«قصه‌ی یک سال مزخرف» نوشته‌ی هتر اسمیت، در لایه‌ی سطحی، داستان پسر نوجوانی است که پس از سالی سخت و پر از اشتباه، در کنار مادربزرگش به آرامش می‌رسد؛ اما در لایه‌های عمیق‌تر، درباره‌ی بحران هویت، بار احساس گناه و تلاش برای ابراز وجود در سایه فشارهای اجتماعی است.

همیشه این دغدغه وجود داشته که «دیگری» را چطور می‌شود دید؟ اینکه چطور می‌شود میان بچه‌ها همدلی را پرورش داد و یادشان داد که تفاوت‌ها نه ترسناک‌اند و نه فاصله‌ساز، بلکه می‌توانند پلی برای شناخت بیشتر باشند. وقتی پای چنین موضوعی وسط می‌آید، نمی‌توان از آدم‌هایی با نیازهای

رمان «زمانی برای معجزه» داستان زیستن میان خشونتِ افسارگسیخته است؛ خشونتی که کودک و بزرگ‌ نمی‌شناسد. خشونتی که مجال کودکی به کمیل نمی‌دهد و برعکس او را مجبور به بزرگ شدن می‌کند. روایتی از کوچِ ناگزیر و فرار از رنجِ ویرانگر جنگ. سفری پنج‌ساله که چونان آیینی او را به

خانه‌گریزی و فرار کودکان از خانواده، پدیده‌ی شوم فرهنگی و بیماری اجتماعی عصر حاضر به شمار می‌آید. استراسر با زبانی ساده، تصویری از جامعه‌ای می‌سازد که شالوده‌ی آن بر بی‌عدالتی‌های ساختاری بنیان نهاده شده. در لایه‌های زیرین داستان، این بحران محصول گفتمان‌های غلط اقتصادی، سیاسی و اجتماعی نشان داده شده

جنگی که نجاتم داد، درباره‌ی دختر کوچکی است در میانه‌ی جنگی بزرگ؛ اما جنگ اصلی نه بیرون، که درون او جریان دارد. بین ترس‌ها، شرم‌ها، زخم‌های روحی و آن میل خاموش اما سرکش دیده شدن و دوست داشته شدن.

هوش مصنوعی یک نرم‌افزار تکنولوژیک بسیار پیشرفته است و چه بسا در آینده، انسان ابزارهای تازه‌ای بسازد که از هوش مصنوعی هم پیشرفته‌تر باشد. با‌این‌حال، هوش مصنوعی در حوزه کتاب و ادبیات نمی‌تواند صددرصد جای تخیل ناب و بکر را بگیرد بلکه کارکرد مفیدش بیشتر در

شیوا حریری از نویسندگان کودک و نوجوان است. او سال‌ها در نشریه‌ی «دوچرخه» با نوجوانان در ارتباط بود. بیش از ۷ سال است که دبیر نشر کتاب «چ» است؛ مدیری خلاق که بخش کودک و نوجوان را برای انتشارات چشمه راه‌اندازی کرد. با او در آستانه‌ی روز کودک درباره‌ی انتخاب

در ایران یک روز به نام ادبیات کودک (روز 18 تیرماه) و یک روز هم به نام کودک در 16 مهرماه داریم. روز ادبیات کودک و نوجوان، فرصتی برای آشنایی کودکان با کتاب و ادبیات است و به یاد مهدی آذر یزدی از سال ۱۳۸۸ به نام روز ملی ادبیات

امروز معرفی کتاب برای کودکان و نوجوانان کار ساده‌ای نیست. دنیای آن‌ها پر شده از گوشی، تبلت، بازی‌های ویدئویی و هوش مصنوعی. در چنین شرایطی، طبیعی است که والدین بپرسند: اصلاً چه کتابی بخریم که واقعاً فرزندمان بخواند و با آن ارتباط بگیرد؟

داریوش عباداللهی، نویسنده‌ی پرکار ادبیات کودک و نوجوان، از سال هزار و سیصد و پنجاه و هشت، قلم را بر زمین گذاشت اما خاطره‌ی کتابهای تاثیرگذارش در ذهن کودکان نسلهای گذشته پابرجا ماند و اکنون پس از سالها شناخت‌نامه‌ای مبتنی بر معرفی آثار او به قلم نسیم خلیلی، و به