آدم‌ها می‌پردازد، از این مترسک‌های معصوم چیزی باقی نمی‌گذارد، به ریش همه‌شان می‌خندد، خواب زدگی‌شان را به باد نفرین می‌گیرد و هشدار می‌دهد. درام به شکلی کمیک گونه به پیش می‌رود اما در بطن (تراژدی) گونه‌ای‌ست و تماشاگر غافل چه خنده‌های اندوهگنانه‌ای دارد!»

ادامه»
سخنان ساعدی درباره سهراب سپهری

سخنان ساعدی درباره سهراب سپهری

غلامحسین ساعدی پس از مهاجرت اجباری از کشور، در فرانسه تلاش کرد یک بار دیگر نشریه الفبا را راه بیندازد. هفتمین و آخرین مجلد الفبای در تبعید به مجموعه آثار منتشرنشده ساعدی (گوهر مراد) اختصاص دارد. این دفتر با نامه‌ای برای خوانندگان به پایان می‌رسد که در آن از مشکلات انتشار و توزیع الفبا در نبود دکتر ساعدی سخن به میان آمده و قولی جهت انتشار دفتر هشتم با برخی دیگر از آثار منتشرنشده وی به خوانندگان داده شده است. قولی که هرگز به عمل تبدیل نشد و عمر الفبای در تبعید با همین شماره به آخر رسید. از این آخرین شماره مصاحبه‌ای با ساعدی درباره شخصیت سهراب سپهری را انتخاب کرده‌ایم. در متن مصاحبه از زبان محاوره استفاده شده و ما هم رسم‌الخط انتخابی الفبا برای این مطلب را عینا منعکس کرده‌ایم.

ادامه»
رمان فارسی

رمان فارسی در سال‌های ما

این همه اثر داستانی فقط در یک بازه کوتاه بین 1355 تا 1358. محمدعلی سپانلو در معرفی آثار داستانی ادبیات ما، یازده اثر را برمی‌شمرد و به معرفی آن‌ها در نشریه «کتاب جمعه» می‌پردازد که شاملو سردبیرش بود. این یازده اثر عبارتند از «سگ و زمستان بلند» از شهرنوش پارسی‌پور، «باید زندگی کرد» از مصطفی رحیمی، «بره گمشده راعی» نوشته هوشنگ گلشیری»، «کلیدر» اثر عظیم محمود دولت‌آبادی که آن زمان جلد اولش منتشر شده بود، «مادرم بی‌بی‌جان» نوشته اصغر الهی، «سال‌های اصغر» از ناصر شاهین پر، «شب هول» اثر هرمز شهدادی، «کبودان» حسین دولت‌آبادی، «نسیمی در کویر» از مجید دانش آراسته، «فیل در تاریکی» اثر قاسم هاشمی‌نژاد و «جای خالی» سلوچ باز هم از محمود دولت‌آبادی. نگاه سپانلو به تبع دوران نوشته شدن این معرفی‌ها در سال 58 آنقدر سیاسی است که نوشته فیل در تاریکی را پسندیده چون با استتفاده از این ژانر بعداً می‌شود کارهایی با شرکت «ساواک» نوشت که ارزش سیاسی داشته باشند.

ادامه»
میعاد در لجن

میعاد در لجن

میعاد در لجن دفتر شعر نصرت رحمانی در زمان انتشار آن با چه واکنشی روبرو شد؟ در زیر می‌توانید یادداشت کوتاهی را بخوانید که محمدعلی سپانلو در «دفترهای روزن» درباره این کار شعری نصرت رحمانی نوشته و آن را ستوده است. سپانلو در آن‌ها در عرصه نقد ادبی در مجلات بسیار فعال بود.

ادامه»
آی با کلا

آی بی کلاه، آی با کلا

هوشنگ حسامی مترجم و روزنامه‌نگار در نشریه آرش نقدی نوشته است بر نمایش «آی بی کلاه، آی با کلاه» جعفر والی که در آن سال‌ها با بازی عزت الله انتظامی، علی نصیریان و پرویز فنی زاده روی صحنه رفته بود. نقدی که البته بنا به عرف رایج آن سال‌ها بیشتر درمورد نمایشنامه‌نویس است تا نمایش. در این نقد می‌خوانید: «(ساعدی) آرام و اندیشیده شده به عریان کردن آدم‌ها می‌پردازد، از این مترسک‌های معصوم چیزی باقی نمی‌گذارد، به ریش همه‌شان می‌خندد، خواب زدگی‌شان را به باد نفرین می‌گیرد و هشدار می‌دهد. درام به شکلی کمیک گونه به پیش می‌رود اما در بطن (تراژدی) گونه‌ای‌ست و تماشاگر غافل چه خنده‌های اندوهگنانه‌ای دارد!»

ادامه»
سخنان ساعدی درباره سهراب سپهری

سخنان ساعدی درباره سهراب سپهری

غلامحسین ساعدی پس از مهاجرت اجباری از کشور، در فرانسه تلاش کرد یک بار دیگر نشریه الفبا را راه بیندازد. هفتمین و آخرین مجلد الفبای در تبعید به مجموعه آثار منتشرنشده ساعدی (گوهر مراد) اختصاص دارد. این دفتر با نامه‌ای برای خوانندگان به پایان می‌رسد که در آن از مشکلات انتشار و توزیع الفبا در نبود دکتر ساعدی سخن به میان آمده و قولی جهت انتشار دفتر هشتم با برخی دیگر از آثار منتشرنشده وی به خوانندگان داده شده است. قولی که هرگز به عمل تبدیل نشد و عمر الفبای در تبعید با همین شماره به آخر رسید. از این آخرین شماره مصاحبه‌ای با ساعدی درباره شخصیت سهراب سپهری را انتخاب کرده‌ایم. در متن مصاحبه از زبان محاوره استفاده شده و ما هم رسم‌الخط انتخابی الفبا برای این مطلب را عینا منعکس کرده‌ایم.

ادامه»