ترس از توتالیتاریسم
13 مرداد 1400
قرن بیستم قرن مواجه با چشمانداز دیستوپیای سیاسی است، در آن دنیای تاریک مطلق، عشق جادویی است که حتی هزار سال بعد هم مردی را علیه نیروی ضد انسانی یک دیکتاتور قادر و قاهر به شورش وا میدارد. سلطهی تمام عیار و بیرحمانهای که سعادت قلمداد میشود اما دشمنان این سعادت بیکار ننشستهاند!
یوگنی زامیاتین در ما پیش بینی میکند که ما فردیت خود را به آن حد از دست میدهیم، که اعدادی بیش نخواهیم بود. عددهایی تحت سیطرهی حکومت عددالاعداد، یگانه کشور، که فقط زمانی به معنای واقعی کلمه انسان به شمار میآییم که علامت سوال در دستور زبانمان جایی نداشته باشد.
