سایت معرفی و نقد کتاب وینش
سایت معرفی و نقد کتاب وینش

مردان در کنار زنان

مردان در کنار زنان


تاکنون 2 نفر به این کتاب امتیاز داده‌اند

 

تهیه این کتاب

نام انتخابی برای کتاب می­‌تواند یک برگ برنده برای نویسنده باشد چرا که با درایت و نکته‌­سنجی انتخاب شده است. در حالی که نام یک داستان «فکرهای خصوصی» است، تک‌­تک شخصیت­‌های این مجموعه، بلندبلند فکرهای خودشان را بر زبان می‌­آورند، حتی خصوصی‌­ترینِ آن‌ها را.

فکرهای خصوصی

نویسنده: یاسمن خلیلی‌فرد

ناشر: هیلا (ققنوس)

نوبت چاپ: ۲

سال چاپ: ۱۳۹۸

تعداد صفحات: ۱۲۸

نام انتخابی برای کتاب می­‌تواند یک برگ برنده برای نویسنده باشد چرا که با درایت و نکته‌­سنجی انتخاب شده است. در حالی که نام یک داستان «فکرهای خصوصی» است، تک‌­تک شخصیت­‌های این مجموعه، بلندبلند فکرهای خودشان را بر زبان می‌­آورند، حتی خصوصی‌­ترینِ آن‌ها را.

فکرهای خصوصی

نویسنده: یاسمن خلیلی‌فرد

ناشر: هیلا (ققنوس)

نوبت چاپ: ۲

سال چاپ: ۱۳۹۸

تعداد صفحات: ۱۲۸

 


تاکنون 2 نفر به این کتاب امتیاز داده‌اند

 

تهیه این کتاب

جایی در یکی از داستان‌­های مجموعه­‌ی فکرهای خصوصی می‌­خوانیم:

«دلم می‌­خواهد به گذشته برگردم. واقعیت این است که گذشته تکرار نمی‌­شود، اما دنبالش می‌­دویم تا بخش‌­هایی از خودمان را که در آن گم کرده‌­ایم پیدا کنیم…»

اگر به ریزوا­ژه‌­های این متنِ گزیده دقت کنیم و در آن دقیق شویم می­‌بینیم تا حدودی معرف کتاب است؛ فکرهای خصوصی.

افکاری که حین مواجهه با آن‌ها با خودمان واگویه می­‌کنیم. شاید این سوال پیش بیاید چرا نباید فریاد زده بشوند؟ چرا نباید دیگران هم در این پیچیدگی فکری سهیم باشند بلکه بشود از تنهایی در آمد؟ جواب می­‌دهیم: «در آن صورت دیگر خصوصی تلقی نمی­‌شود.»

در ادامه به این گفته می‌­رسیم و به آن می‌­پردازیم:

بعد از خواندن چهار کتاب از یاسمن خلیلی‌­فرد (اگر یک کتاب تخصصی نقش جنگ بر سینمای غیر جنگی را نادیده بگیریم و ادبیات داستانی را به حساب بیاوریم، می­شود سه کتاب) به این نتیجه رسیده‌ام قلم خاص خودش را دارد که حتی اگر کتاب­‌های متعدد دیگری به چاپ برساند باز جنس و رنگ و خمیره‌­ی قلمش همین است. این می‌­تواند یک حُسن باشد که نویسنده جنس کلمه‌­هایش یکی باشد و به تدریج صاحب مولفه شود و با این حال به تکرار نیفتد و این‌جا باید بگویم یاسمن خلیلی­‌فرد هم مثل هر نویسنده جوان دیگری باید مراقب باشد دچار تکرار نشود.

در مجموعه­ داستان فکرهای خصوصی مانند دو کتاب قبلی نویسنده با یک جنس از انسان‌­ها روبه‌­رو می‌­شویم. البته در بعضی از داستان‌­ها، آدم­‌ها، طرز تفکر و نوع و شیوه‌­ی زندگی‌شان با شخصیت‌­های کتاب‌­های قبلی کمی فرق می‌­کند و به عبارتی از سطح اجتماعی و اقتصادی پایین‌­تری برخوردارند و درست در همین نقطه نویسنده موفق شده از تله‌­ی تکرار فرار کند.

آدم‌­های این کتاب از اول موفق نبوده‌­اند و یا اگر بوده‌­اند، جایی میانه‌­ی راه کم آورده‌­اند و معنی شکست و طعم آن را به ملموس­‌ترین شکل ممکن چشیده­‌اند.

برخی از شخصیت‌ها این شکست و تلخی بعد از آن را قبول کرده­ و ادامه­‌ی زندگی را در دست گرفته‌­اند و برخی دیگر نه و همچنان در گذشته سِیر می­‌کنند و با خاطره­‌های گاه خوب و گاه بد، زندگی. برخی از شخصیت­‌ها با نخی نامرئی به این گذشته متصل هستند و خودشان را جدا از آن نمی‌­بینند؛ آن‌قدر که حتی برای آغاز زندگی جدید و دوری و فراموشی از زندگی قبل و تلخ گذشته نمی‌­توانند حتی قدم اول را بردارند و اگر هم اقدامی کرده‌­اند متزلزل بوده و نامطمئن.

مدام با خود در نوعی جنگ و ستیز درونی دست­‌وپنجه نرم می‌­کنند و بر مسند قاضی می‌­نشینند و خودشان را قضاوت می­‌کنند. خیلی هم اصرار دارند محکمه‌­ای عادلانه برپا شود و اگر ببینند جایی اشتباه کرده‌­اند فوراً برمی‌­گردند و در پی جبران برمی‌­آیند.

این‌­ها همه در یکی از داستان‌­های این مجموعه به نام «دردِ مشترک» به خوبی عیان است. این داستان از دید من درخشان‌­ترینِ این مجموعه است از آن جهت که بنا به دلایل ذکر شده مفهوم و رسالت واژه‌­ی «عشق» در آن زیر پا گذاشته نشده. نویسنده در این داستان با مهارت هرچه تمام‌­تر به دور از بازی زبانی خاص به تقدس عشق اشاره کرده. در طول زندگی ممکن است بارها وارد رابطه­‌های متعددی شویم ولی آیا همه به یک اندازه دلچسب هستند و تاثیرگذار؟

«جاوید» در این داستان قصد ازدواج مجدد دارد با زنی که او هم نیز. هر دو این افراد وارد یک جنگ درونی با خودشان شده­‌اند. هر دو این افراد ذره ذره‌­ی وجودشان در گذشته سیر می­‌کند و هر کاری می‌­کنند بلکه مفری پیدا کنند برای رهایی از آن، نمی‌­توانند.

این موضوع که شاید بشود وارد رابطه‌­ی جدیدی شد ولی از گذشته کمی دور، اما صفر تا صدِ الانت متعلق به حال نباشد، در داستان دردِ مشترک به خوبی بسط پیدا کرده و آن‌جایی که هر دو طرف ماجرا یعنی «جاوید» و «ساره» تصمیم می‌­گیرند برای حال خوب خودشان، در گذشته بمانند و با آن خاطرات زندگی را ادامه بدهند حتی اگر قرار بر ادامه‌­ی راه به تنهایی باشد، نویسنده برگ برنده را رو کرده و گفته «عشق» پاک است و مقدس و اگر ماندگار شد دیگر تکرار نمی‌­شود و چه انتخاب نام به جایی؛ «دردِ مشترک». دردی که هم «جاوید» و هم «ساره» به آن مبتلا هستند و همین باعث درک متقابل می‌­شود.

بخش اعظم موضوع داستان‌­های دیگر کتاب روابط شکست­‌خورده­‌ی زن و مرد است. در بیشتر داستان‌­ها به پدیده‌­ی «ازدواج دوم» اشاره شده است و مشکلات بعد از آن و درایت ِ گاهی زن و گاهی مرد برای انسجام ­بخشیدن به زندگیِ دوباره از نو ساخته ­شده.

روابط انسان­ها مهم‌­ترین عنصر این مجموعه­ داستان است و می‌­شود گفت «یاسمن خلیلی‌­فرد» تمرکز بیشتری روی زنانِ داستان‌­ها داشته ولی از دید من آن‌جایی موفق عمل کرده که روایت چند داستان را بر عهده‌­ی «مَرد»های داستان گذاشته. این را از جایی متوجه شدم که داستان‌­های «نامبر فایو»، «پسرخوانده» و خصوصاً داستان درخشان «دردِ مشترک» را (با راوی مرد) بیشتر از بقیه‌­ی داستان‌­ها دوست داشتم.

نام انتخابی برای کتاب می­‌تواند یک برگ برنده برای نویسنده باشد چرا که با درایت و نکته‌­سنجی انتخاب شده است. در حالی که نام یک داستان «فکرهای خصوصی» است، تک‌­تک شخصیت­‌های این مجموعه، بلندبلند فکرهای خودشان را بر زبان می‌­آورند، حتی خصوصی‌­ترینِ آن‌ها را.

  این مقاله را ۴ نفر پسندیده اند

اشتراک گذاری این مقاله در فیسبوک اشتراک گذاری این مقاله در توئیتر اشتراک گذاری این مقاله در تلگرام اشتراک گذاری این مقاله در واتس اپ اشتراک گذاری این مقاله در لینکدین اشتراک گذاری این مقاله در لینکدین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *