برچسب: مدرس‌صادقی

سه استاد

ادای دین شاگردی به استادان …

«این ادای دین شاگردی‌ست به استادانی که هرگز به‌دنبال لشکرکشی نبودند و هیچ تلاشی هم در این راستا به خرج ندادند….» در ابتدا به نظر می‌رسد واقعیتی که مدرس‌صادقی در پشت جلد کتابش بیان کرده، تلاشی برای روایت ناداستان‌هایی درباره‌ی ابراهیم گلستان، شمیم بهار و قاسم هاشمی‌نژاد است. مخاطب کنجکاو می‌شود تا بداند شاخص‌ترینِ قله‌ها، چگونه بی‌آنکه سوار بر موجی شوند، هر یک به کار خویش مشغول بوده‌اند. اما مخاطب سرخورده می‌شود چون از همان بخش اول به سبب دخالت عواطف و نگرش‌های شخصی راوی، به شبهِ ناداستان‌هایی تقلیل می‌یابد که محدود به باز روایتِ خاطراتِ نویسنده درباره‌ی آثارِ این سه استاد است.

مدرس‌صادقی

سرزمین گمشده‌ها: نگاهی به «سه‌گانه‌ی کسرا»

سفر کسرا، کله‌ی اسب و شریک جرم سه رمانی هستند که سه‌گانه‌ی کسرا را در میان کارهای او تشکیل می‌دهند. کسرا، شخصیت اول این سه داستان در دوره‌های مختلفی زندگی می‌کند اما در همه‌ی آنها یک ویژگی مشترک دارد؛ سرگردانی.
موقع خواندن داستان‌های مدرس‌صادقی همیشه باید با خودمان فکر کنیم این، همه‌ی داستان نیست و جاهای خالی‌ای وجود دارد که می‌توانیم آنها را بسازیم و کشف کنیم. او مثل یک عاشقِ ادبیات، فقط قصه می‌گوید. خودش جایی در مقدمه‌ی مجموعه‌ی «بازخوانی متون کهن» گفته است: «ادبیات غایت آمال ماست.»

سه استاد

ادای دین شاگردی به استادان …

«این ادای دین شاگردی‌ست به استادانی که هرگز به‌دنبال لشکرکشی نبودند و هیچ تلاشی هم در این راستا به خرج ندادند….» در ابتدا به نظر می‌رسد واقعیتی که مدرس‌صادقی در پشت جلد کتابش بیان کرده، تلاشی برای روایت ناداستان‌هایی درباره‌ی ابراهیم گلستان، شمیم بهار و قاسم هاشمی‌نژاد است. مخاطب کنجکاو می‌شود تا بداند شاخص‌ترینِ قله‌ها، چگونه بی‌آنکه سوار بر موجی شوند، هر یک به کار خویش مشغول بوده‌اند. اما مخاطب سرخورده می‌شود چون از همان بخش اول به سبب دخالت عواطف و نگرش‌های شخصی راوی، به شبهِ ناداستان‌هایی تقلیل می‌یابد که محدود به باز روایتِ خاطراتِ نویسنده درباره‌ی آثارِ این سه استاد است.

مدرس‌صادقی

سرزمین گمشده‌ها: نگاهی به «سه‌گانه‌ی کسرا»

سفر کسرا، کله‌ی اسب و شریک جرم سه رمانی هستند که سه‌گانه‌ی کسرا را در میان کارهای او تشکیل می‌دهند. کسرا، شخصیت اول این سه داستان در دوره‌های مختلفی زندگی می‌کند اما در همه‌ی آنها یک ویژگی مشترک دارد؛ سرگردانی.
موقع خواندن داستان‌های مدرس‌صادقی همیشه باید با خودمان فکر کنیم این، همه‌ی داستان نیست و جاهای خالی‌ای وجود دارد که می‌توانیم آنها را بسازیم و کشف کنیم. او مثل یک عاشقِ ادبیات، فقط قصه می‌گوید. خودش جایی در مقدمه‌ی مجموعه‌ی «بازخوانی متون کهن» گفته است: «ادبیات غایت آمال ماست.»