
مادران فرشته نیستند!
در میان مردمنگارها هنوز خودمردمنگاری جای خود را باز نکرده است. اغلب مردمنگاری را فقط نظر به دیگری میدانند. دنبال کردن دیگری و تجربه زیسته او را از نزدیک مشاهده کردن و نوشتن درباره او. کتاب خط آبی کمرنگ نقطه مقابل این ماجراست. شیوا علینقیان به عنوان یک مردمنگار دوربین را به سمت خود گرفته است و از طریق تجربه زیسته فردی خود به تحلیل واقعیت اجتماعی مادری در دو طبقه متوسط و فرودست میپردازد. خط آبی کمرنگ نثری قصهگو دارد ولی برآمده از تجربه زیسته است و از خیال نیز فاصله دارد.

