رمانِ سال کلاغ دو ماجرای اصلی دارد: ماجرای ملکه ثریا و ماجرای خانوادهای در مراغه؛ بههمراه چندین و چند خردهروایت دیگر که برخی مربوط به شخصیتهای این دو ماجرا هستند و مابقی، خیر. مشکل کتاب از همینجا شروع میشود. دو ماجرای اصلی هیچ ارتباط و پیوندی باهم ندارند. بههم گره نخوردهاند. دو ماجرای کاملا مجزا هستند که در یک «رمان» کنار هم قرار گرفتهاند.
مقایسه میان داستانهای جوانان و نوجوانان (Young adult) با رمانهای بزرگسالان بیشباهت به مقایسه داستانهای عامهپسند با رمانهای ادبی و کلاسیک نیست. در ادبیات نوجوانان و جوانان گستردگی ایدهها در چارچوب ژانر صورت میپذیرد و به مدد انفجار تکنولوژی برآیند موضوعات دنیای معاصر و حتی آیندهاند، در حالی که در ادبیات بزرگسالان ایدهها از درون انسان نشات میگیرند و جهانشمولتر و در عینحال عمیقتر هستند. اما مشکل اصلی یا پرسش اساسی این است که آیا هیچیک از این دو گروه حق قضاوت دیگری را دارد؟ یادداشت زیر نوشتهی دانیکا الیس یکی از جوانان طرفدار پروپاقرص ادبیات جوانان و نوجوانان است که سعی میکند برای این پرسش جوابی بیابد.
یک مقایسه بین «اُدیسه» هومر و فیلم «کجایی ای برادر» برادران کوئن. داستانهایی هستند که نخوانده میدانی؛ لازم نیست شاهنامه خوانده باشی تا داستان فرزندکشی رستم یا گذشتنِ سیاوش از میان شعلههای آتش را بدانی. به همین سان لازم نیست اَدیسه هومر را خوانده باشی تا از آن همه ماجرا مطلع باشی. ماجراهای اودیسه چنان در فرهنگ غرب مشهورند که ادیسه به صورت واژهای وارد زبان شده و به هر سفر طولانی و پرماجرایی ادیسه میگویند. اما آیا کوئنها در فیلمشان اودیسه را بدون خواندن آن مورد اقتباس قرار دادهاند؟ روبرت صافاریان معتقد است کوئنها روح اثر را اقتباس کردهاند، نه جزئیات آن را.
رمانِ سال کلاغ دو ماجرای اصلی دارد: ماجرای ملکه ثریا و ماجرای خانوادهای در مراغه؛ بههمراه چندین و چند خردهروایت دیگر که برخی مربوط به شخصیتهای این دو ماجرا هستند و مابقی، خیر. مشکل کتاب از همینجا شروع میشود. دو ماجرای اصلی هیچ ارتباط و پیوندی باهم ندارند. بههم گره نخوردهاند. دو ماجرای کاملا مجزا هستند که در یک «رمان» کنار هم قرار گرفتهاند.
مقایسه میان داستانهای جوانان و نوجوانان (Young adult) با رمانهای بزرگسالان بیشباهت به مقایسه داستانهای عامهپسند با رمانهای ادبی و کلاسیک نیست. در ادبیات نوجوانان و جوانان گستردگی ایدهها در چارچوب ژانر صورت میپذیرد و به مدد انفجار تکنولوژی برآیند موضوعات دنیای معاصر و حتی آیندهاند، در حالی که در ادبیات بزرگسالان ایدهها از درون انسان نشات میگیرند و جهانشمولتر و در عینحال عمیقتر هستند. اما مشکل اصلی یا پرسش اساسی این است که آیا هیچیک از این دو گروه حق قضاوت دیگری را دارد؟ یادداشت زیر نوشتهی دانیکا الیس یکی از جوانان طرفدار پروپاقرص ادبیات جوانان و نوجوانان است که سعی میکند برای این پرسش جوابی بیابد.
یک مقایسه بین «اُدیسه» هومر و فیلم «کجایی ای برادر» برادران کوئن. داستانهایی هستند که نخوانده میدانی؛ لازم نیست شاهنامه خوانده باشی تا داستان فرزندکشی رستم یا گذشتنِ سیاوش از میان شعلههای آتش را بدانی. به همین سان لازم نیست اَدیسه هومر را خوانده باشی تا از آن همه ماجرا مطلع باشی. ماجراهای اودیسه چنان در فرهنگ غرب مشهورند که ادیسه به صورت واژهای وارد زبان شده و به هر سفر طولانی و پرماجرایی ادیسه میگویند. اما آیا کوئنها در فیلمشان اودیسه را بدون خواندن آن مورد اقتباس قرار دادهاند؟ روبرت صافاریان معتقد است کوئنها روح اثر را اقتباس کردهاند، نه جزئیات آن را.
Thanks for clicking. That felt good.
Close
