برچسب: احمدرضا احمدی

کتاب گفت‌وگو با بهمن محصص، شامل گردآوری و پیاده کردن هفت گفتگو با او در دوره‌های مختلف زمانی (پیش و پس از انقلاب) است. گفتگوها به چند دسته در این کتاب تقسیم می‌شوند. در دو مورد چند نفر با بهمن محصص مواجه می‌شوند و گفتگو می‌کنند. در یک مورد یک نفر مصاحبه‌کننده با چند نفر از جمله محصص گفتگو می‌کند و در چهار مورد تنها یک مصاحبه‌کننده با بهمن محصص روبرو می‌شود. نکته‌ای که در همه این مصاحبه‌ها پررنگ است برجسته بودن محصص در دانش و تبیین دیدگاه‌هایش است به طوری که در بیشتر مصاحبه‌ها او غالباً متکلم وحده است.

احمدی داستانِ تکه‌ی ابر، شاخه‌ی نرگس را به همان سبکِ آشنای خودش نوشته است و با شگردهای زبانی و ادبیِ ویژه‌اش جهانی رؤیایی و شاعرانه خلق کرده که دورهمیِ بی‌مانندِ رنگ و نور، امید و کلمه است. احمدرضا احمدی با بهره‌گیری از تمثیل سفر در این داستان، مخاطب را به حرکت و تغییر دعوت می‌کند؛ سفری لذت‌بخش که با نثر شاعرانه و خیال‌پردازی‌های کودکانه‌ و نمادهایی مانند رنگ‌ها و عناصر طبیعت از گم‌شده‌ای بزرگ می‌گوید، از صلح.

اشعار این کتاب صمیمانه هستند، گویی شاعر برای مخاطبانش، بی‌غل و غش درد دل می‌کند، آن‌ها را به خود نزدیک احساس می‌کند و از احساساتش می‌گوید. احمدرضا احمدی شاعری است که به جای پیچیده‌گویی و نمایش «نگاه کنید من شاعر هستم»، به شکل ساده‌ای آنچه به او الهام شده و یا آنچه حس می‌کند را می‌سراید. هیچ چیز از جمله کلمات مانع او نیستند و با قدرت شاعرانگی‌اش دست به خلق می‌زند.

احمدرضا احمدی در یک دهه‌ی اخیر شتاب بسیاری در انتشار کتاب دارد. شناخته‌شده بودن، عدم حضور بسیاری از بزرگان گذشته و عوامل بسیار دیگری در پرکاری این یک دهه‌ی اخیر او می‌توانند دخیل باشند، اما آنچه که نتیجه‌ی این پرکاری‌ست، رابطه‌ای عکسی است که کیفیت آثارش با حجم دفترهای منتشرشده‌ از او پیدا کرده. بهترین شعرهای احمدی مربوط است به همان ۱۵ اثری که در ۴۴ سال فعالیتش منتشر کرد و نه ۳۸ کتابی که در این ۱۲ سال به بازار نشر فرستاد.