سایت معرفی و نقد کتاب وینش
سایت معرفی و نقد کتاب وینش

برچسب: طنز

طعم شیرین خاطرات یواشکی

طعم شیرین خاطرات یواشکی

کتاب صد پیرمرد تاثیرنــگذار، حکایات شیرینی‌ست از آنچه نویسنده در کودکی دیده و تاثیرات و پرسش‌هایی که سالمندان و پیرمردان در ذهنش به جای گذاشته‌اند. اکنون، او در جایگاه سنی ایشان قرار دارد و با یادآوری خاطرات به ثبت نظاره‌های شخصی‌اش می‌پردازد. نوشتار اصلی کتاب، ساده و بیانگر نگاهی کودکانه به اطرافیانی بوده است که بخش عمده‌ای از این افراد و خاطرات در سفرهای نویسنده به زادگاه والدینش شکل می‌گیرند.

صدپیرمرد تاثیرنگذار. عباس یزدی

عباس و صد پیرمرد دیگر

صد پیرمرد تاثیر نگذار درباره‌ی زمانی است که از دست‌ رفته و مکان‌هایی که دیگر وجود ندارند و اگر هم داشته باشند معنایشان دگرگون شده است. خیلی هم خنده‌دار است. بعضی جاهایش بیشتر خنده‌دار است و بعضی جاهایش کمتر. من که خودم، به قول مجری‌های تلویزیونی، دستی بر آتش دارم و گاهی اوقات چیزکی می‌نویسم، بر این گمانم که عباس یزدی به قصدی جاه‌طلبانه‌تر شروع به نوشتن این کتاب کرد.

طنز و تراژدی در آثار اقتباسی داریوش مهرجویی

طنز و تراژدی در آثار اقتباسی داریوش مهرجویی

هردو فیلم گاو و مهمان مامان به‌نوعی تصویری از رفتارشناسی روحیه ایرانی و لایه‌های پنهان آن و تضادهای بنیادینش را به نمایش می‌گذارند، گویی آدم‌های خسته و بی‌پناه فیلم گاو، شهری شده‌اند. انگار طنز تلخ و سیاه آپوکالیپتیک و فاجعه‌انگار مبتنی بر تناقض‌های فلسفی و اجتماعی فیلم گاو به کناری رفته و یک‌جور طنز رؤیاپردازانه و اتوپیایی جای آن را گرفته که آدم‌ها می‌توانند در آن به پشتوانه یکدیگر بر نشانه‌های فقر غلبه کنند و از ناممکن ممکن سازند.

داریوش مهرجویی به روایت ادبیات

داریوش مهرجویی به روایت ادبیات

داریوش مهرجویی فلسفه خوانده بود. فیلمساز ارزشمندی بود و خالق تعدادی از شخصیت‌های سینمایی ماندگار ایرانی. اما علاوه بر اینها او پیوندی هم با ادبیات داشت. مهرجویی هم رمان نوشت، هم ترجمه می‌کرد و هم ایده و فیلمنامه بسیاری از آثارش را از ادبیات وام گرفت. علاقه او به ادبیات و حضور جدی آن در فعالیت‌هایش جای بررسی دارد.

تلخک رفت طناز آمد

تلخک رفت، طناز آمد

هزار سال طول کشیده تا طنز ایرانی از شاعران و دربار به کتابها و صدها سال بعد، از کتابها به روزنامه‌ها و مجلات و سپس به تئاتر و سینما و بعد از آن به رادیو و تلویزیون برسد و پسرخاله‌ی مرا بخنداند. سرعت حوادث و تغییر و تحولات در یکصد سال اخیر با هزار سال قبل از آن برابر است و سرعت تحول ده–پانزده سال اخیر به اندازه صد سال گذشته. هیچ تصوری هم از آینده وجود ندارد که ماجراهای خنده‌دار با چه ابزاری به مخاطب برسد.

کتاب «بی خود و بی جهت»

بی خود و بی جهت

کتاب «بی خود و بی جهت»   بارها اسکار و تمام آن تشکیلات عریض و طویل را سر

اندیشیدن با طنز

اندیشیدن با طنز

طنز محور اصلی کتاب اندیشیدن با طنز است که شامل سیزده گفت‌وگوست اما تفاوت اساسی آن با سایر

تخت بخواب

تخت بخواب

  «تخت بخواب» نوشته حسین یعقوبی، از انتشارات «نشر چشمه» است. این کتاب طنزی اجتماعی درباره‌ی زندگی یک

طعم شیرین خاطرات یواشکی

طعم شیرین خاطرات یواشکی

کتاب صد پیرمرد تاثیرنــگذار، حکایات شیرینی‌ست از آنچه نویسنده در کودکی دیده و تاثیرات و پرسش‌هایی که سالمندان و پیرمردان در ذهنش به جای گذاشته‌اند. اکنون، او در جایگاه سنی ایشان قرار دارد و با یادآوری خاطرات به ثبت نظاره‌های شخصی‌اش می‌پردازد. نوشتار اصلی کتاب، ساده و بیانگر نگاهی کودکانه به اطرافیانی بوده است که بخش عمده‌ای از این افراد و خاطرات در سفرهای نویسنده به زادگاه والدینش شکل می‌گیرند.

صدپیرمرد تاثیرنگذار. عباس یزدی

عباس و صد پیرمرد دیگر

صد پیرمرد تاثیر نگذار درباره‌ی زمانی است که از دست‌ رفته و مکان‌هایی که دیگر وجود ندارند و اگر هم داشته باشند معنایشان دگرگون شده است. خیلی هم خنده‌دار است. بعضی جاهایش بیشتر خنده‌دار است و بعضی جاهایش کمتر. من که خودم، به قول مجری‌های تلویزیونی، دستی بر آتش دارم و گاهی اوقات چیزکی می‌نویسم، بر این گمانم که عباس یزدی به قصدی جاه‌طلبانه‌تر شروع به نوشتن این کتاب کرد.

طنز و تراژدی در آثار اقتباسی داریوش مهرجویی

طنز و تراژدی در آثار اقتباسی داریوش مهرجویی

هردو فیلم گاو و مهمان مامان به‌نوعی تصویری از رفتارشناسی روحیه ایرانی و لایه‌های پنهان آن و تضادهای بنیادینش را به نمایش می‌گذارند، گویی آدم‌های خسته و بی‌پناه فیلم گاو، شهری شده‌اند. انگار طنز تلخ و سیاه آپوکالیپتیک و فاجعه‌انگار مبتنی بر تناقض‌های فلسفی و اجتماعی فیلم گاو به کناری رفته و یک‌جور طنز رؤیاپردازانه و اتوپیایی جای آن را گرفته که آدم‌ها می‌توانند در آن به پشتوانه یکدیگر بر نشانه‌های فقر غلبه کنند و از ناممکن ممکن سازند.

داریوش مهرجویی به روایت ادبیات

داریوش مهرجویی به روایت ادبیات

داریوش مهرجویی فلسفه خوانده بود. فیلمساز ارزشمندی بود و خالق تعدادی از شخصیت‌های سینمایی ماندگار ایرانی. اما علاوه بر اینها او پیوندی هم با ادبیات داشت. مهرجویی هم رمان نوشت، هم ترجمه می‌کرد و هم ایده و فیلمنامه بسیاری از آثارش را از ادبیات وام گرفت. علاقه او به ادبیات و حضور جدی آن در فعالیت‌هایش جای بررسی دارد.

تلخک رفت طناز آمد

تلخک رفت، طناز آمد

هزار سال طول کشیده تا طنز ایرانی از شاعران و دربار به کتابها و صدها سال بعد، از کتابها به روزنامه‌ها و مجلات و سپس به تئاتر و سینما و بعد از آن به رادیو و تلویزیون برسد و پسرخاله‌ی مرا بخنداند. سرعت حوادث و تغییر و تحولات در یکصد سال اخیر با هزار سال قبل از آن برابر است و سرعت تحول ده–پانزده سال اخیر به اندازه صد سال گذشته. هیچ تصوری هم از آینده وجود ندارد که ماجراهای خنده‌دار با چه ابزاری به مخاطب برسد.

کتاب «بی خود و بی جهت»

بی خود و بی جهت

کتاب «بی خود و بی جهت»   بارها اسکار و تمام آن تشکیلات عریض و طویل را سر

اندیشیدن با طنز

اندیشیدن با طنز

طنز محور اصلی کتاب اندیشیدن با طنز است که شامل سیزده گفت‌وگوست اما تفاوت اساسی آن با سایر

تخت بخواب

تخت بخواب

  «تخت بخواب» نوشته حسین یعقوبی، از انتشارات «نشر چشمه» است. این کتاب طنزی اجتماعی درباره‌ی زندگی یک