داستان فراموششدهی اسرای جنگی نازی در آمریکا
نویسنده: نیما امیدیان
کتاب «پانزده_ قتل، قصاص و داستان فراموششدهی اسرای جنگی نازی در آمریکا» یک اثر تاریخی، غیرداستانی و جنایی است که به بررسی وضعیت اسرای آلمانی در اردوگاههای ایالات متحده میپردازد. ویلیام گرو تلاش کرده با پایبند بودن به مستندات، روایتی واقعی و تکاندهنده از سربازان اسیرشده آلمانی، در زمان حمله ارتش هیتلر به شمال آفریقا، روایت کند.
توسعه جنگ به آفریقا توسط هیتلر، جدای از اهداف استراتژیک (مثل کنترل کانال سوئز و دسترسی به نفت) و نیز نمایش و آزمایش قدرت نظامی، یک هدف بزرگتر هم داشت: حمایت از متحد ضعیفشده و دچار تردید؛ موسولینی. ایدههای اشتباه نظامی و آرایش جنگی نادرست در نهایت موجب شکست نهایی ارتش نازی در نبرد العملین شد. حدود چهارصدهزار سرباز آلمانی در طی بیست و شش ماه اسیر شدند. اغلب این سربازان به اردوگاههایی در شهرهای مختلف آمریکا فرستاده شدند.
ورود اسرا به اردوگاه کنکوردیا با مرگ مشکوک یکی از اسرا که به شکل خودکشی صحنهسازی شده شروع میشود. خیلی زود مشخص میشود که یک قتل اتفاق افتاده است؛ قتلی توسط همقطاران آلمانی. نازیها، یک غیرنازی را کشته بودند. این شروع بخش مهمی ار تعارضات ایدئولوژیک بین سربازان آلمانی در اسارت است. نفوذ نازیها در اردوگاه، باعث افزایش خشونتهای سازمانیافته میشود.
وفاداری سربازان آلمانی به تفکر نازی، چالشهای فراوانی را برای مقامات آمریکایی ایجاد میکند. نازیهای متعصب، کنترل اردوگاه را در دست میگیرند و حتی با وجود قطع ارتباط کامل فیزیکی با دنیای بیرون، همچنان تحتتاثیر اخبار جنگ و تحولات سیاسی آلمان، مشغول تحمیل نظم و انضباط خود به سایر اسرا هستند.
تکاپوی اخلاقی گردانندگان اردوگاه با جنایتهایِ اتفاقافتاده شروع میشود… از طرفی طبق قراردادها و کنوانسیونها، محدودیتهایی برای مقابله با خشونت اسرا دارند و از طرفی اسرای مورد خشونت قرارگرفته تمایلی به همکاری و فاش کردن متخلفان ندارند. اما سازمانیافتگی شکنجهها توسط گروه ضربت نازیها (رولکوماندوها) راهحلی غیر از برخورد حقوقی باقی نمیگذارد. در اواخر جنگ جهانی دوم، تنش بین اسرا به شدت افزایش مییابد.
تحولات جنگ، محاکمه همقطاران نازی، تعارضات مذهبی و ایدئولوژیک و در نهایت پیشنهاد آلمان برای معاوضه اسرا بین آلمان و آمریکا، منجر به یک آشوب سراسری در کنکوردیا میشود. قربانیان روزبهروز بیشتر میشوند. شکنجههای بدنی و روانی اردوگاه را دچار مشکلات زیادی میکند. روز دادگاههای جنگی فرا میرسد؛ محاکمه عاملین اصلی، سریع و شتابزده. طرف آلمانی خواستار معامله آن پانزده نفر در ازای پانزده اسیر آمریکایی است.
محاکمه اسرای جنگی آلمانی متهم به قتل اسرای هموطن خود، پیچیده و مملو از چالش است. مقامات آمریکایی مصمم هستند عدالت را به طور منصفانه اجرا کنند، اما با موانع متعددی روبرو هستند. یکی از مشکلات اصلی، جمعآوری شواهد قابل اعتماد است. شاهدان اغلب به دلیل ترس از انتقامِ سایر اسرای جنگی یا به دلیل وفاداریِ باقیمانده خود با آرمان حزب نازی، تمایلی به پیشروی ندارند. این بیمیلی، شناسایی افراد مسئول مستقیم قتلها را دشوار میکند.
چالش دیگر، مانع زبانی و تفاوتهای فرهنگی بین سیستم دادگاه آمریکایی و اسرای جنگی آلمانی است. دادرسیها باید با دقت ترجمه شوند و تلاشهایی برای اطمینان از این که متهمان حقوق خود و اتهامات وارده را درک میکنند، صورت گیرد. این فرآیند زمانبر است و نیاز به صبر و توجه زیادی به جزئیات دارد.
علاوه بر این، محاکمهها در پسزمینه جنگ جاری انجام میشود و ناگزیر بر جو حاکم تأثیر میگذارد. فشار عمومی برای مجازات سریع و شدید عاملان وجود دارد و این فشار گاهی با نیاز به تضمین دادرسی قانونی و استماع منصفانه برای هر متهم در تضاد است. مقامات آمریکایی به شدت از نیاز به رعایت اصول عدالت، حتی در مواجهه با احساسات در زمان جنگ، آگاه هستند.
در فصلهای میانی کتاب، جایی که مذاکرات طرف آلمانی و آمریکایی برای معاوضه اسرا در جریان است، ویلیام گرو درباره سابقه چند کشور خاص در زمینه «دیپلماسی گروگانگیری» صحبت میکند. روسیه، لیبی، جمهوری اسلامی و چند کشور دیگر؛ شبیه آنچه در ۳۰ دی ۱۳۵۹ در سفارت آمریکا در تهران اتفاق افتاد. نویسنده، یکی از جرقههای اصلی نوشتن این کتاب را همین موضوع گروگانگیری میداند.
نازیسم
