رمان «خُزامی» نوشتهٔ «سنان اَنطون» دربارهٔ تأثیرات ویرانگر و غیرقابل جبران جنگ است. سنان اَنطون در رمان «خُزامی» داستان مردمی را روایت میکند که پس از جنگ، با حسرت و اندوه با هویتی ازدسترفته کشورشان را ترک میکنند و تلاش میکنند با محیط و فرهنگ جدید خود را وفق دهند.
داستانهای مجموعهٔ «کابوسهای کارلوس فوئنتس» عمدتاً به شرایط عراق پس از سقوط صدام حسین میپردازد و تصویری از مردم این سرزمین به دست میدهد، چه آنها که در کشور ماندند و اسیر حملهٔ بیگانه و نزاعهای قومی و مذهبی و کشتارهای هر روزه شدند و چه آنها که خواسته یا ناخواسته راه غربت را در پیش گرفتند و حتی آنجا نیز نتوانستند از کابوسهای خانهکرده در گوشهگوشهٔ ذهنشان خلاصی یابند.
جنگ به چشم ما ویرانگر است و زن در نگاهمان سمبل زندگی و زایش. زنان در میانه جنگهایی که نقشی در ایجاد و تداومش نداشتهاند، چه نگاه و تجربهی متفاوتی را ثبت کردهاند؟ در این پرونده مستندات زنانی را میخوانیم که حتی در میانه جنگها انگار برای زندگی میجنگند.
یادداشت های بغداد خاورمیانه در چند دهه اخیر جنگهای بسیاری را تجربه کرده. از افعانستان تا سوریه و ایران و عراق. عراق غیر از جنگی که با ایران داشت، دوجنگ دیگر را هم در دوران صدام حسین تجربه کرد؛
کتاب نقطهها نوشتهٔ سنان انطون روایت دانشجویی است که در دوران استیلای حزب بعث عراق و در زمان جنگ عراق با ایران به جرم مخالفت با صدام زندانی شده است. موضوع داستان مربوط به بازسازی و بازخوانی یادداشتهای او در دوران هولانگیز زندان است که در میان اسناد و مدارک سازمان امنیت ملی بغداد پیدا شده است.
با بوطیقای نو در ده رمان برجسته از نویسندگان کرد زبان من از جمله داوران نهایی «جایزه ی مهرگان ادب» هستم که آقای علیرضا زرگر مدیریت آن را به عهده دارند. در میان آثار مورد مطالعه جهت ارزیابی،
زمان نوشته شدن دو رمان «همسایهها» (احمد محمود) و «نخل و همسایهها» (غائب طعمه فرمان) به هم نزدیک است. اولی ایرانی است و به زبان فارسی و وقایعش در خوزستان میگذرد و دومی عراقی است و به زبان عربی و وقایعش در یکی از محلات فقیرنشین بغداد میگذرد. اما تفاوتهای بین دو رمان هم زیاد است. یادداشت روبرت صافاریان بر «نخل و همسایهها» از این مقایسه شروع میکند و سپس بر خود رمان عراقی متمرکز میشود.
رمان «خُزامی» نوشتهٔ «سنان اَنطون» دربارهٔ تأثیرات ویرانگر و غیرقابل جبران جنگ است. سنان اَنطون در رمان «خُزامی» داستان مردمی را روایت میکند که پس از جنگ، با حسرت و اندوه با هویتی ازدسترفته کشورشان را ترک میکنند و تلاش میکنند با محیط و فرهنگ جدید خود را وفق دهند.
داستانهای مجموعهٔ «کابوسهای کارلوس فوئنتس» عمدتاً به شرایط عراق پس از سقوط صدام حسین میپردازد و تصویری از مردم این سرزمین به دست میدهد، چه آنها که در کشور ماندند و اسیر حملهٔ بیگانه و نزاعهای قومی و مذهبی و کشتارهای هر روزه شدند و چه آنها که خواسته یا ناخواسته راه غربت را در پیش گرفتند و حتی آنجا نیز نتوانستند از کابوسهای خانهکرده در گوشهگوشهٔ ذهنشان خلاصی یابند.
جنگ به چشم ما ویرانگر است و زن در نگاهمان سمبل زندگی و زایش. زنان در میانه جنگهایی که نقشی در ایجاد و تداومش نداشتهاند، چه نگاه و تجربهی متفاوتی را ثبت کردهاند؟ در این پرونده مستندات زنانی را میخوانیم که حتی در میانه جنگها انگار برای زندگی میجنگند.
یادداشت های بغداد خاورمیانه در چند دهه اخیر جنگهای بسیاری را تجربه کرده. از افعانستان تا سوریه و ایران و عراق. عراق غیر از جنگی که با ایران داشت، دوجنگ دیگر را هم در دوران صدام حسین تجربه کرد؛
کتاب نقطهها نوشتهٔ سنان انطون روایت دانشجویی است که در دوران استیلای حزب بعث عراق و در زمان جنگ عراق با ایران به جرم مخالفت با صدام زندانی شده است. موضوع داستان مربوط به بازسازی و بازخوانی یادداشتهای او در دوران هولانگیز زندان است که در میان اسناد و مدارک سازمان امنیت ملی بغداد پیدا شده است.
با بوطیقای نو در ده رمان برجسته از نویسندگان کرد زبان من از جمله داوران نهایی «جایزه ی مهرگان ادب» هستم که آقای علیرضا زرگر مدیریت آن را به عهده دارند. در میان آثار مورد مطالعه جهت ارزیابی،
زمان نوشته شدن دو رمان «همسایهها» (احمد محمود) و «نخل و همسایهها» (غائب طعمه فرمان) به هم نزدیک است. اولی ایرانی است و به زبان فارسی و وقایعش در خوزستان میگذرد و دومی عراقی است و به زبان عربی و وقایعش در یکی از محلات فقیرنشین بغداد میگذرد. اما تفاوتهای بین دو رمان هم زیاد است. یادداشت روبرت صافاریان بر «نخل و همسایهها» از این مقایسه شروع میکند و سپس بر خود رمان عراقی متمرکز میشود.
Thanks for clicking. That felt good.
Close
