شکسپیر از بزرگترین نمایشنامهنویسان جهان است که آثارش هنوز بعداز گذشت قرنها تاثیرگذارند و به شکلهای مختلف اجرا میشوند. معرفی 5نمایشنامه از او تنها نمایانگر بخشی از توانایی او در احاطه به شکلهای مختلف نمایشی، وجوه انسانی و حادثهپردازی است.
سفرنامهها یکی از راههای آشنایی با کشورهای مختلف هستند. با معرفی 5سفرنامه که هر کدام از وجوه مختلفی نوشته شدهاند، میتوان آشنایی متفاوتی با کشور افغانستان پیدا کرد.
جنگ هشت ساله میان ایران و عراق در بسیاری از رمانها و داستانهای کوتاه ایرانی انعکاس یافتهاند. هرکدام از این داستانها از منظری روایتگر بخشهایی از جنگ و آدمهایش بودهاند.
کلهتخممرغی و دوست زباندرازش ماجرای دوستی یک دختربچهی نه ساله با یک قورباغه است. تارا که یکی از پاهایش از آن یکی پنج سانتیمتر کوتاهتر است و در دنیای واقعی دوستان زیادی ندارد، به طور اتفاقی در یک روز هیجانانگیز با قوری قارقوری دوست میشود. قورباغهای که میخواهد به او شنا یاد بدهد تا در مسابقهی شنای منطقه برنده شود. اما مشکل اینجاست که مایو ندارد و توی استخر آدمها هم راهش نمیدهند!
علیه تفسیر همهاش کلنجار رفتن سوزان سانتاگ است با یکی از بنیادیترین پرسشهای نقد هنر که رابطهی فرم و محتوا باشد. به نظر موضوعی کهنه و تکراری، اما کماکان حلنشده: اصلاً «محتوایی» هست یا اصلاً فرم و محتوا دو چیز جدا هستند که حالا ما میخواهیم رابطهشان را بفهمیم؟ سونتاگ دستکم در مقطعی که این کتاب را در سیوچندسالگی مینوشته (دهه 60 میلادی)، سخت شاکی و کلافه بوده است از تقلیل اثر هنری به محتوایش، به ندیدن وجه زیباییشناختی آثار هنری، و از تفسیرهای تئوریمحور گلدرشت.
کتابی هست که مشکوک باشید نویسندهاش کس دیگری هست؟
شکسپیر از بزرگترین نمایشنامهنویسان جهان است که آثارش هنوز بعداز گذشت قرنها تاثیرگذارند و به شکلهای مختلف اجرا میشوند. معرفی 5نمایشنامه از او تنها نمایانگر بخشی از توانایی او در احاطه به شکلهای مختلف نمایشی، وجوه انسانی و حادثهپردازی است.
سفرنامهها یکی از راههای آشنایی با کشورهای مختلف هستند. با معرفی 5سفرنامه که هر کدام از وجوه مختلفی نوشته شدهاند، میتوان آشنایی متفاوتی با کشور افغانستان پیدا کرد.
جنگ هشت ساله میان ایران و عراق در بسیاری از رمانها و داستانهای کوتاه ایرانی انعکاس یافتهاند. هرکدام از این داستانها از منظری روایتگر بخشهایی از جنگ و آدمهایش بودهاند.
کلهتخممرغی و دوست زباندرازش ماجرای دوستی یک دختربچهی نه ساله با یک قورباغه است. تارا که یکی از پاهایش از آن یکی پنج سانتیمتر کوتاهتر است و در دنیای واقعی دوستان زیادی ندارد، به طور اتفاقی در یک روز هیجانانگیز با قوری قارقوری دوست میشود. قورباغهای که میخواهد به او شنا یاد بدهد تا در مسابقهی شنای منطقه برنده شود. اما مشکل اینجاست که مایو ندارد و توی استخر آدمها هم راهش نمیدهند!
علیه تفسیر همهاش کلنجار رفتن سوزان سانتاگ است با یکی از بنیادیترین پرسشهای نقد هنر که رابطهی فرم و محتوا باشد. به نظر موضوعی کهنه و تکراری، اما کماکان حلنشده: اصلاً «محتوایی» هست یا اصلاً فرم و محتوا دو چیز جدا هستند که حالا ما میخواهیم رابطهشان را بفهمیم؟ سونتاگ دستکم در مقطعی که این کتاب را در سیوچندسالگی مینوشته (دهه 60 میلادی)، سخت شاکی و کلافه بوده است از تقلیل اثر هنری به محتوایش، به ندیدن وجه زیباییشناختی آثار هنری، و از تفسیرهای تئوریمحور گلدرشت.
کتابی هست که مشکوک باشید نویسندهاش کس دیگری هست؟
Thanks for clicking. That felt good.
Close
