برچسب: ویرجینیا وولف

اگر از شما بپرسند عاشقانه‌ترین نامه‌ای که تابه‌حال خوانده‌اید از سوی چه کسی و برای چه کسی بوده، چه خواهید گفت؟ در سال 2015، هم‌زمان با روز ولنتاین، شرکت بیمه عمر«بیگل استریت» با برگزاری یک نظرسنجی از ۱۰۰۰ نفر خواست تا «بهترین نامه‌های عاشقانه‌ی تاریخ» را انتخاب کنند. در صدر این فهرست‌، که ازقضا همگی شامل نامه‌هایی از طرف مردان خطاب به زنان بود، یادداشت «جانی کش» برای همسرش «جون کارتر» به مناسبت شصت‌وپنج‌سالگی او قرار داشت. اما آیا واقعا این نامه بهترین نامه‌‌ی عاشقانه‌ای است که تابه‌حال نوشته شده؟ روزنامه‌ی گاردین تعدادی از بهترین نامه‌های عاشقانه‌ی تاریخ را انتخاب کرده که اتفاقا تعدادی از آن‌ها از جانب زنان نوشته شده‌اند.

به تازگی کتاب «در جستجوی صدای زنان در ادبیات» با ترجمه‌ی سید حسام فروزان و از سوی نشر عینک منتشر شده است. این کتاب شامل برگزیده جستارهای ویرجینیا وولف است و بیش از آنکه صرفاً مجموعه‌ای از مقالات باشد، دریچه‌ای است به ذهن یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان قرن بیستم؛ نویسنده‌ای که به همان اندازه که در رمان‌نویسی نوآور بود، در اندیشیدن به ماهیت ادبیات، هنر، خواندن، نوشتن و تجربه زیستن نیز صاحب دیدگاهی بدیع و ماندگار بود. مطالعه این کتاب نه فقط برای دوستداران آثار وولف، بلکه برای هر علاقه‌مند به ادبیات مدرن، نقد ادبی، مطالعات فرهنگی و تاریخ اندیشه، فرصتی ارزشمند برای آشنایی با سرچشمه بسیاری از بحث‌هایی است که هنوز نیز در ادبیات معاصر زنده و اثرگذارند.

«چقدر یادته؟» فرصتی است برای اینکه خلاصه داستان یک کتاب را مرور و حافظه‌تان را امتحان کنید. اگر آن کتاب هنوز به یادتان مانده، جایزه بگیرید. اگر هم نمانده بود، اشکالی ندارد، فرصتی پیدا می‌کنید تا دوباره لذت خواندن آن داستان را به‌ یاد بیاورید. این هم یک‌جور جایزه است!

ویرجینیا وولف (1941-1882) از برجسته‌ترین نویسندگان مدرنیست و یکی از چهره‌های اثرگذار در شکل‌گیری گفتمان نوشتار زنانه و نقد فمینیستی است. آثار وی با بهره‌گیری از نوآوری‌های فرمی و تمرکز بر تجربه‌ی زیسته‌ی زنان، مرزهای روایت سنتی را درنوردید و بنیان‌های نظری مهمی را برای نقد جنسیتی ادبیات فراهم ساخت. این مقاله با بررسی پیوند میان سه محور «مدرنیسم»، «نوشتار زنانه» و «نقد فمینیستی» در آثار وولف، جایگاه منحصر به فرد او را در تاریخ ادبیات تحلیل می‌کند. از آنجا که گزیده‌ای از مقالات ادبی وولف را ترجمه کرده‌ام، در این نوشته تنها سعی می‌کنم لُبِ کلام را مختصر و مفید توضیح دهم.

ویرجینیا وولف از زمانی که در سال ۱۹۴۱ خودکشی کرد، به خاطر مقالات و رمان‌های گرانقدرش، شیفتگان سینه‌چاکی داشته؛ از کمپین تبلیغاتی برند بربری گرفته تا رمان‌نویسان معاصر تقدیر‌شده‌ای که هنوز دفتر خاطرات او را روی میز کنار تخت خود نگه می‌دارند.

ویرجینیا وولف یکی از نویسندگان بزرگ قرن بیستم و از چهره‌های شاخص مدرنیسم ادبی است که با بهره‌گیری از زبان و فرم‌های نوین، مرزهای سنتی روایت را جابجا کرد. او در آثارش از خلال بررسی عمیق زندگی روزمره بسیاری از مضامین زندگی مدرن همچون تمایلات جنسی، فمینیسم، جنگ، سیاست، آموزش و … را مورد کندوکاو قرار داد. نوآوری‌های ادبی وولف و تاثیرش بر بسیاری از مباحث اجتماعی و فرهنگی زمانه، او را به یکی از نمادهای ادبیات فمینیستی و مدرن تبدیل کرده است.

ناگهان از خواب بیدار می‌شوی و در آینه با بدنی دیگر روبه رو هستی. تغییری کوچک در ظاهر که سرنوشت آدمی را دگرگون می‌کند: تو دیگر مرد یا زن نیستی بلکه به مرد یا زنی که نبوده‌ای تبدیل شده‌ای. حال از بدنی به بدنی دیگر کوچ می‌کنی، از هویتی به هویتی دیگر. پس با بدن تازه چه خواهی کرد؟ یا بهتر است بپرسیم بدن تازه با تو چه خواهد کرد؟