سایت معرفی و نقد کتاب وینش
سایت معرفی و نقد کتاب وینش

روز: 12 بهمن 1400

پزشکزاد

پزشکزاد، منهای دایی جان ناپلئون

رمان «دایی جان ناپلئون» هرچند در ابتدا چندان از سوی جامعه ادبی مورد توجه قرار نگرفت اما به تدریج شهرت و موفقیت آن تا به آن‌جا رسید که تمام کارنامه نویسندگی ایرج پزشکزاد را زیر سایه خود برد. اما پزشکزاد جز «دایی جان ناپلئون» کتاب‌های دیگری هم نوشته و از قضا نویسنده‌ پرکاری بوده است. در این پرونده پزشکزادی منهای دایی جان ناپلئون را معرفی می‌کنیم.

آسمون ریسمون

شعر نو، نیمدار، کهنه در وصف انگبین ناموس!

ایرج پزشکزاد در سال‌های دهه 30 برای خوانندگان مجله فردوسی و علاقه‌مندان به هنر و ادبیات با مطالب طنزی شناخته‌شده بود که با عنوان «آسمون ریسمون» می‌نوشت و در آن با زبانی طنز آثار ادبی زمان خودش و جریان‌ها و شخصیت‌های فرهنگی را با زبانی طنز مورد انتقاد قرار می‌داد. این نوشته‌ها اوج هزل روزنامه‌ای اوست. پزشکزاد توان بالایی در ایجاد فضای دراماتیک و خلق فضای نمایشی از طریق دیالوگ‌نویسی دارد و آثارش بیشتر گفتگو محور و متکی بر دیالوگ‌های به‌شدت خنده‌آور است که جای تعریف و توصیف می‌نشیند.

حافظ ناشنیده پند پزشکزاد

حافظ و سعدی با قلم شیرین ایرج پزشکزاد

در روایت ایرج پزشکزاد از زندگی حافظ از زبان محمد گلندام، به شیراز قرن هشتم می‌رویم و قدم به قدم با حافظ در کوچه‌ و بازار شیراز همراه می‌شویم و تا می‌رسیم به منزلگاه عبید زاکانی که سرسلسله‌ی رندان و طنزآوران است و در عصر حافظ، شاعری نامدار و حکیمی سالخورده است. ایرج پزشکزاد در کتاب «طنز فاخر سعدی» گونه ای از طنز را معرفی و تحلیل می کند که در میان اهل ادبیات کمتر شناخته شده است چندان که این گونه‌ی خاص طنز در آثار سعدی، حتی توجه سعدی‌شناسان را جلب نکرده است.

ایرج پزشکزاد

یادی از ایرج پزشکزاد

ایرج پزشکزاد ابتدا کار قلمی را با ترجمه‌ی آثاری از مولیر ،‌ ولتر و رمان‌های تاریخی برای پاورقی نشریات آغاز کرد. برای نشریه فردوسی ستون طنزی می‌نوشت و بیشتر کتاب‌هایش را ابتدا به صورت پاورقی در نشریات منتشر کرد و بعد به صورت کتاب درآورد. بعد از انقلاب مقالاتی سیاسی و اجتماعی و تاریخی نوشت اما طنز را هیچ‌گاه رها نکرد. این مقاله معرفی مختصر کارنامه ادبی اوست.

خط چینی و دنیای مدرن

خط چینی و دنیای مدرن

چرا چین پیشرفت نمی‌کند؟ در شروع قرن بیستم این سوالی بود که هر روشنفکر چینی، از ملی‌گراها تا نخستین سوسیالیست‌ها از خود می‌پرسید. نکند سختی بسیار زبان چینی که امکان سوادآموزی را محدود می‌کند یکی از دلایل آن باشد؟ ساده‌کردن نوشتار چینی از اهداف ملی آن سال‌ها بود. جینگ تسو پژوهشگر تاریخ چین از سده نوزدهم تا به این سو در کتاب «پادشاهی خط چینی:  انقلابی در زبان که چین را مدرن ساخت» با عنوان انگلیسی «Kingdom of Characters: The Language Revolution That Made China Modern» به این موضوع می‌پردازد. نیویورکر در مقاله‌ای به قلم یان بوروما این کتاب را بررسی کرده است که ترجمه خلاصه‌ای از آن را در زیر می‌توانید بخوانید.