برچسب: روبرت صافاریان

غلط های نویسندگان بزرگ

«غلط»های آثار نویسندگان بزرگ

تصحیح متون مختص آثار ادبی کلاسیک نیست. یا لااقل نباید باشد. امروز اگر جمله‌ای به این شکل «[همه‌ی آن‌ها] بطور موذی و آب زیرکاه از او تشویق می‌کردند» به هر ویراستاری بدهید آن را به صورت «او را تشویق می‌کردند» درمی‌آورد. اما اگر این جمله مال صادق هدایت باشد چه؟ در آن صورت چه کسی مجاز است و تا کجا مجاز است این به اصطلاح غلط‌ها را در آثار بزرگان ادبیات معاصر اصلاح کند؟

مصاحبه در فیلم مستند

شاید در فضای رسانه‌ای امروز، از تلویزیون گرفته تا اینترنت چیزی بیشتر از مصاحبه وجود نداشته باشد. گفت‌وگوهای

آمار

پرسش‌هایی درباره‌ی آمار مطالعه‌ سرانه

از کجا می‌دانیم ایرانی‌ها چند دقیقه در روز یا در ماه یا در سال کتاب خوانده‌اند؟ میانگین مدت مطالعه در کشور ما پایین است. اما آمارهایی که در این زمینه داریم از چه روشی تهیه شده‌اند؟ و چطور می‌توان این آمار را با آمار دیگر کشورها مقایسه کرد؟ به‌خصوص که در آمارهای متفاوت کشورهای متفاوتی، گاه هند و مصر و گاه روسیه یا کشورهای اسکاندیناوی، به عنوان کتاب‌خوان‌ترین ملت‌ها معرفی می‌شوند. این یادداشت طرح پرسش‌هایی است در خصوص چگونگی به دست آمدن این اعداد و در نتیجه میزان اعتنایی که باید به این اعداد بکنیم. یا نکنیم.

دوباره خوانی

یک کتاب را چند بار می‌توان خواند؟

کتابی را دوباره می‌خوانید.کسی با تعجب به شما می‌گوید این کتاب را که قبلاً خوانده بودی. چرا وقتت را نمی‌گذاری برای خواندن یک کتاب جدید؟ پاسخ شما به او چیست؟ در این یادداشت روبرت صافاریان دلایل متعددی را ردیف می‌کند که می‌تواند باعث شود دوباره سراغ کتابی بروید یا حتی سه‌باره آن را بخوانید. البته تکیه او بر ادبیات داستانی است و همان ابتدا تاکید می‌کند بسیاری کتاب‌ها مثل کتاب‌های شعر، کتب مقدس و دایره‌المعارف اصلاً برای بارها خواندن نوشته شده‌اند.

کومیتاس

کومیتاس؛ سکوت پس از فاجعه نسل‌کشی ارامنه

اگر یک نام نماد موسیقی ارمنی باشد، آن نام بی‌تردید کومیتاس است. زندگی کومیتاس از تراژیک‌ترین سرگذشت‌های انسانی است. او در عمری نه چندان طولانی، محرومیت از پدر و مادر، بی‌خانمانی و زندگی در یتیم‌خانه را تجربه کرد. در کودکی به کلیسا پیوست و تا پایان دوران فعالیت هنری‌اش در آن جا ماند، در حالی که چارچوب آن را برای خلاقیت هنری خود تنگ می‌یافت. در سال ۱۹۱۵ در اوج شهرت و خلاقیت هنری توسط دولت عثمانی دستگیر و تبعید شد. بر خلاف بسیاری از دوستان روشنفکرش از مرگ نجات یافت، امّا دیگر نتوانست به زندگی عادی بازگردد و تا پایان عمرش در آسایشگاه روانی در پاریس زیست.
کدام انسان این همه مصیبت را تاب می‌آورد؟

نشان جهان

فریاد در کویر

آزاد ماتیان معتقد است: «به قول حضرت سلیمان حکیم در عهد عتیق، شعر سرودن به زبان ملی در دیاسپورا به فریاد کشیدن در کویر می‌ماند.» ماتیان که شاعری از اقلیت ارامنه ایران است در تمام دفاتری که با محوریت‌های موضوعی منتشر کرده، بخشی از موقعیت خودش را در جهان به نمایش می‌گذارد. موقعیتش به عنوان یک شاعر، موقعیتش به عنوان یک عاشق، یک تبعیدی، یک شاخه‌ی تنها در میان باد.

کتاب خواندن در شصت و هفت سالگی

کتاب خواندن در شصت‌وهفت‌ سالگی

آیا آدم در هر سن و سالی یک جور کتاب می‌خواند؟ نمی‌تواند این طور باشد. در شصت‌وهفت سالگی کتاب خواندن چه معنا و ویژگی‌هایی دارد؟ روبرت صافاریان از تجربه خود نوشته و دیدگاه‌هایش را درمورد تفاوتی که کتاب خواندن برای او الان در شصت‌وهفت سالگی با زمانی که سن‌وسال کمتری داشته شرح داده است.

شروع رمان

درباره‌ی شروع رمان‌ها

در شروع داستان دست نویسنده خالی است. از این نظر شروع از پایان داستان می‌تواند سخت‌تر باشد. اما در مقابل برای پایان داستان نویسنده باید رشته‌هایی را که بافته به هم متصل کند و به سرانجامی برساند. اما یک شروع مناسب برای داستان چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟ اساساً شروع داستان تا کجای آن است؟ در این مقاله به این سوالات پرداخته شده است و داستان «استپ‌ها»ی چخوف به عنوان مثالی برای بررسی بیشتر این مفاهیم آورده شده است.

پوست در برابر پوست

مرعوب یک کلاسیک ادبی

«پوست در برابر پوست» پر است از اطلاعاتی درباره شرایط خلق رمان «جنایت و مکافات»، روزگار نگارش و انتشار آن، و تفسیرهای متنوعی که طی دهه‌های متوالی از آن به عمل آمده است. اما نویسنده یادداشت معتقد است جای یک چیز در این میان خالی است: نقد و نظر خود نویسنده کتاب و دیدگاه امروزین به این اثر کلاسیک قرن نوزدهمی. نگاه انتقادی در کتاب جایش خالی مانده است.

به غوغای باران

سماجت خاطرات زادگاه

این شعرها باید به فارسی ترجمه می‌شدند. جای انتشار این کتاب در ایران بود. چه خوب که سونیا بالاسانیان، شاید قدری با تاخیر، به فکر ترجمه اشعارش به فارسی و انتشار آن‌ها در قالب کتاب به غوغای باران افتاد. برای شعردوستان ایرانی و پژوهشگران فرهنگ ارمنی در ایران، این کتاب نمونه‌ی خوبی است از کار آن دسته از شاعران ارمنی ایران که می‌کوشیدند با جهان هماهنگ شوند و درباره‌ی چیزهایی می‌نوشتند که علاقه‌ی مشترک همه‌ی انسان‌هاست.

غلط های نویسندگان بزرگ

«غلط»های آثار نویسندگان بزرگ

تصحیح متون مختص آثار ادبی کلاسیک نیست. یا لااقل نباید باشد. امروز اگر جمله‌ای به این شکل «[همه‌ی آن‌ها] بطور موذی و آب زیرکاه از او تشویق می‌کردند» به هر ویراستاری بدهید آن را به صورت «او را تشویق می‌کردند» درمی‌آورد. اما اگر این جمله مال صادق هدایت باشد چه؟ در آن صورت چه کسی مجاز است و تا کجا مجاز است این به اصطلاح غلط‌ها را در آثار بزرگان ادبیات معاصر اصلاح کند؟

مصاحبه در فیلم مستند

شاید در فضای رسانه‌ای امروز، از تلویزیون گرفته تا اینترنت چیزی بیشتر از مصاحبه وجود نداشته باشد. گفت‌وگوهای

آمار

پرسش‌هایی درباره‌ی آمار مطالعه‌ سرانه

از کجا می‌دانیم ایرانی‌ها چند دقیقه در روز یا در ماه یا در سال کتاب خوانده‌اند؟ میانگین مدت مطالعه در کشور ما پایین است. اما آمارهایی که در این زمینه داریم از چه روشی تهیه شده‌اند؟ و چطور می‌توان این آمار را با آمار دیگر کشورها مقایسه کرد؟ به‌خصوص که در آمارهای متفاوت کشورهای متفاوتی، گاه هند و مصر و گاه روسیه یا کشورهای اسکاندیناوی، به عنوان کتاب‌خوان‌ترین ملت‌ها معرفی می‌شوند. این یادداشت طرح پرسش‌هایی است در خصوص چگونگی به دست آمدن این اعداد و در نتیجه میزان اعتنایی که باید به این اعداد بکنیم. یا نکنیم.

دوباره خوانی

یک کتاب را چند بار می‌توان خواند؟

کتابی را دوباره می‌خوانید.کسی با تعجب به شما می‌گوید این کتاب را که قبلاً خوانده بودی. چرا وقتت را نمی‌گذاری برای خواندن یک کتاب جدید؟ پاسخ شما به او چیست؟ در این یادداشت روبرت صافاریان دلایل متعددی را ردیف می‌کند که می‌تواند باعث شود دوباره سراغ کتابی بروید یا حتی سه‌باره آن را بخوانید. البته تکیه او بر ادبیات داستانی است و همان ابتدا تاکید می‌کند بسیاری کتاب‌ها مثل کتاب‌های شعر، کتب مقدس و دایره‌المعارف اصلاً برای بارها خواندن نوشته شده‌اند.

کومیتاس

کومیتاس؛ سکوت پس از فاجعه نسل‌کشی ارامنه

اگر یک نام نماد موسیقی ارمنی باشد، آن نام بی‌تردید کومیتاس است. زندگی کومیتاس از تراژیک‌ترین سرگذشت‌های انسانی است. او در عمری نه چندان طولانی، محرومیت از پدر و مادر، بی‌خانمانی و زندگی در یتیم‌خانه را تجربه کرد. در کودکی به کلیسا پیوست و تا پایان دوران فعالیت هنری‌اش در آن جا ماند، در حالی که چارچوب آن را برای خلاقیت هنری خود تنگ می‌یافت. در سال ۱۹۱۵ در اوج شهرت و خلاقیت هنری توسط دولت عثمانی دستگیر و تبعید شد. بر خلاف بسیاری از دوستان روشنفکرش از مرگ نجات یافت، امّا دیگر نتوانست به زندگی عادی بازگردد و تا پایان عمرش در آسایشگاه روانی در پاریس زیست.
کدام انسان این همه مصیبت را تاب می‌آورد؟

نشان جهان

فریاد در کویر

آزاد ماتیان معتقد است: «به قول حضرت سلیمان حکیم در عهد عتیق، شعر سرودن به زبان ملی در دیاسپورا به فریاد کشیدن در کویر می‌ماند.» ماتیان که شاعری از اقلیت ارامنه ایران است در تمام دفاتری که با محوریت‌های موضوعی منتشر کرده، بخشی از موقعیت خودش را در جهان به نمایش می‌گذارد. موقعیتش به عنوان یک شاعر، موقعیتش به عنوان یک عاشق، یک تبعیدی، یک شاخه‌ی تنها در میان باد.

کتاب خواندن در شصت و هفت سالگی

کتاب خواندن در شصت‌وهفت‌ سالگی

آیا آدم در هر سن و سالی یک جور کتاب می‌خواند؟ نمی‌تواند این طور باشد. در شصت‌وهفت سالگی کتاب خواندن چه معنا و ویژگی‌هایی دارد؟ روبرت صافاریان از تجربه خود نوشته و دیدگاه‌هایش را درمورد تفاوتی که کتاب خواندن برای او الان در شصت‌وهفت سالگی با زمانی که سن‌وسال کمتری داشته شرح داده است.

شروع رمان

درباره‌ی شروع رمان‌ها

در شروع داستان دست نویسنده خالی است. از این نظر شروع از پایان داستان می‌تواند سخت‌تر باشد. اما در مقابل برای پایان داستان نویسنده باید رشته‌هایی را که بافته به هم متصل کند و به سرانجامی برساند. اما یک شروع مناسب برای داستان چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟ اساساً شروع داستان تا کجای آن است؟ در این مقاله به این سوالات پرداخته شده است و داستان «استپ‌ها»ی چخوف به عنوان مثالی برای بررسی بیشتر این مفاهیم آورده شده است.

پوست در برابر پوست

مرعوب یک کلاسیک ادبی

«پوست در برابر پوست» پر است از اطلاعاتی درباره شرایط خلق رمان «جنایت و مکافات»، روزگار نگارش و انتشار آن، و تفسیرهای متنوعی که طی دهه‌های متوالی از آن به عمل آمده است. اما نویسنده یادداشت معتقد است جای یک چیز در این میان خالی است: نقد و نظر خود نویسنده کتاب و دیدگاه امروزین به این اثر کلاسیک قرن نوزدهمی. نگاه انتقادی در کتاب جایش خالی مانده است.

به غوغای باران

سماجت خاطرات زادگاه

این شعرها باید به فارسی ترجمه می‌شدند. جای انتشار این کتاب در ایران بود. چه خوب که سونیا بالاسانیان، شاید قدری با تاخیر، به فکر ترجمه اشعارش به فارسی و انتشار آن‌ها در قالب کتاب به غوغای باران افتاد. برای شعردوستان ایرانی و پژوهشگران فرهنگ ارمنی در ایران، این کتاب نمونه‌ی خوبی است از کار آن دسته از شاعران ارمنی ایران که می‌کوشیدند با جهان هماهنگ شوند و درباره‌ی چیزهایی می‌نوشتند که علاقه‌ی مشترک همه‌ی انسان‌هاست.