برچسب: کتاب زمستان سخت

اسماعیل کاداره و شصت سال نویسندگی

اسماعیل کاداره نویسنده‌ای است از آلبانی. از کوچک‌ترین و فقیرترین کشورهای اروپا که سال‌ها زیر سایه دیکتاتوری اداره می‌شد. اسماعیل کاداره تا سال 1990 در این کشور زندگی کرد و سپس به فرانسه پناهنده شد. آثار او چه آن‌ها که در دوران کمونیسم نوشته شد و چه آن‌ها که در آزادی پدید آورد، همیشه مورد علاقه منتقدین ادبی بوده. کاداره از آن بازمانده‌هاست. بازمانده‌های دورانی که ادبیات فعالیتی بود علیه جزم‌اندیشی و دوقطبی نویسنده/دیکتاتور خط‌کشی‌های ادبی را مشخص می‌کرد. در این پرونده سعی داریم با این نویسنده بیشتر آشنا شویم.

اسماعیل کاداره

دنبال ادبیات عادی در یک کشور غیرعادی بودم

اسماعیل کاداره در سال‌های آغازین دهه‌ی 1990 از آلبانی تحت حاکمیت انور خوجه فرار کرد و به فرانسه پناهنده شد. او تصمیم گرفته بود که زندگی جدیدی را آغاز کند. نخستین ثمره‌ی این آغازِ دوباره را هم در سال 2005 و با دریافت اولین جایزه‌ی بوکر بین‌المللی چشید. در سال 2009 میلادی، کالین واترز، خبرنگار نشریه‌ی Scottish Review of Books پای صحبت‌های اسماعیل کاداره نشست. این گفتگو با همکاری دیوید بلوز (مترجم رسمی آثار کاداره) انجام شد و محورهای اصلی آن، بحث بر سر رمان جانشین و مهم‌ترین جنبه‌های زندگی نویسنده است.

زمستان سخت

زمستان سخت ؛ روایتی از سقوط یک بنای باشکوه

اسماعیل کاداره، نویسنده‌ی نامدار آلبانیایی را با اورول و کافکا مقایسه کرده‌اند. او خود می‌گوید که در سال‌های جوانی و در خلال سفرهایش به خارج از کشور، آثار اورول و کافکا را خوانده است. کاداره، کافکا را نویسنده‌ی مهم‌تری می‌داند و می‌گوید: از مزرعه‌ی حیوانات خوشم نیامد. آن‌چه در کشورهای استبدادی اتفاق می‌افتد به مراتب بدتر از تمام تراژدی‌هایی‌ست که ادبیات خلق کرده است. کاداره می‌گوید اگر واتسلاف هاول در آلبانی بود، حتماً و فوراً تیربارانش می‌کردند. درست به همان دلیلی که در روسیه‌ی زمان استالین هیچ مخالفی وجود نداشت. کتاب زمستان سخت می‌خواهد به شما نشان دهد که گاهی از هیچ‌کس کاری ساخته نیست.

اسماعیل کاداره و شصت سال نویسندگی

اسماعیل کاداره نویسنده‌ای است از آلبانی. از کوچک‌ترین و فقیرترین کشورهای اروپا که سال‌ها زیر سایه دیکتاتوری اداره می‌شد. اسماعیل کاداره تا سال 1990 در این کشور زندگی کرد و سپس به فرانسه پناهنده شد. آثار او چه آن‌ها که در دوران کمونیسم نوشته شد و چه آن‌ها که در آزادی پدید آورد، همیشه مورد علاقه منتقدین ادبی بوده. کاداره از آن بازمانده‌هاست. بازمانده‌های دورانی که ادبیات فعالیتی بود علیه جزم‌اندیشی و دوقطبی نویسنده/دیکتاتور خط‌کشی‌های ادبی را مشخص می‌کرد. در این پرونده سعی داریم با این نویسنده بیشتر آشنا شویم.

اسماعیل کاداره

دنبال ادبیات عادی در یک کشور غیرعادی بودم

اسماعیل کاداره در سال‌های آغازین دهه‌ی 1990 از آلبانی تحت حاکمیت انور خوجه فرار کرد و به فرانسه پناهنده شد. او تصمیم گرفته بود که زندگی جدیدی را آغاز کند. نخستین ثمره‌ی این آغازِ دوباره را هم در سال 2005 و با دریافت اولین جایزه‌ی بوکر بین‌المللی چشید. در سال 2009 میلادی، کالین واترز، خبرنگار نشریه‌ی Scottish Review of Books پای صحبت‌های اسماعیل کاداره نشست. این گفتگو با همکاری دیوید بلوز (مترجم رسمی آثار کاداره) انجام شد و محورهای اصلی آن، بحث بر سر رمان جانشین و مهم‌ترین جنبه‌های زندگی نویسنده است.

زمستان سخت

زمستان سخت ؛ روایتی از سقوط یک بنای باشکوه

اسماعیل کاداره، نویسنده‌ی نامدار آلبانیایی را با اورول و کافکا مقایسه کرده‌اند. او خود می‌گوید که در سال‌های جوانی و در خلال سفرهایش به خارج از کشور، آثار اورول و کافکا را خوانده است. کاداره، کافکا را نویسنده‌ی مهم‌تری می‌داند و می‌گوید: از مزرعه‌ی حیوانات خوشم نیامد. آن‌چه در کشورهای استبدادی اتفاق می‌افتد به مراتب بدتر از تمام تراژدی‌هایی‌ست که ادبیات خلق کرده است. کاداره می‌گوید اگر واتسلاف هاول در آلبانی بود، حتماً و فوراً تیربارانش می‌کردند. درست به همان دلیلی که در روسیه‌ی زمان استالین هیچ مخالفی وجود نداشت. کتاب زمستان سخت می‌خواهد به شما نشان دهد که گاهی از هیچ‌کس کاری ساخته نیست.