جلال آل احمد بی شک از نویسندگان تاثیرگذار معاصر است و سبک و نگاهش بر نویسندگان بسیاری پس از او اثر گذاشت. خواندن آثارش هم از وجه ادبی حائز اهمیت است و هم تصویری از دوران و شرایط سیاسی و اجتماعی سال های حیاتش را نشان می دهد.
عدهای معتقدند این کتاب نمادین است و اعترافی است به ناتوانی جلال در تغییر چیزهایی که به آن اعتقاد داشت و برخی دیگر معتقدند این فقط یک خودزندگینامه است که از شجاعت جلال ناشی شده و اگر هم آن را منتشر نکرد به خاطر احترامی بود که به همسرش سیمین دانشور گذاشت.
داستانی استعاری از جلال آلاحمد، در دورانی که نمیشد عیان نوشت:
داستان در سه فصل با نثر شکسته روان است و خواندن آن سبب میشود همزمان با حال و هوای جامعه روستایی آن زمان ایران آَشنا شد، با دغدغهها و چشم و همچشمیها و روابط بین همسایهها و حتی پدر و فرزندی.
تمام داستانهایش به نوعی به زنان ربط دارد حتی اگر شخصیت اصلی زن نباشد. هرکدام از داستانها توصیفی است از زندگی زنان در آن دوران. زنانی درگیر فقر و آداب و رسوم وسنتها و کلیشههای زندگی که ناگزیر بودند تحمل کنند.
مجموعه داستانی دیگر از جلال آلاحمد که شرایط سیاسی دورانش را بازگو میکند:
در این کتاب میتوان روایتها و سرنوشت افرادی که به نوعی به فعالیت سیاسی مشغول بودن را دریافت، زندانیان سیاسی، زندانیانی که تحت شکنجه بودند و افرادی که فعالیتهای سیاسیشان سبب شده بود تا با حکومت دچار مشکل شوند.
اولین مجموعه داستانی است که از جلال آلاحمد در سال 1324 منتشر شده است. در چاپ اول ده داستان و در چاپ هفتم دو داستان دیگر نیز به آن اضافه شده است. این مجموعه داستان اولین تجربههای اوست.