برچسب: نوروز

بهار که می‌رسد به قولی موسم طرب است و لبخند هم همراه آن. لبخند گاهی روی لب می‌نشیند و گاهی در دل جاخوش می‌کند. سلیقه‌تان به هر کدام که مایل باشد در این پرونده نمونه‌هایی برایتان آماده کرده‌ایم. امیدواریم که روزگارتان بهاری و پرلبخند باشد.

صاحب‌خانه میزبانی تمام‌عیار بود و به ملاقات با تعیین قبلی اعتقادی  نداشت. چنان‌که روی درِ ورودی خانۀ آجر بهمنی‌اش یک دق‌الباب برنجی نصب کرده بود تا مهمان‌ها در زمان بی‌برقی هم آمدن خود را اعلام کنند. به همین دلیل، معلوم نبود که در هر لحظه از ایام نوروز  چند مهمان  از راه می‌رسد و لذا تعیین حجم آب افزوده‌شده برای خیساندن آلوها و تهیۀ آب‌آلوهایی با غلظت‌های مختلف و زمان دقیق گذاشتن لیوان‌های آب‌آلو در یخچال به محاسبات پیچیدۀ ریاضی و سطح قابل توجهی از علم شیمی، طب سنتی و هوشی سرشار نیاز داشت.

خوره کتاب‌ها ماجراها و مسائل و مشکلات خودشان را دارند. با اینکه سازمان یا نهادی برای حمایت از آنها یا پاسخگویی به مشکلاتشان وجود ندارد، اما طی قرن‌ها از پس خودشان برآمده‌اند؛ غرولند اعضای خانواده را بابت کتاب‌های جاگیرشان شنیده‌اند، با نگاه‌های متعجب آشنایانی که اشتیاق آنها برای خرید کتاب‌های تازه را می‌بینند کنار آمده‌اند و با فضای پخش و پلای اطرافشان که پر از کتاب‌های نیمه‌باز و تمام باز و در رزرو مطالعه است خو گرفته‌اند. اگر شما هم یک خوره کتاب هستید، این پرونده متعلق به شماست. می‌توانید در این پرونده مطالبی را بخوانید که چه بسا یکی از پرسش‌ها، مشکلات یا مسائل همیشگی شما باشد.

آنها که اهل کتاب هستند حتما در سال 1403 هم ساعاتی را به مطالعه کتاب اختصاص داده‌اند. این کتاب‌‌ها ممکن است جدید باشند یا قدیمی اما مهم این است که احتمالا بعضی از آنها به دلایلی در ذهن ما ماندگار شده‌اند. در پرونده نوروز وینش از تعدادی از کتابخوان‌ها، چه آنها که خودشان دستی در نوشتن دارند چه آنهایی که شغل اصلی‌شان در ارتباط مستقیم با کتاب نیست، خواستیم کتاب به‌یادماندنی را که در این سال خوانده‌اند معرفی کنند. تعدادی از همکاران وینش هم جزو پیشنهاددهندگان هستند. به اشتراک گذاشتن این کتاب‌ها در آغاز سال این فرصت را فراهم می‌کند که شما هم مروری به خواندنی‌هایتان در سال گذشته داشته باشید و چه بسا بعضی از این کتاب‌ها را به فهرست کتابخوانی‌تان در سال جدید اضافه کنید.

یادش بخیر مرحوم دیل کارنگی برای نسل ما متولدین دهه‌ی سی توصیه می‌کرد که دوستانمان را با فرستادن کارت تبریک و شاخه‌گل و نامه بیشتر به یاد آوریم و مِهرمان را در دلشان روزافزون کنیم. توصیه‌ی ته‌نشین شده‌ی دیل کارنگی در نسل جدید تبدیل شده به قطع دیدوبازدید و تقویت روابط پست ِکاغذی و پست الکترونیکی. یک متن را برای تبریک آماده می‌کنیم و به ده‌ها نفر فوروارد می‌کنیم! فلهّ‌ای! دیل کارنگی بی‌نوا نمی‌دانست در دهه‌های آینده خر را ول می‌کنیم و پالانش را می‌چسبیم!

ردپای نوروز را می‌شود در اسطوره‌ها و افسانه‌ها پیدا کرد. جایی که با ستایش مهر، این ایام را آغاز سلطنت خورشید می‌دانستند. یا در داستان‌های آفرینش که آن را جشن خلقت نخستین انسان می‌دانند. یا در اسطوره‌ها آنگاه که جمشید پیروز می‌شود و جهان را غرق سلامت و نعمت می‌کند و از همین رو روزی نو آغاز می‌شود. هرچه هست در همه این پیشینه‌ها نوروز با امید و آغاز و بهروزی گره خورده و همراه جشن و سرور بوده است.

مطلبی که در اینجا به اشتراک گذاشته‌ایم را دوست نوجوانمان حلما آقازاده برای وینش ارسال کرده است. یک نامه‌نگاری لطیف به نام “نامه‌های خانم پاییز و آقای بهار”، امیدوارم دوست داشته باشید. و شما هم نوشته‌هایتان را برای وینش ارسال کنید.