برچسب: فروید

زیگموند فروید (1939-1856) از چهره‌هایی است که نام او با دگرگونی بنیادین در فهم انسان از خویشتن پیوند خورده است. روانکاویِ او نه صرفاً یک نظریۀ روان‌شناختی، بلکه انقلابی فکری بود که بر سراسر قرن بیستم سایه افکند. فروید با کشف و تبیین «ناخودآگاه»، «لیبیدو»، «سرکوب» و «رویا»، دریچه‌ای نو به سوی ذهن گشود و امکان‌های تازه‌ای برای اندیشیدن به رنج‌ها، تعارض‌ها و امیال انسانی فراهم کرد. این پرونده به متفکری می‌پردازد که روح قرن بیستم را به پرسش کشید.

فروید، از ابتدای پیدایش روان‌کاوی، به آثار هنری و مسائل زیبایی‌شناختی توجه خاص داشت و بسیاری از ایده‌های روان‌کاوانه خود را بر مبنای رابطه هنر و ادبیات و درمان بالینی مطرح می‌کرد. هنر از دید او آمیزه‌ای از نبوغ و خلاقیت به همراه تلاش برای غلبه بر ملال و ناتوانی روزمره به کمک قدرت آفرینندگی بود و با این رویکرد تأثیر ماندگار بر انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی، هنر و ادبیات، دین و فلسفه به جا گذاشت و به زعم نویسنده کتاب در کنار کسانی چون داروین، مارکس و نیچه قرار گرفت.

کتابفروشی شغلی قدیمی است، حتی قدیمی‌تر از دوران چاپ و فراگیر شدن کتاب، اما خوشبختانه هنوز  منقرض نشده و هواخواهان بسیاری دارد. آیا کتابفروش‌ها انسان‌های متفاوتی هستند؟ عشق آنها گاه باعث ساختن کتابفروشی‌های متفاوت شده، گاهی هم به درون کتاب‌ها راه پیدا کرده‌اند و شخصیت داستانی شده‌اند. در هرحال کتابفروش بودن کار آسانی نیست.

نظریات زیگموند فروید در ایران طرفداران و مخالفان خودش را دارد. سیاهه‌ی آثار ترجمه شده‌ی او به فارسی بلند و بالاست و در این میان می‌توان به کتاب حاضر اشاره کرد که شامل ده مقاله‌ی روانکاوی از فروید است. مقالاتی عمدتاً درباره‌ی غرایز جنسی که خواندنشان بخصوص به فعالان حوزه‌ی روان‌شناسی توصیه می‌شود.