روز: 29 فروردین 1401

در راه کوه، داستانی زیبا و دلنشین از ماریان دوبوک است که با ترجمه‌ی خوب رضی هیرمندی، به زبان فارسی برگردانده شده است. این داستان، درباره‌ی زندگی صحبت می‌کند. یا به عبارت بهتر، مسیری که در طول زندگی خودمان طی می‌کنیم. قدم‌هایی که برمی‌داریم، دوستی‌هایی که شکل می‌دهیم و کارهایی که انجام می‌دهیم و در نهایت، تاثیری که از خودمان به جا می‌گذاریم؛ تاثیری هرچند نامحسوس اما عمیق و ارزش‌مند.

رابطه‌ی بین بیمار یا سالمند، پرستار خانگی، و اطرافیان عزیزان بیمار در متنی که مینا نوری برای ما فرستاده است در مرکز توجه قرار دارد. چگونه می‌توان اعتماد فرد سالمند یا بیمار را به خود جلب کرد، به دست آوردن اعتماد خانواده او چطور، و نقش پرستار و موسسه در این میان کدام است. نویسنده این خاطرات ماه و ماهی، پرستارها و قطعه گمشدهمعتقد است حلقه گمشده در این میان نقش مساله‌ی آموزش است.

تا حالا داخل تونل یک معدن را دیده‌اید؟ در لحظه انفجار صدها و هزاران تن دینامیت برای ساخت جاده یا تونل حاضر بوده‌اید؟ چنین تجاربی برای همه ما ممکن نیست. اسماعیل صاحبی از خاطرات شغلی خود به عنوان مهندس معدن گفته است. خاطراتی که از زمانی که به عنوان یک کارآموز تازه‌وارد برای اولین بار وارد معدن زغال می‌شود آغاز می‌شوند و به جایی می‌رسند که تازه‌واردهایی دست او به امانت سپرده شده‌اند. خاطراتی پر از حوادث ناگوار در محیط کاری صنعتی، نجات پیدا کردن‌ها و در آخر او چشم می‌دوزد به جمعی که از اقوام و گروه‌های گوناگون مملکت مدتی طولانی دور از خانه و خانواده با هم زندگی می‌کنند و در کنار کسب روزی حلال، کشور را می‌سازند. مثل شیشه‌ای که کنار سنگ سالم باقی می‌ماند.

تغییرات مدرنی که در دهه سی میلادی در زندگی روزمره ژاپنی‌ها رخ داده بود، چراغ‌های برق، کولرهای گازی و همه ابزار و ادوات زندگی مدرن که به سرعت پرطرفدار شده بود تانیزاکی را به تأمل بیشتر در اشیا و ادوات و زندگی اصیل ژاپن وا داشت. او در پی این جواب بود که چرا خانه‌ها، رستوران‌ها و منظره‌های جدید حسی از ژاپن ندارند و نوعی از آشفتگی و کلافگی به همراه می‌آورند. چنین پرسشی پای نویسنده را به دنیای نور، بازتاب نور و سایه‌ها باز می‌کند و او را به این نتیجه می‌رساند که زیبایی در مفهوم غربی آن در زیر نور کامل نمایان می‌شود در حالی که حضور سایه و طیفی از تاریکی است که اتاق‌ها، اشیا و ادراک ژاپنی را غنا می‌بخشد.

کار فیلسوف اساساً اندیشیدن به ماهیت پدیده‌هاست. سیزده مقاله‌ای که در این کتاب جمع شده‌اند به سه پرسش اصلی، که برخی‌شان از بدو پیدایش عکاسی مطرح بوده‌اند، می‌پردازند. یکم: ماهیت مکانیکی مستقل از دخالت انسان در فرایند تولید عکس (فرایند فیزیکی-شیمیایی و امروزه الکترونیکی) آیا به آن ارزش بیشتری از نظر سندیت می‌بخشد؟ دوم: با توجه به ماهیت مکانیکی عکاسی، آیا می‌توان عکاسی را هنر دانست؟ و سرانجام پرسش سوم درباره اخلاق در عکاسی. کوشش برای درک جهان هیچ کاربرد فوری ندارد و در این جهان بسیار عمل‌گرا ممکن است قضاوت عمومی این باشد «که به هیچ دردی نمی‌خورد». اما اندیشیدن به خود و کارهایی که می‌کنیم از ویژگی‌های بسیار طبیعی آدمیزاد است.