روز: 13 آبان 1401

در مواجهه با داستان‌های آنتون چخوف شاید اولین نکته‌ای که به نظرمان بیاید این است که با پیرنگ و مایه‌ی خاص یا طولانی‌ رو‌به‌رو نیستیم. بلکه گاه فقط اتفاقات ساده را پی می‌گیریم و اصلا قرار نیست اتفاق عجیبی بیفتد. این بیان موجز، همه‌چیز را در نظرمان «ساده» می‌نمایاند. ولی برخی داستان‌‌کوتاه‌هایش طوری نوشته شده‌اند که به نظر می‌آید هیچ‌کس مانند چخوف نمی‌تواند این ایده‌‌های ساده را با این کیفیت بالا بنویسد. در بیابان هم کمابیش این ویژگی‌ها را می‌بینیم. پسر بیابان

مجله گردون در پایان سال 1369 سوالی ساده و به قول خود مجله «کلی» از نویسندگان و شاعران مطرح آن روز ایران پرسید: دهه شصت چگونه گذشت؟ دهه‌ای که یکی از سخت‌ترین دوران‌ها برای ملت ایران و برای روشنفکران و نویسندگان بود. این سوال عامدانه همین‌قدر کلی مطرح شده بود تا هرکدام از نویسندگان به دید و صلاح خود پاسخی حدوداً چهارصد کلمه‌ای به آن بدهد و زاویه دید خود را روشن بسازد. این‌جا پاسخ مرحوم محمدعلی سپانلو شاعر مطرح آن روزها را می‌خوانیم.

مجله گردون در پایان سال 1369 سوالی ساده و به قول خود مجله «کلی» از نویسندگان و شاعران مطرح آن روز ایران پرسید: دهه شصت چگونه گذشت؟ دهه‌ای که یکی از سخت‌ترین دوران‌ها برای ملت ایران و برای روشنفکران و نویسندگان بود. این سوال عامدانه همین‌قدر کلی مطرح شده بود تا هرکدام از نویسندگان به دید و صلاح خود پاسخی حدوداً چهارصد کلمه‌ای به آن بدهد و زاویه دید خود را روشن بسازد. این‌جا پاسخ منیرو روانی‌پور نویسنده تازه به میدان‌آمده آن روزها را می‌خوانیم.

مجله گردون در پایان سال 1369 سوالی ساده و به قول خود مجله «کلی» از نویسندگان و شاعران مطرح آن روز ایران پرسید: دهه شصت چگونه گذشت؟ دهه‌ای که یکی از سخت‌ترین دوران‌ها برای ملت ایران و برای روشنفکران و نویسندگان بود. این سوال عامدانه همین‌قدر کلی مطرح شده بود تا هرکدام از نویسندگان به دید و صلاح خود پاسخی حدوداً چهارصد کلمه‌ای به آن بدهد و زاویه دید خود را روشن بسازد. این‌جا پاسخ نصرت کریمی را می‌خوانیم که این دهه برای او دوران تلخی بود. هرچند جواب او به این سوال هم فارغ از طنز معمول و شیرین او نیست.

مجله گردون در پایان سال 1369 سوالی ساده و به قول خود مجله «کلی» از نویسندگان و شاعران مطرح آن روز ایران پرسید: دهه شصت چگونه گذشت؟ دهه‌ای که یکی از سخت‌ترین دوران‌ها برای ملت ایران و برای روشنفکران و نویسندگان بود. این سوال عامدانه همین‌قدر کلی مطرح شده بود تا هرکدام از نویسندگان به دید و صلاح خود پاسخی حدوداً چهارصد کلمه‌ای به آن بدهد و زاویه دید خود را روشن بسازد. این‌جا پاسخ رضا جولایی نویسنده جوان آن روزها را می‌خوانیم.