
در ستایش امر مکتوب
گمان میکنم رمان رویای مردان ایرانی در بهترین زمان ممکن منتشر شده تا گویی به ما یادآوری کند که ما، همگی ما، مسافرین یک کشتی هستیم و غرق این کشتی هلاک همهی ماست. از این رو باید رویای مردان ایرانی را به نوعی رمان دوستی نیز نامید. رمانی که در آن با زبان اسطوره و نماد بر پذیرش، درک متقابل و ریشههای مشترک نژادی، فرهنگی و حتی مذهبی اشاره رفته تا آنچه پیش روی ما قرار میگیرد به تمامی اثری در تمجید دوستی نیز باشد.