
پایانِ بازِ آدمهای ناتمام
مجموعه داستان قهوهچی چمنسلطان نوشته فرهاد کشوری از جمله آثاری است که بیش از هر چیز با شیوهی سازماندهی زبان و ساختار رواییاش معنا تولید میکند. این مجموعه شامل سیزده داستان کوتاه است که در سالهای مختلف نوشته شدهاند. این مجموعه را میتوان نمونهای برجسته از داستاننویسیای دانست که وفادار به امکانات درونی فرم است: روایتی که کمتر بر عناصر آشکار کنش، یا بازنمایی مستقیم واقعیت بیرونی متکی است و بیشتر بر «چگونگیِ بازنمایی» و «نحوهی دیدن» تأکید دارد.