برچسب: راهنمای نویسندگان جوان

چخوف و توصیه‌هایش: نشان بده، نگو!

مساله، انتخاب شیوه‌های قدیمی یا جدیدِ نوشتن نیست! نویسنده در هنگام نوشتن به هیچ فرمی فکر نمی‌کند. چرا که کلمات، آزادانه و بدون هیچ قدوبندی از روح او بر روی کاغذ جاری می‌شوند. این را آنتون چخوف می‌گوید. پزشک، داستان‌نویس، طنزنویس و نمایشنامه‌نویس برجسته‌ی روس! با جملات معروف او حتما آشنا هستید. اینکه اگر تفنگی روی دیوار باشد باید حتماً با آن در طول داستان شلیک شود یا همین جمله کوتاهی که عنوان این نوشته هم هست: نشان بده، نگو. چخوف برخلاف رسم رایج دورانش، به کوتاه نوشتن اعتقاد داشت.

نویسنده‌های بزرگ چه توصیه‌هایی برای نویسندگان تازه‌کار دارند؟

آثار نویسندگان بزرگ بهترین کلاس آموزش داستان‌نویسی است. خواندن کتاب‌های این نویسندگان بزرگ، مصاحبه‌ها و توصیه‌هایشان. آن‌ها با چه مشکلاتی رودررو بوده‌اند؟ چطور به ایده‌های اصلی آثارشان رسیده‌اند؟ تجربیات زندگی را چطور به ماده خام داستان‌ها تبدیل کرده‌اند و خیلی سوالات دیگر. در این پرونده با حفظ تنوع، گلچینی از توصیه‌های این پنج نویسنده فراهم کرده‌ایم: آنتون چخوف، ارنست همینگوی، گابریل گارسیا مارکز، استیون کینگ و دیوید سداریس.

ده توصیه استیون کینگ به نویسندگان جوان

استیون کینگ، پادشاه ژانر وحشت در جهان ادبیات است. او را یکی از موفق‌ترین رمان‌نویسانِ امروز می‌دانند. بیشتر از 350 میلیون نسخه از 62 رمان او در سراسر جهان به فروش رفته است. جالب‌تر از همه اینکه، تمامی رمان‌ها و داستان‌های او (به جز رمانی به نام خشم) همچنان در حال انتشار هستند. اما قرار نیست که در این مقاله در مورد موفقیت‌های ادبی و میزان فروش آثار این نویسنده‌ی صاحب‌نام سخن بگوییم. امروز، به مرور تجربیات و عاداتی خواهیم پرداخت که استیون کینگ را به پادشاه وحشت و یکی از محبوب‌ترین نویسندگان جهان تبدیل کرده است.

گابریل گارسیا مارکز ، گابیتو

شش درس مارکز برای نویسندگان جوان

گابریل خوزه گارسیا مارکز، سال 1982 برنده نوبل ادبیات شد. او که بین مردم کشورهای آمریکای لاتین با نام گابیتو مشهور است، از روزنامه‌نگاری شروع کرد و با صدسال تنهایی به موفقیت عظیمی در دنیای ادبیات آمریکای لاتین و جهان دست پیدا کرد. نویسنده‌ای که هم دوران گمنامی را تجربه کرده و هم شهرت بسیار. پس احتمالاً داستان‌های زیادی از مسیر پرفرازونشیب رسیدن به قله‌ی ادبیات در دل دارد. در نوشتار پیش رو، مروری خواهیم داشت بر مهم‌ترین توصیه‌هایی که مارکز به نویسندگان جوان کرده است.

دیوید سداریس

توصیه‌های دیوید سداریس به نویسندگان جوان

دیوید سداریس طنزنویس است و بیشتر به خاطر داستان‌هایی شهرت پیدا کرد که درمورد زندگی خودش و خانواده‌اش و شرایطی که در آن بزرگ شده می‌نویسد. طبق برآوردها حدوداً دوازده میلیون نسخه از آثار او به 27 زبان مختلف در جای‌جای جهان به فروش رفته است. او در یک مسترکلاس برای نویسندگان تازه‌کار و دوستداران ادبیات صحبت کرده است و توصیه‌های او شامل توجه بیشتر به زندگی و بیرون آمدن از لاک تنهایی، نگاه کردن به خود و شکست‌های خود… خواندن خود مقاله راه بهتری برای آگاهی از این توصیه‌ها است.

همینگوی

توصیه‌های ارنست همینگوی به نویسندگان جوان

یکی از راه‌های آموزش داستان‌نویسی مراجعه به گفته‌های نویسندگان بزرگ است. گرچه ممکن است بعضی از این نویسندگان بزرگ، معلم‌های بزرگی نباشند. همینگوی ولی از آن‌ها بود که توصیه‌هایش برای نویسندگان جوان همیشه راهگشا بوده. او معتقد است یک نویسنده‌ی جوان باید تا می‌تواند همه چیز بخواند، مشاهده‌گر دقیق دنیای اطرافش باشد، از پیشرفت نکردن کار نترسد، شخصیت‌هایش را داوری نکند و موقع نوشتن وقتی کار روزانه را متوقف کند که در اوج است و هنوز ایده دارد.

چخوف و توصیه‌هایش: نشان بده، نگو!

مساله، انتخاب شیوه‌های قدیمی یا جدیدِ نوشتن نیست! نویسنده در هنگام نوشتن به هیچ فرمی فکر نمی‌کند. چرا که کلمات، آزادانه و بدون هیچ قدوبندی از روح او بر روی کاغذ جاری می‌شوند. این را آنتون چخوف می‌گوید. پزشک، داستان‌نویس، طنزنویس و نمایشنامه‌نویس برجسته‌ی روس! با جملات معروف او حتما آشنا هستید. اینکه اگر تفنگی روی دیوار باشد باید حتماً با آن در طول داستان شلیک شود یا همین جمله کوتاهی که عنوان این نوشته هم هست: نشان بده، نگو. چخوف برخلاف رسم رایج دورانش، به کوتاه نوشتن اعتقاد داشت.

نویسنده‌های بزرگ چه توصیه‌هایی برای نویسندگان تازه‌کار دارند؟

آثار نویسندگان بزرگ بهترین کلاس آموزش داستان‌نویسی است. خواندن کتاب‌های این نویسندگان بزرگ، مصاحبه‌ها و توصیه‌هایشان. آن‌ها با چه مشکلاتی رودررو بوده‌اند؟ چطور به ایده‌های اصلی آثارشان رسیده‌اند؟ تجربیات زندگی را چطور به ماده خام داستان‌ها تبدیل کرده‌اند و خیلی سوالات دیگر. در این پرونده با حفظ تنوع، گلچینی از توصیه‌های این پنج نویسنده فراهم کرده‌ایم: آنتون چخوف، ارنست همینگوی، گابریل گارسیا مارکز، استیون کینگ و دیوید سداریس.

ده توصیه استیون کینگ به نویسندگان جوان

استیون کینگ، پادشاه ژانر وحشت در جهان ادبیات است. او را یکی از موفق‌ترین رمان‌نویسانِ امروز می‌دانند. بیشتر از 350 میلیون نسخه از 62 رمان او در سراسر جهان به فروش رفته است. جالب‌تر از همه اینکه، تمامی رمان‌ها و داستان‌های او (به جز رمانی به نام خشم) همچنان در حال انتشار هستند. اما قرار نیست که در این مقاله در مورد موفقیت‌های ادبی و میزان فروش آثار این نویسنده‌ی صاحب‌نام سخن بگوییم. امروز، به مرور تجربیات و عاداتی خواهیم پرداخت که استیون کینگ را به پادشاه وحشت و یکی از محبوب‌ترین نویسندگان جهان تبدیل کرده است.

گابریل گارسیا مارکز ، گابیتو

شش درس مارکز برای نویسندگان جوان

گابریل خوزه گارسیا مارکز، سال 1982 برنده نوبل ادبیات شد. او که بین مردم کشورهای آمریکای لاتین با نام گابیتو مشهور است، از روزنامه‌نگاری شروع کرد و با صدسال تنهایی به موفقیت عظیمی در دنیای ادبیات آمریکای لاتین و جهان دست پیدا کرد. نویسنده‌ای که هم دوران گمنامی را تجربه کرده و هم شهرت بسیار. پس احتمالاً داستان‌های زیادی از مسیر پرفرازونشیب رسیدن به قله‌ی ادبیات در دل دارد. در نوشتار پیش رو، مروری خواهیم داشت بر مهم‌ترین توصیه‌هایی که مارکز به نویسندگان جوان کرده است.

دیوید سداریس

توصیه‌های دیوید سداریس به نویسندگان جوان

دیوید سداریس طنزنویس است و بیشتر به خاطر داستان‌هایی شهرت پیدا کرد که درمورد زندگی خودش و خانواده‌اش و شرایطی که در آن بزرگ شده می‌نویسد. طبق برآوردها حدوداً دوازده میلیون نسخه از آثار او به 27 زبان مختلف در جای‌جای جهان به فروش رفته است. او در یک مسترکلاس برای نویسندگان تازه‌کار و دوستداران ادبیات صحبت کرده است و توصیه‌های او شامل توجه بیشتر به زندگی و بیرون آمدن از لاک تنهایی، نگاه کردن به خود و شکست‌های خود… خواندن خود مقاله راه بهتری برای آگاهی از این توصیه‌ها است.

همینگوی

توصیه‌های ارنست همینگوی به نویسندگان جوان

یکی از راه‌های آموزش داستان‌نویسی مراجعه به گفته‌های نویسندگان بزرگ است. گرچه ممکن است بعضی از این نویسندگان بزرگ، معلم‌های بزرگی نباشند. همینگوی ولی از آن‌ها بود که توصیه‌هایش برای نویسندگان جوان همیشه راهگشا بوده. او معتقد است یک نویسنده‌ی جوان باید تا می‌تواند همه چیز بخواند، مشاهده‌گر دقیق دنیای اطرافش باشد، از پیشرفت نکردن کار نترسد، شخصیت‌هایش را داوری نکند و موقع نوشتن وقتی کار روزانه را متوقف کند که در اوج است و هنوز ایده دارد.