برچسب: ادبیات ژاپن

«روزها در کتابفروشی موریساکی» نوشته‌ی ساتوشی یاگی‌ساوا، رمانی کم‌حادثه است که با تمرکز بر سکون و ریتم آرام زندگی، رابطه‌ی انسان با مکان روزمره را برجسته می‌کند. کتاب‌فروشی موریساکی در محله‌ی جینبوچو، به‌عنوان شخصیتی خاموش، تجربه‌ای ذهنی از فضا می‌سازد؛ تجربه‌ای که در چارچوب گردشگری ادبی، شوق دیدن مکانِ روایت‌شده را پیش از سفر واقعی در ذهن خواننده شکل می‌دهد.

اگر گربه‌ها نبودند، کتاب کم حجم، سبک و خواندنی‌ست و در گیرودار پلتفرم‌های رنگارنگ و هدررفت زمان گزینه‌ی خوبی‌ست تا به این سوال پاسخ بدهد که چه چیزهایی، چه ارزش‌هایی دارند و شیطان روی دیگر سکه‌ی رونق زندگی در آینه‌ی رو در روی شاید «آن بخش توست که هرگز نشان نمی‌دهی. می‌دانی، شاد اما سطحی، لباس‌های پر زرق و برق پوشیدن و انجام هرکاری که می‎خواهی بدون نگرانی از اینکه دیگران چه فکر می‌کنند، گفتن هر چه می‌خواهی بی‌‎توجه به اینکه چقدر ناشایسته است.»

همه جنبه‌های وجودی ژاپن و فرهنگ ژاپنی برای ایرانیان بسیاری مورد کنجکاوی و حیرت است. هایکو نیز به عنوان یکی از این مظهرها مورد پرسش، یک نوع شعر کوتاه مینیمالیستی است- استفاده از تصاویر طبیعی و فلسفی- تصویرگری احساسات و تجربیات عمیق‌تری- شکل هنری کوتاه و عمیق عبارت‌هایی که هایکو را توصیف می کنند. اما اگر هایکو امروز به شهرت جهانی رسیده هزینه‌ای نیز پرداخته است؟ آیا معنا و مفهوم آن عوض شده هایکو بوده است؟