روز: 23 مرداد 1403

چله‌ی تابستان است، تارک مرداد که به تعبیر اهل جنوب خرماپزان است و به تعبیر اهل شمال انجیرپزان. بسیاری از تابستانِ گرمتر از هرسال می‌نالند و بسیاری هنوز هم دل به آن می‌سپارند و می‌خواهند در ساعات طولانی آن قراری بیابند؛ از گشت‌وگذار عصرگاهی گرفته تا سفری کوتاه به حوالی طبیعت و خنکای آبی و دریایی، و یا پناه‌گرفتن در زیر باد کولر و دیدار یک دوست در کافه، رفتن به سینما و حتی ماندن در خانه و چُرتی و خواندن کتابی و داستانی. به هرحال اگر درونتان یک شترمرغ چابک گرمسیری دارید این پرونده برای شماست. به قول مولانا «کلاغان قدر تابستان چه دانند؟».

دریا واکاوی گذشته و غوطه خوردن در گستره‌ی زمان و خاطره است، بستری برای رستگاری. مردی میانسال که همچنان در سوگ همسرش نشسته، برای رهایی از تنهایی و یافتن تسلی تصمیم می‌گیرد به گذشته بازگردد، به ابتدای نوجوانی خود. جایی که برای نخستین‌بار مفهوم عشق و مرگ را تجربه کرده بود. او به خانه‌ی ساحلی «سدارها» بازمی‌گردد، جایی که خانواده‌ی گریس تعطیلات تابستانی‌شان را آنجا می‌گذراندند.