سایت معرفی و نقد کتاب وینش
سایت معرفی و نقد کتاب وینش

برچسب: سینما

شکل‌گیری ذهنیت و عینیت‌‌گرایی در سینما

شکل‌گیری ذهنیت و عینیت‌‌گرایی در سینما

نقش پرویز دوایی منتقد و مترجم تاثیرگذار در تاریخ سینمای ایران کتمان‌نشدنی است. او در دهه‌ی شصت با ترجمه‌ی تعدادی از بهترین کتاب‌های سینمایی کمک شایانی به سینماگران و سینمادوستان کشور کرد. به طوری که در سینمای دهه شصت که اغلب فیلم‌ها با سبک‌های مختلف هنری گاهی دچار شتاب‌زدگی و گاهی هم دچار خودشیفتگی می‌شدند، کم‌کم با مطالعه متون موجود آن زمان، به تراوشات ذهنی خود بال و پر دادند تااینکه در یک مقطع حساس و مهم در عرصه جهانی، حرف تازه‌ای برای بیان داشته باشند.

یادی دوباره از پرویز دوایی

یادی دوباره از پرویز دوایی

اگر بخواهی ردی از پرویز دوایی بیابی، باید سراغ او را در دهه‌های 30، 40 و اوایل 50 در نشریات سپید و سیاه، فردوسی، سینما، تهران مصور و امید ایران بگیری. هنگامی که او با اسم مستعار پیام، نقد فیلم و ترجمه می‌نوشت. دوایی را باید در دو برهه‌ی زمانی بررسی کنی؛ دوره اول تا اوایل دهه پنجاه و دوره دوم بعد از انتشار مجموعه داستان «باغ» در ابتدای دهه 60 به بعد.

درختی هست

درختی هست

در ادبیات فارسی معاصر چهره‌های تأثیرگذاری هستند که هرکدام به علتی مطرح و ماندگار شده‌اند. وینش قصد دارد هر ماه با عنوان «قلم ماندگار» پرونده‌ای برای یکی از این نویسندگان تهیه کند. اولین پرونده این مجموعه به بهرام بیضایی اختصاص دارد.

بهرام بیضایی را باید از زمره‌ی نوادری دانست که هر ملتی در هر روزگاری به کمتر از انگشتان دست به خود می‌بیند. کسی که در آزمون خیالات خود در هر عرصه‌ای استادی‌ست تمام، که هم خوب می‌نویسد و هم خوب می‌سازد و جهانی خلق می‌کند یگانه. او اگرچه در اندوه این سال‌ها به آن‌سوی آب‌ها مهاجرت کرده، همچنان نویدبخش حضوری سبز است در خشکه خاکِ وطن. پس ما اندوه‌زدگان را چه باک از تلخی روزگار که اگر هنوز پرنده‌ای چون او می‌خواند، یعنی درختی هست.

تصویرخانه بیضایی

تصویرخانه بیضایی

 تصویرخانه‌ی بیضایی   بخش جالب و هیجان‌انگیز از هر فیلم و نمایش، پوسترهایی است که برای معرفی آن

سنجش خرد ناب

سنجش خرد ناب

به گمان من، نقطه‌ی آغاز در هر گونه تحليل از آثار بهرام بيضايی و اساسا جهان‌بينی او، پيوند گوهرين‌اش با مفهوم دانایی و جنگ با جهل از طریق کسب و انتقال دانش به‌مدد زبان است. عشق به پژوهش و خواندن و نوشتن به طور بنيادين در بيضايی وجود دارد و او خود، آن را باروَر نيز می‌کند، و بیراه نيست که به توانی چنين يکّه در نگارش هر گونه نوشته و نثر و گفت‌وگويی می‌رسد.

شکل‌گیری ذهنیت و عینیت‌‌گرایی در سینما

شکل‌گیری ذهنیت و عینیت‌‌گرایی در سینما

نقش پرویز دوایی منتقد و مترجم تاثیرگذار در تاریخ سینمای ایران کتمان‌نشدنی است. او در دهه‌ی شصت با ترجمه‌ی تعدادی از بهترین کتاب‌های سینمایی کمک شایانی به سینماگران و سینمادوستان کشور کرد. به طوری که در سینمای دهه شصت که اغلب فیلم‌ها با سبک‌های مختلف هنری گاهی دچار شتاب‌زدگی و گاهی هم دچار خودشیفتگی می‌شدند، کم‌کم با مطالعه متون موجود آن زمان، به تراوشات ذهنی خود بال و پر دادند تااینکه در یک مقطع حساس و مهم در عرصه جهانی، حرف تازه‌ای برای بیان داشته باشند.

یادی دوباره از پرویز دوایی

یادی دوباره از پرویز دوایی

اگر بخواهی ردی از پرویز دوایی بیابی، باید سراغ او را در دهه‌های 30، 40 و اوایل 50 در نشریات سپید و سیاه، فردوسی، سینما، تهران مصور و امید ایران بگیری. هنگامی که او با اسم مستعار پیام، نقد فیلم و ترجمه می‌نوشت. دوایی را باید در دو برهه‌ی زمانی بررسی کنی؛ دوره اول تا اوایل دهه پنجاه و دوره دوم بعد از انتشار مجموعه داستان «باغ» در ابتدای دهه 60 به بعد.

درختی هست

درختی هست

در ادبیات فارسی معاصر چهره‌های تأثیرگذاری هستند که هرکدام به علتی مطرح و ماندگار شده‌اند. وینش قصد دارد هر ماه با عنوان «قلم ماندگار» پرونده‌ای برای یکی از این نویسندگان تهیه کند. اولین پرونده این مجموعه به بهرام بیضایی اختصاص دارد.

بهرام بیضایی را باید از زمره‌ی نوادری دانست که هر ملتی در هر روزگاری به کمتر از انگشتان دست به خود می‌بیند. کسی که در آزمون خیالات خود در هر عرصه‌ای استادی‌ست تمام، که هم خوب می‌نویسد و هم خوب می‌سازد و جهانی خلق می‌کند یگانه. او اگرچه در اندوه این سال‌ها به آن‌سوی آب‌ها مهاجرت کرده، همچنان نویدبخش حضوری سبز است در خشکه خاکِ وطن. پس ما اندوه‌زدگان را چه باک از تلخی روزگار که اگر هنوز پرنده‌ای چون او می‌خواند، یعنی درختی هست.

تصویرخانه بیضایی

تصویرخانه بیضایی

 تصویرخانه‌ی بیضایی   بخش جالب و هیجان‌انگیز از هر فیلم و نمایش، پوسترهایی است که برای معرفی آن

سنجش خرد ناب

سنجش خرد ناب

به گمان من، نقطه‌ی آغاز در هر گونه تحليل از آثار بهرام بيضايی و اساسا جهان‌بينی او، پيوند گوهرين‌اش با مفهوم دانایی و جنگ با جهل از طریق کسب و انتقال دانش به‌مدد زبان است. عشق به پژوهش و خواندن و نوشتن به طور بنيادين در بيضايی وجود دارد و او خود، آن را باروَر نيز می‌کند، و بیراه نيست که به توانی چنين يکّه در نگارش هر گونه نوشته و نثر و گفت‌وگويی می‌رسد.