برچسب: شروین وکیلی

داستان

ده داستان برگزیده، از نگاه شروین وکیلی

دوست داریم بدانیم چهره‌های فرهنگی ما، کدام داستان‌های فارسی صدسال اخیر را بیشتر دوست دارند. شروین وکیلی جامعه‌شناسی خوانده و چندین کتاب درباره اسطوره‌ها و نظریه‌های جامعه‌شناسی منتشر کرده است. بیژن میرباقری فیلم‌ساز است. او کتاب داستان، داستان تاریخی و همین‌طور داستان‌هایی با مایه‌های علمی تخیلی هم نوشته است. کتاب‌هایی همچون «سوشیانس» «دازیمدا» و «نفرین صندلی». وکیلی ده داستان فارسی موردعلاقه‌اش را از بین آثار این سده انتخاب کرده است.

بازی‌نامک

نقدی بر کتاب بازی‌نامک نوشته‌ی شروین وکیلی

بازی‌نامک کتابی است درباره بازی و به طور خاص بازی ویدئویی که دکتر شروین وکیلی با نگاهی سیستمی و حول چارچوب نظری زروان تالیف کرده است. نویسنده نقد معتقد است در این کتاب در تعریف «بازی» دقت نظر کامل لحاظ نشده و مولف به اندازه لازم با همه انواع بازی‌های ویدئویی آشنا نبوده است و این احاطه نداشتن باعث ضعف در تحلیل نظری شده است. مسئله‌ی روایت‌های تعاملی با ساختار‌های گوناگون موجب طرح مباحث نظری بسیار مهمی در دانش مطالعات بازی‌های ویدیویی بوده و دکتر وکیلی با غفلت ازین مسئله در نقد خود تنها به ساختار شاخه‌ای اشاره کرده و این ساختار را به مثابه‌ی عامل فقر معنایی بازی‌ها مورد انتقاد قرار داده‌اند.

داستان

ده داستان برگزیده، از نگاه شروین وکیلی

دوست داریم بدانیم چهره‌های فرهنگی ما، کدام داستان‌های فارسی صدسال اخیر را بیشتر دوست دارند. شروین وکیلی جامعه‌شناسی خوانده و چندین کتاب درباره اسطوره‌ها و نظریه‌های جامعه‌شناسی منتشر کرده است. بیژن میرباقری فیلم‌ساز است. او کتاب داستان، داستان تاریخی و همین‌طور داستان‌هایی با مایه‌های علمی تخیلی هم نوشته است. کتاب‌هایی همچون «سوشیانس» «دازیمدا» و «نفرین صندلی». وکیلی ده داستان فارسی موردعلاقه‌اش را از بین آثار این سده انتخاب کرده است.

بازی‌نامک

نقدی بر کتاب بازی‌نامک نوشته‌ی شروین وکیلی

بازی‌نامک کتابی است درباره بازی و به طور خاص بازی ویدئویی که دکتر شروین وکیلی با نگاهی سیستمی و حول چارچوب نظری زروان تالیف کرده است. نویسنده نقد معتقد است در این کتاب در تعریف «بازی» دقت نظر کامل لحاظ نشده و مولف به اندازه لازم با همه انواع بازی‌های ویدئویی آشنا نبوده است و این احاطه نداشتن باعث ضعف در تحلیل نظری شده است. مسئله‌ی روایت‌های تعاملی با ساختار‌های گوناگون موجب طرح مباحث نظری بسیار مهمی در دانش مطالعات بازی‌های ویدیویی بوده و دکتر وکیلی با غفلت ازین مسئله در نقد خود تنها به ساختار شاخه‌ای اشاره کرده و این ساختار را به مثابه‌ی عامل فقر معنایی بازی‌ها مورد انتقاد قرار داده‌اند.