روز: 5 خرداد 1402

معانی و تفاسیر مختلفی از «پیرمرد و دریا» برداشت شده. بعضی می‌گویند این داستان بلند، تمثیلی شخصی از همینگوی به عنوان نمادی از هنرمند و پیکار دائمی‌اش با هنر و منتقدین هنر است، عده‌ای دیگر برش کوچکی از ماهیت زندگی را در این داستان می‌بینند. برای بعضی راوی بحران سن و ناتوانی جسمی است و بعضی هم روح مسیحی و سمبل‌های مسیحیت را دنبال می‌کنند. از دلایل موفقیت چنددهه‌ای «پیرمرد و دریا» همین قابل تفسیر بودن آن برای همه است. هرکس در آن چیزی می‌یابد جدای از آن‌چه دیگری یافته.

گراسه چالشی‌ترین خصوصیات و رفتارهای موجودات زنده را به بحث می‌گذارد. گرچه با این تفاوت که داستان‌های او بر پایه‌ی آخرین یافته‌های علمی است، و نیز این تفاوت که پایان همه‌ی داستان‌ها باز است. پس هرقدر که در آغاز فصول، با ذکر نمونه‌هایی از یک رفتار غریب در جانوران، خواننده را میخکوب می‌کند، در انتهای فصل‌ او را به حال خود رها می‌کند و با چند تبیین‌ متعارض تنها می‌گذارد. همین پایان‌باز بودن تبیین‌ها یا ناکام ماندن مطالعات مشقت‌بار، خود آیینه‌ی تمام‌نمای واقعیت جاری در مطالعات تکاملی است.