سایت معرفی و نقد کتاب وینش
سایت معرفی و نقد کتاب وینش

برچسب: بیماری

برایم شمع روشن کن برای مردی که می شناختم

برای مردی که می شناختم

به شدت خوشحالم که بعد از چند رمان ترجمه شده، برایم شمع روشن کن را خواندم. شما هیچ‌وقت در یک رمان ترجمه شده نمی‌خوانید که شخصیت اصلی داستان شعرهای محسن یگانه را زمزمه کند، هیچ وقت نمی‌خوانید که کسی در پایان ایمیلش شعری از شفیعی کدکنی یا چندخط از شعر دیگری با ترجمه شاملو بنویسد که اسمش گل پنجه مریم باشد. اما برایم شمع روشن کن پر است از اتفاقاتی که روزانه با آنها سروکار داریم، به علاوه اتفاقات بکری که برای یک شخصیت دیگر، از جنس نوجوان خالص، اتفاق می‌افتد. چه بهتر از این؟

تب 1793 فیلادلفیا

روبه‌رویی با مرگ در فیلادلفیا

تب ۱۷۹۳ روایتی داستانی از یک بیماری همه‌گیر به نام تب زرد در فیلادلفیاست. کتابی که از یک طرف به علت داشتن اطلاعات دقیق درباره‌ی این بیماری چیزی بیشتر از یک داستان است و از طرف دیگر به خاطر ویژگی‌های ادبی قوی، پا را از یک کتاب تاریخی فراتر گذاشته است. در واقع خواننده در این کتاب با یک داستان خوب تاریخی روبه‌رو می‌شود.

بی نام خیابان بلند

مرا ببخش خیابان بلندم

بی‌نام روایت نزاع کشدار میان تیم، قهرمان کتاب است و بیماری ناشناخته‌‌اش. کارزاری تمام عیار و نفسگیر میان یک مرد عادی و بیماری غریبی که جاشوآ فریس در سه فصل بلند به آن پرداخته. تجربه‌ی خواندن بی‌‌نام شبیه شرکت در یک ماراتن طولانی با پاهای زخمی است؛ دویدن، دویدن و پیش رفتن با نفس بریده حتی وقتی دستی نیست که در لحظه‌‌ی افتادن نگذارد با صورت روی زمین بیافتی.

برایم شمع روشن کن برای مردی که می شناختم

برای مردی که می شناختم

به شدت خوشحالم که بعد از چند رمان ترجمه شده، برایم شمع روشن کن را خواندم. شما هیچ‌وقت در یک رمان ترجمه شده نمی‌خوانید که شخصیت اصلی داستان شعرهای محسن یگانه را زمزمه کند، هیچ وقت نمی‌خوانید که کسی در پایان ایمیلش شعری از شفیعی کدکنی یا چندخط از شعر دیگری با ترجمه شاملو بنویسد که اسمش گل پنجه مریم باشد. اما برایم شمع روشن کن پر است از اتفاقاتی که روزانه با آنها سروکار داریم، به علاوه اتفاقات بکری که برای یک شخصیت دیگر، از جنس نوجوان خالص، اتفاق می‌افتد. چه بهتر از این؟

تب 1793 فیلادلفیا

روبه‌رویی با مرگ در فیلادلفیا

تب ۱۷۹۳ روایتی داستانی از یک بیماری همه‌گیر به نام تب زرد در فیلادلفیاست. کتابی که از یک طرف به علت داشتن اطلاعات دقیق درباره‌ی این بیماری چیزی بیشتر از یک داستان است و از طرف دیگر به خاطر ویژگی‌های ادبی قوی، پا را از یک کتاب تاریخی فراتر گذاشته است. در واقع خواننده در این کتاب با یک داستان خوب تاریخی روبه‌رو می‌شود.

بی نام خیابان بلند

مرا ببخش خیابان بلندم

بی‌نام روایت نزاع کشدار میان تیم، قهرمان کتاب است و بیماری ناشناخته‌‌اش. کارزاری تمام عیار و نفسگیر میان یک مرد عادی و بیماری غریبی که جاشوآ فریس در سه فصل بلند به آن پرداخته. تجربه‌ی خواندن بی‌‌نام شبیه شرکت در یک ماراتن طولانی با پاهای زخمی است؛ دویدن، دویدن و پیش رفتن با نفس بریده حتی وقتی دستی نیست که در لحظه‌‌ی افتادن نگذارد با صورت روی زمین بیافتی.