برچسب: مهاجرت

بدن خانه

اهمیتِ یافتن خانه در بدن خود

روپی کاور نویسنده و شاعر هندی‌الاصل کانادایی در تازه‌ترین کتابش –بدن‌ خانه– نمای نزدیکی از سفر ذهن و بدن خود و تجربیاتش به عنوان یک زن جوان مهاجر ارائه می‌دهد. بدن-خانه ادای احترام به رشد عاطفیِ نه‌تنها یک فرد بلکه یک جامعه است. در اصل، راهنمای تأمل‌برانگیزی است که از خوانندگان می‌خواهد به گذشته و حال و آینده‌ی زندگی‌شان نگاه کنند به امید رشد و آموختن از تجربه‌های گذشته و مشاهده‌ی توانایی‌های خود.

دختر ترکستانی

در حسرت تو آواره‌ترینم

«دختر ترکستانی» مجموعه‌ای از هفت داستان کوتاه است. هفت داستان با نام‌هایی زنانه: قیمت، خجسته، گندم، دختر ترکستانی، شکردخت، حواگل و شکریه. طرح جلد کتاب نیم‌رخ زنی است که ترکیب رنگش یادآور سه رنگ پرچم سابق کشور افغانستان است: زنی با لباس سبز، روسری سیاه و سربند و قلب کوچک قرمزرنگی که به جای چشم نشسته و به تو می‌گوید که قرار است با مجموعه‌ای عاشقانه روبه‌رو شوی. شخصیت اول تمام هفت داستان این مجموعه مردان افغانستانی هستند. مردانی که در مرکزیت زندگی آنان زنی افغانستانی قرار دارد (همان زنی که نامش بر پیشانی داستان است). زنانی که انگیزه‌ی اصلی کنش‌های مردان‌اند.

پسر ته کلاس

زندگی در جهانی بدون مرز

کتاب پسر ته کلاس فقط روایت پناهجویی و مشکلات آن‌ها نیست، کتاب به درستی درباره‌ی نظرات مختلف درباره‌ی پناهجویی و پناهجویان متناسب با سن و سال بچه‌ها صحبت می‌کند و مشکلات پناهجویان را محدود به عبور از مرزها نمی‌داند. این کتاب پذیرفته شدن و ماندن پناهنده‌ها در دنیای جدید را هم مورد توجه قرار داده است.

مهاجر مرجوعی

کتابم را از خودم بخرید

مرد ۳۵ ساله‌ی ایرانی که در موج مهاجرتی به اروپا خودش را افغانستانی جا می‌زند و به صورت غیرقانونی از مرزهای خشکی و دریایی عبور می‌کند و بعد از رد شدن از ترکیه و یونان و صربستان و کرواسی و تعدادی کشور دیگر خودش را به آلمان می‌رساند تا در این کشور پناهنده شود. اما در‌ آن‌جا پناهندگی‌اش پذیرفته نمی‌شود و حالا او را سوار هواپیما کرده‌اند که بفرستندش به افغانستان. به سرزمینی که ادعا کرده اهل آن‌جاست!

پناهجو

مهاجران بوی مردار می‌دهند؟!

مرزهایی که از آن گذشتی رمانی ۳۶۰ صفحه‌ای که نویسنده‌اش از طریق روایت‌های متقاطع و فصل‌های کوتاه با زاویه دیدهای مختلف می‌کوشد در آن تصویری از مهاجرت غیرقانونی ایرانیان به اروپا بسازد. اما روایت‌ها پیش از آن‌که فرصت کنی درشان غرق شوی، تو را پرت می‌کنند به سمت روایت بعدی. مثل تلویزیونی که کنترل آن دست پدری کم‌حوصله است و تا به برنامه عادت کنی، می‌رود روی کانالی دیگر. رمان اول مسعود بربر با روایتی سرراست‌تر می‌توانست بسیار تأثیرگذارتر و دوست‌داشتنی‌تر باشد.

افغانستان

دیگری بودن به روایت عالیه عطایی

چشم سگ مجموعه داستان رنگارنگی است؛ هم از حیث شخصیت‌های داستانی و هم از حیث جغرافیای وقوع حوادث داستان‌ها. مجموعه‌ای از ۷ داستان کوتاه که نخ مرئی «تهران» و نخ نامرئی «دیگری بودن» آن‌ها را به هم پیوسته می‌کند. تهران در مرکز وقایع اکثر داستان‌های «چشم سگ» قرار دارد. مهاجران افغانستانیِ داستان‌های چشم سگ توانمندند و مال و مکنت دارند اما درد دیگری بودن مهاجر نیازمند و توانمند نمی‌شناسد. دردی که هنر عالیه عطایی در داستان‌هایش توصیف آن بوده است.

مهاجر

داستان پرمشقت مهاجرت دو نوجوان افغانستانی

فقط با یک گره رمانی است نوشته محمد میلانی که با جزئیات فراوان ماجرای سفر اسماعیل و شمایل دو نوجوان افغانستانی را از هرات به تهران روایت می‌کند. یک سفر خطرناک و پرماجرا برای دو نوجوانی که در طول سفر تجربیاتی به دست می‌آورند که آن‌ها را از دوران نوجوانی خارج می‌کند. در این یادداشت رمان با تکیه بر الگوی سفر قهرمان بررسی شده است.

مهاجرت

مهاجرت، به ایران

کشور ما در این چهاردهه اخیر هم مهاجرفرست بوده است، هم مهاجرپذیر. حالا کمتر کسی است که دوست و آشنا و فامیلی نداشته باشد که وطن را به خاطر زندگی بهتر ترک کرده است. همزمان چند میلیون مهاجر هم در ایران زندگی می‌کنند که اغلب از کشورهای همسایه به خاطر فرار از ناامنی به ایران آمده‌اند. درباره این مهاجرین و زندگی آن‌ها در ایران چه کتاب‌هایی نوشته شده؟ پرونده حاضر تلاشی است مقدماتی برای یافتن پاسخ این سوال.

سیب‌های کابل شیرین است

سیب‌های کابل شیرین است

سیب‌های کابل شیرین است مجموعه‌ای است از انشاهای دختران نوجوان مهاجر افغانستانی در ایران و یک گفت‌وگو با بچه‌های افغان در شهر بم، به همراه دو مقاله در تحلیل این گفت‌وگو و شناخت پدیده مهاجرت از افغانستان به ایران. کتاب به سه زبان فارسی و پشتو و انگلیسی منتشر شده است و ناشر دولتی دارد. با این حال از همین گفت‌وگوها و انشاهای بچه‌ها چیزهای زیادی می‌توان درباره جامعه مهاجر افغان آموخت. بچه‌های نسل دوم مهاجر هویت خود را چطور تعریف می‌کنند؟ وطن را چگونه درک می‌کنند؟ چه مسائلی باعث آزارشان شده؟ و پاسخِ سوالاتی دیگر.

بدن خانه

اهمیتِ یافتن خانه در بدن خود

روپی کاور نویسنده و شاعر هندی‌الاصل کانادایی در تازه‌ترین کتابش –بدن‌ خانه– نمای نزدیکی از سفر ذهن و بدن خود و تجربیاتش به عنوان یک زن جوان مهاجر ارائه می‌دهد. بدن-خانه ادای احترام به رشد عاطفیِ نه‌تنها یک فرد بلکه یک جامعه است. در اصل، راهنمای تأمل‌برانگیزی است که از خوانندگان می‌خواهد به گذشته و حال و آینده‌ی زندگی‌شان نگاه کنند به امید رشد و آموختن از تجربه‌های گذشته و مشاهده‌ی توانایی‌های خود.

دختر ترکستانی

در حسرت تو آواره‌ترینم

«دختر ترکستانی» مجموعه‌ای از هفت داستان کوتاه است. هفت داستان با نام‌هایی زنانه: قیمت، خجسته، گندم، دختر ترکستانی، شکردخت، حواگل و شکریه. طرح جلد کتاب نیم‌رخ زنی است که ترکیب رنگش یادآور سه رنگ پرچم سابق کشور افغانستان است: زنی با لباس سبز، روسری سیاه و سربند و قلب کوچک قرمزرنگی که به جای چشم نشسته و به تو می‌گوید که قرار است با مجموعه‌ای عاشقانه روبه‌رو شوی. شخصیت اول تمام هفت داستان این مجموعه مردان افغانستانی هستند. مردانی که در مرکزیت زندگی آنان زنی افغانستانی قرار دارد (همان زنی که نامش بر پیشانی داستان است). زنانی که انگیزه‌ی اصلی کنش‌های مردان‌اند.

پسر ته کلاس

زندگی در جهانی بدون مرز

کتاب پسر ته کلاس فقط روایت پناهجویی و مشکلات آن‌ها نیست، کتاب به درستی درباره‌ی نظرات مختلف درباره‌ی پناهجویی و پناهجویان متناسب با سن و سال بچه‌ها صحبت می‌کند و مشکلات پناهجویان را محدود به عبور از مرزها نمی‌داند. این کتاب پذیرفته شدن و ماندن پناهنده‌ها در دنیای جدید را هم مورد توجه قرار داده است.

مهاجر مرجوعی

کتابم را از خودم بخرید

مرد ۳۵ ساله‌ی ایرانی که در موج مهاجرتی به اروپا خودش را افغانستانی جا می‌زند و به صورت غیرقانونی از مرزهای خشکی و دریایی عبور می‌کند و بعد از رد شدن از ترکیه و یونان و صربستان و کرواسی و تعدادی کشور دیگر خودش را به آلمان می‌رساند تا در این کشور پناهنده شود. اما در‌ آن‌جا پناهندگی‌اش پذیرفته نمی‌شود و حالا او را سوار هواپیما کرده‌اند که بفرستندش به افغانستان. به سرزمینی که ادعا کرده اهل آن‌جاست!

پناهجو

مهاجران بوی مردار می‌دهند؟!

مرزهایی که از آن گذشتی رمانی ۳۶۰ صفحه‌ای که نویسنده‌اش از طریق روایت‌های متقاطع و فصل‌های کوتاه با زاویه دیدهای مختلف می‌کوشد در آن تصویری از مهاجرت غیرقانونی ایرانیان به اروپا بسازد. اما روایت‌ها پیش از آن‌که فرصت کنی درشان غرق شوی، تو را پرت می‌کنند به سمت روایت بعدی. مثل تلویزیونی که کنترل آن دست پدری کم‌حوصله است و تا به برنامه عادت کنی، می‌رود روی کانالی دیگر. رمان اول مسعود بربر با روایتی سرراست‌تر می‌توانست بسیار تأثیرگذارتر و دوست‌داشتنی‌تر باشد.

افغانستان

دیگری بودن به روایت عالیه عطایی

چشم سگ مجموعه داستان رنگارنگی است؛ هم از حیث شخصیت‌های داستانی و هم از حیث جغرافیای وقوع حوادث داستان‌ها. مجموعه‌ای از ۷ داستان کوتاه که نخ مرئی «تهران» و نخ نامرئی «دیگری بودن» آن‌ها را به هم پیوسته می‌کند. تهران در مرکز وقایع اکثر داستان‌های «چشم سگ» قرار دارد. مهاجران افغانستانیِ داستان‌های چشم سگ توانمندند و مال و مکنت دارند اما درد دیگری بودن مهاجر نیازمند و توانمند نمی‌شناسد. دردی که هنر عالیه عطایی در داستان‌هایش توصیف آن بوده است.

مهاجر

داستان پرمشقت مهاجرت دو نوجوان افغانستانی

فقط با یک گره رمانی است نوشته محمد میلانی که با جزئیات فراوان ماجرای سفر اسماعیل و شمایل دو نوجوان افغانستانی را از هرات به تهران روایت می‌کند. یک سفر خطرناک و پرماجرا برای دو نوجوانی که در طول سفر تجربیاتی به دست می‌آورند که آن‌ها را از دوران نوجوانی خارج می‌کند. در این یادداشت رمان با تکیه بر الگوی سفر قهرمان بررسی شده است.

مهاجرت

مهاجرت، به ایران

کشور ما در این چهاردهه اخیر هم مهاجرفرست بوده است، هم مهاجرپذیر. حالا کمتر کسی است که دوست و آشنا و فامیلی نداشته باشد که وطن را به خاطر زندگی بهتر ترک کرده است. همزمان چند میلیون مهاجر هم در ایران زندگی می‌کنند که اغلب از کشورهای همسایه به خاطر فرار از ناامنی به ایران آمده‌اند. درباره این مهاجرین و زندگی آن‌ها در ایران چه کتاب‌هایی نوشته شده؟ پرونده حاضر تلاشی است مقدماتی برای یافتن پاسخ این سوال.

سیب‌های کابل شیرین است

سیب‌های کابل شیرین است

سیب‌های کابل شیرین است مجموعه‌ای است از انشاهای دختران نوجوان مهاجر افغانستانی در ایران و یک گفت‌وگو با بچه‌های افغان در شهر بم، به همراه دو مقاله در تحلیل این گفت‌وگو و شناخت پدیده مهاجرت از افغانستان به ایران. کتاب به سه زبان فارسی و پشتو و انگلیسی منتشر شده است و ناشر دولتی دارد. با این حال از همین گفت‌وگوها و انشاهای بچه‌ها چیزهای زیادی می‌توان درباره جامعه مهاجر افغان آموخت. بچه‌های نسل دوم مهاجر هویت خود را چطور تعریف می‌کنند؟ وطن را چگونه درک می‌کنند؟ چه مسائلی باعث آزارشان شده؟ و پاسخِ سوالاتی دیگر.