وینش سایت معرفی و نقد کتاب
سایت معرفی و نقد کتاب وینش لگو

برچسب: نقاشی

در فاصله‌ی دو نقطه...!

ایران درودی، محصول دوران رفاه اقتصادی و رونق هنری

درودی از مواجه شدن با ضعف‌هایش ابایی ندارد. در زندگی‌نامه خودنوشتش «در فاصله‌ی دونقطه» کتاب را با مشکلات جسمی و دوبینی و زشتی دوران کودکی‌اش آغاز می‌کند. با این حال مواجهه‌ی او با مسائل سیاسی دورانش و با هنرمندان ایرانی محافظه‌کارانه است. ایران درودی محصول سال‌هایی است که رفاه اقتصادی، رونق هنری و ارتباط با دنیا برای طبقه‌ای از جامعه فراهم بود. درودی از خانواده‌های همین طبقه می‌آید، خانواده‌هایی که با وجود مواجه‌شدن با تلاطم‌های سیاسی و اقتصادی گوناگون، از فهم فرهنگی و هنری برخوردار بوده‌اند.

نمایشگاه سالوادور دالی

گزارشی از پاریس: نمایشگاه سالوادور دالی

سالوادور دالی هنرمند گمنامی نیست که قرار باشد مخاطب در یک نمایشگاه با افت و خیزهای زندگی و کم و کیف آثارش آشنا شود. این روزها نمایشگاهی درباره او در پاریس در آتلیه لومیرها برقرار است و ایثار قنواتی نویسنده و روزنامه‌نگار به دیدن این نمایشگاه رفته. در چنین نمایشگاهی شیوه‌‌ی ارائه‌ی و کیوریتوری نمایشگاه بیشتر از هر چیزی اهمیت پیدا می‌کند.

درآمدی بر شناخت هنر مدرن

شما هم فکر می‌کنید کشیدن این نقاشی کاری ندارد؟

واقعیت این است که بسیاری از مردم (هنوز) بر این باورند که کشیدن تابلوهای انتزاعی «کاری ندارد». هنر مدرن بی‌معناست و این‌ها را «یک بچه کوچک هم می‌تواند بکشد». کتاب کوچک درآمدی بر هنر مدرن این تلقی را به رسمیت می‌شناسد و می‌کوشد به زبانی ساده، برای کسی که تازه با هنر مدرن آشنا می‌شود، شرایط تاریخی پیدایش آن را تشریح کند و راه‌هایی برای ارتباط با آن پیشنهاد کند.

گفتگو با بهمن محصص

محصص، نیمایِ نقاش

کتاب گفت‌وگو با بهمن محصص، شامل گردآوری و پیاده کردن هفت گفتگو با او در دوره‌های مختلف زمانی (پیش و پس از انقلاب) است. گفتگوها به چند دسته در این کتاب تقسیم می‌شوند. در دو مورد چند نفر با بهمن محصص مواجه می‌شوند و گفتگو می‌کنند. در یک مورد یک نفر مصاحبه‌کننده با چند نفر از جمله محصص گفتگو می‌کند و در چهار مورد تنها یک مصاحبه‌کننده با بهمن محصص روبرو می‌شود. نکته‌ای که در همه این مصاحبه‌ها پررنگ است برجسته بودن محصص در دانش و تبیین دیدگاه‌هایش است به طوری که در بیشتر مصاحبه‌ها او غالباً متکلم وحده است.

یک پیام بزرگ‌تر

خطابه‌ای برای قرن بیست‌ویکم

شاید بتوان گفت «بزرگ‌ترین پیام» هاکنی در سرتاسر کتاب این است که اگر دقیق و متمرکز نگاه کردن را تمرین کنیم، تصاویر شگفت‌انگیزتر و هیجان‌انگیزتری از جهان را کشف خواهیم کرد که تا پیش از آن هرگز ندیده بوده‌ایم. او در فصل هفت کتاب که موضوع اصلی گفت‌وگو «واضح‌تر دیدن» است، برای گِی‌فورد تعریف می‌کند که «کسی را با ماشین آورده بودم اینجا و از او پرسیدم جاده چه رنگی است. جواب نداد. ده دقیقه‌ی بعد همان سؤال را پرسیدم و او دید رنگ جاده تغییر کرده است. بعد گفت “هرگز فکر نکرده بودم جاده چه رنگی است.” حقیقتاً اگر چنین سؤالی نپرسید، صرفاً رنگ جاده است. باید نگاه کنید و دربارۀ آنچه مدام می‌بینید سؤال کنید.»

در فاصله‌ی دو نقطه...!

ایران درودی، محصول دوران رفاه اقتصادی و رونق هنری

درودی از مواجه شدن با ضعف‌هایش ابایی ندارد. در زندگی‌نامه خودنوشتش «در فاصله‌ی دونقطه» کتاب را با مشکلات جسمی و دوبینی و زشتی دوران کودکی‌اش آغاز می‌کند. با این حال مواجهه‌ی او با مسائل سیاسی دورانش و با هنرمندان ایرانی محافظه‌کارانه است. ایران درودی محصول سال‌هایی است که رفاه اقتصادی، رونق هنری و ارتباط با دنیا برای طبقه‌ای از جامعه فراهم بود. درودی از خانواده‌های همین طبقه می‌آید، خانواده‌هایی که با وجود مواجه‌شدن با تلاطم‌های سیاسی و اقتصادی گوناگون، از فهم فرهنگی و هنری برخوردار بوده‌اند.

نمایشگاه سالوادور دالی

گزارشی از پاریس: نمایشگاه سالوادور دالی

سالوادور دالی هنرمند گمنامی نیست که قرار باشد مخاطب در یک نمایشگاه با افت و خیزهای زندگی و کم و کیف آثارش آشنا شود. این روزها نمایشگاهی درباره او در پاریس در آتلیه لومیرها برقرار است و ایثار قنواتی نویسنده و روزنامه‌نگار به دیدن این نمایشگاه رفته. در چنین نمایشگاهی شیوه‌‌ی ارائه‌ی و کیوریتوری نمایشگاه بیشتر از هر چیزی اهمیت پیدا می‌کند.

درآمدی بر شناخت هنر مدرن

شما هم فکر می‌کنید کشیدن این نقاشی کاری ندارد؟

واقعیت این است که بسیاری از مردم (هنوز) بر این باورند که کشیدن تابلوهای انتزاعی «کاری ندارد». هنر مدرن بی‌معناست و این‌ها را «یک بچه کوچک هم می‌تواند بکشد». کتاب کوچک درآمدی بر هنر مدرن این تلقی را به رسمیت می‌شناسد و می‌کوشد به زبانی ساده، برای کسی که تازه با هنر مدرن آشنا می‌شود، شرایط تاریخی پیدایش آن را تشریح کند و راه‌هایی برای ارتباط با آن پیشنهاد کند.

گفتگو با بهمن محصص

محصص، نیمایِ نقاش

کتاب گفت‌وگو با بهمن محصص، شامل گردآوری و پیاده کردن هفت گفتگو با او در دوره‌های مختلف زمانی (پیش و پس از انقلاب) است. گفتگوها به چند دسته در این کتاب تقسیم می‌شوند. در دو مورد چند نفر با بهمن محصص مواجه می‌شوند و گفتگو می‌کنند. در یک مورد یک نفر مصاحبه‌کننده با چند نفر از جمله محصص گفتگو می‌کند و در چهار مورد تنها یک مصاحبه‌کننده با بهمن محصص روبرو می‌شود. نکته‌ای که در همه این مصاحبه‌ها پررنگ است برجسته بودن محصص در دانش و تبیین دیدگاه‌هایش است به طوری که در بیشتر مصاحبه‌ها او غالباً متکلم وحده است.

یک پیام بزرگ‌تر

خطابه‌ای برای قرن بیست‌ویکم

شاید بتوان گفت «بزرگ‌ترین پیام» هاکنی در سرتاسر کتاب این است که اگر دقیق و متمرکز نگاه کردن را تمرین کنیم، تصاویر شگفت‌انگیزتر و هیجان‌انگیزتری از جهان را کشف خواهیم کرد که تا پیش از آن هرگز ندیده بوده‌ایم. او در فصل هفت کتاب که موضوع اصلی گفت‌وگو «واضح‌تر دیدن» است، برای گِی‌فورد تعریف می‌کند که «کسی را با ماشین آورده بودم اینجا و از او پرسیدم جاده چه رنگی است. جواب نداد. ده دقیقه‌ی بعد همان سؤال را پرسیدم و او دید رنگ جاده تغییر کرده است. بعد گفت “هرگز فکر نکرده بودم جاده چه رنگی است.” حقیقتاً اگر چنین سؤالی نپرسید، صرفاً رنگ جاده است. باید نگاه کنید و دربارۀ آنچه مدام می‌بینید سؤال کنید.»