برچسب: محمدجواد صابری

شیلی

راه‎‌ها و بیراهه‌های مشترک برگشتن به خانه

«بله، پینوشه دیکتاتور بود، آدم هم کشت، اما دست کم تو دوره‌ش نظم و انضباط برقرار بود.» با چنین روایت‌ها، اتفاقات و اظهارنظراتی به خوبی آشنا هستیم. مردم در جوامع تحت سلطه حکومت‎های دیکتاتوری حتی بعد از آزادی راه درازی در پیش دارند تا آن دوران سیاه را پشت سر بگذارند. از این نقطه نظر که سامبرا در راه‌های برگشتن به خانه چنین چیز آشنایی را که ما نیز با آن درگیر هستیم، مورد توجه قرار داده، خواندن این کتاب کوچک اما عمیق می‌تواند جذابیت دو چندانی برای خوانندگان فارسی زبان داشته باشد.

هتل

وقتی فراموشی از یاد می‌رود

هتل روایت‌گر عشق نامتعارف یک کارمند پذیرش هتل به مسافری تنهاست که در نهایت فاجعه می‌آفریند. با این همه، این ساده‌ترین برداشت، تنزل دادن روایتی با گریز‌های فلسفی متعدد است. مظلومی در هتل توانسته با بازی‌های روایی، روایتی ساده را به روایتی با سویه‌های جذاب فلسفی تبدیل کند. او دارد انسان را به نقد می‌کشد و می‌گوید که اگر بناست انسان وفادار به خویش بماند، در جهانی پر از آدم‌هایی با دغدغه‌ها و عقده‌های سطحی، راه به جایی نمی‌برد. بنابراین باید گفت که هتل می‌تواند داستانی درباره‌ی عام و خاص بودن آدم‌ها هم باشد.

پدرکشی

۴۸ ساعت راه تا نقطه‌ی بلاتکلیفی

پدرکشی نوشته‌ی ملاحت نیکی روایت دو روز از زندگی دختران دانشجویی است که از شهر‌های مختلف به تهران آمده و در فضای پساانقلابی هر کدام دغدغه‌ها، مشکلات و البته آرمان‌های خودشان را دارند و سرنوشت خاص خودشان را هم پیدا می‌کنند. ما تقریبا از سرنوشت هیچ‌کدام از دختران به‌طور کامل آگاه نمی‌شویم، اما تمامی آن‌ها در سرگردانی و نوعی بلاتکلیفی مشترک هستند. نویسنده خواسته است با برجسته کردن این بلاتکلیفی روز‌هایی را بازسازی کند که از پس یک دوران پر شر و شور آرمان‌خواهی از راه رسیده‌اند.

کیفر آتش

داستان سوء‌تفاهم انسانی

کیفر آتش از آن دست رمان‌هایی است که خلاصه کردن داستانش سخت و حتی غیر ممکن است. در واقع، این رمان بیشتر از آنکه بر پایه‌ی یک روایت اصلی بنا شده باشد، مشتمل بر خرده روایت‌هایی است که کار ویژه‌ی آنها ویران کردن خرده‌روایت‌های قبلی است. کیفر آتش مجموعه‌ای از سوء تفاهم‌های وهم آلود است و انگار بناست از کنار هم قرار گرفتن این سوء تفاهم‌های وهم‌آلود به این نتیجه‌ی کلی برسیم که آنچه انسان درباره‌ی جهان، دیگران و حتی خودش فکر می‌کند سوء تفاهمی بیش نیست.

شیلی

راه‎‌ها و بیراهه‌های مشترک برگشتن به خانه

«بله، پینوشه دیکتاتور بود، آدم هم کشت، اما دست کم تو دوره‌ش نظم و انضباط برقرار بود.» با چنین روایت‌ها، اتفاقات و اظهارنظراتی به خوبی آشنا هستیم. مردم در جوامع تحت سلطه حکومت‎های دیکتاتوری حتی بعد از آزادی راه درازی در پیش دارند تا آن دوران سیاه را پشت سر بگذارند. از این نقطه نظر که سامبرا در راه‌های برگشتن به خانه چنین چیز آشنایی را که ما نیز با آن درگیر هستیم، مورد توجه قرار داده، خواندن این کتاب کوچک اما عمیق می‌تواند جذابیت دو چندانی برای خوانندگان فارسی زبان داشته باشد.

هتل

وقتی فراموشی از یاد می‌رود

هتل روایت‌گر عشق نامتعارف یک کارمند پذیرش هتل به مسافری تنهاست که در نهایت فاجعه می‌آفریند. با این همه، این ساده‌ترین برداشت، تنزل دادن روایتی با گریز‌های فلسفی متعدد است. مظلومی در هتل توانسته با بازی‌های روایی، روایتی ساده را به روایتی با سویه‌های جذاب فلسفی تبدیل کند. او دارد انسان را به نقد می‌کشد و می‌گوید که اگر بناست انسان وفادار به خویش بماند، در جهانی پر از آدم‌هایی با دغدغه‌ها و عقده‌های سطحی، راه به جایی نمی‌برد. بنابراین باید گفت که هتل می‌تواند داستانی درباره‌ی عام و خاص بودن آدم‌ها هم باشد.

پدرکشی

۴۸ ساعت راه تا نقطه‌ی بلاتکلیفی

پدرکشی نوشته‌ی ملاحت نیکی روایت دو روز از زندگی دختران دانشجویی است که از شهر‌های مختلف به تهران آمده و در فضای پساانقلابی هر کدام دغدغه‌ها، مشکلات و البته آرمان‌های خودشان را دارند و سرنوشت خاص خودشان را هم پیدا می‌کنند. ما تقریبا از سرنوشت هیچ‌کدام از دختران به‌طور کامل آگاه نمی‌شویم، اما تمامی آن‌ها در سرگردانی و نوعی بلاتکلیفی مشترک هستند. نویسنده خواسته است با برجسته کردن این بلاتکلیفی روز‌هایی را بازسازی کند که از پس یک دوران پر شر و شور آرمان‌خواهی از راه رسیده‌اند.

کیفر آتش

داستان سوء‌تفاهم انسانی

کیفر آتش از آن دست رمان‌هایی است که خلاصه کردن داستانش سخت و حتی غیر ممکن است. در واقع، این رمان بیشتر از آنکه بر پایه‌ی یک روایت اصلی بنا شده باشد، مشتمل بر خرده روایت‌هایی است که کار ویژه‌ی آنها ویران کردن خرده‌روایت‌های قبلی است. کیفر آتش مجموعه‌ای از سوء تفاهم‌های وهم آلود است و انگار بناست از کنار هم قرار گرفتن این سوء تفاهم‌های وهم‌آلود به این نتیجه‌ی کلی برسیم که آنچه انسان درباره‌ی جهان، دیگران و حتی خودش فکر می‌کند سوء تفاهمی بیش نیست.