برچسب: انقلاب

رمان «ثریا در اغما» نوشته‌ی اسماعیل فصیح، مرثیه‌ای است برای وطنی زخمی و در احتضار، برای نسلی که میان آرمان و واقعیت فرسوده شد، و برای انسانی که میان امید و نابودی، زندگی و مرگ، بیداری و اغما معلق مانده است. «ثریا در اغما» مرثیه‌ای است برای وطن.

رمان آخرین شب دیکتاتور در واپسین لحظات زندگی معمر قذافی، چهره‌ی انسانی یک دیکتاتور را به تصویر می‌کشد؛ انسانی که زمانی در اوج قدرت، چونان خورشیدی سوزان می‌درخشید، اما سرانجام در بیابانی خاموش و تنها، در مواجهه با ترس، جنون و درماندگی فروریخت. این روایت، نه تنها حکایت سقوط یک فرد است، بلکه تصویری از سرنوشت محتوم هر ظلمی است که در غرور و خودبزرگ‌بینی ریشه دوانده باشد. آخرین شب دیکتاتور به ما یادآوری می‌کند که گرچه چراغ ظلم، گاه شب‌هایی طولانی می‌سوزد، اما سرانجام خاموشی آن حتمی است؛ و این خاموشی، در دل تاریکی، نوید روشنی فردا را می‌دهد.

راستی، این کتاب یک کتاب آموزشی برای چگونه مستندساز شویم هم محسوب می‌شود! اگرچه هیچ‌جای اثر چنین ادعایی از نویسنده دیده نمی‌شود، ولی ارائه تجربه عملی برای ساخت یک مستند و حتی پرداختن به توضیح و تفسیر برخی ابعاد فیلمسازی مثل تدوین، خواسته یا ناخواسته، «14 آبان روز آتش، گفتگو با انقلاب» را به راهنمای مستندسازان جوان تبدیل می‌کند.

تا یکسال قبل از سال ۵۷ تقریبا هیچکس تصوری از وقوع انقلاب در ایران نداشت. پس از آن ده‌ها کتاب و مقاله درباره علل وقوع این انقلاب و پیامدهایش نوشته شد، نوشته‌هایی که هر کدام تلاش می‌کردند از منظری این رویداد را قابل فهم کنند. در این پرونده سراغ کتاب‌هایی رفته‌ایم که تلاش کرده‌اند تصویری از ماه‌های منتهی به پیروزی انقلاب بدهند. بررسی گذشته می‌تواند درک بهتری از علل تغییرات و نیازهای جامعه بدهد. درکی که بی‌شک در بستر امروز هم برای ما مهم خواهد بود، زیرا که «گذشته چراغ راه آینده است».