برچسب: اتوبیوگرافی

در فاصله‌ی دو نقطه...!

ایران درودی، محصول دوران رفاه اقتصادی و رونق هنری

درودی از مواجه شدن با ضعف‌هایش ابایی ندارد. در زندگی‌نامه خودنوشتش «در فاصله‌ی دونقطه» کتاب را با مشکلات جسمی و دوبینی و زشتی دوران کودکی‌اش آغاز می‌کند. با این حال مواجهه‌ی او با مسائل سیاسی دورانش و با هنرمندان ایرانی محافظه‌کارانه است. ایران درودی محصول سال‌هایی است که رفاه اقتصادی، رونق هنری و ارتباط با دنیا برای طبقه‌ای از جامعه فراهم بود. درودی از خانواده‌های همین طبقه می‌آید، خانواده‌هایی که با وجود مواجه‌شدن با تلاطم‌های سیاسی و اقتصادی گوناگون، از فهم فرهنگی و هنری برخوردار بوده‌اند.

از قیطریه تا اورنج کانتی

پاسخ حمیدرضا صدر به «بودن»

حمیدرضا صدر لحظه‌ها را به غنیمت می‌بُرد و آن‌ها را بسط می‌داد و فکر می‌کنم راجع به همه چیز همین‌طور می‌اندیشید. نگرشش به هستی و بودن هم همین‌گونه بود. امروز هستی و فردا نه!… شاید برای همین این‌همه ساده بود و همان‌گونه که در واپسین اثرش اشاره کردیم، می‌نویسد که به خود بی‌اعتناست. راوی دَم بود و با دیگران در خوشی این دم‌های گذرنده سهیم می‌شد. کتاب از قیطریه تا اورنج‌‌کانتی هم مملو از چنین آناتی است.

بلوری

کتاب خوبی که می‌توانست کتاب بهتری باشد!

خاطراتی که محمد بلوری در کتاب «خاطرات شش دهه روزنامه‌نگاری» آورده را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد. دسته‌ی اول خاطراتی است درباره‌ی ساز و کار روزنامه‌نگاری. دسته دوم خاطرات جذابی که حاصل کار بلوری در سرویس حوادثِ روزنامه‌های مختلف است. آخرین دسته خاطرات که به وقایع سیاسی می‌پردازد، چشم اسفندیار کتاب است. «خاطرات شش دهه روزنامه‌نگاری» مثل فیلم جذابی است که اگر تدوینگر دست‌ودلش نمی‌لرزید و از خیر برخی راش‌ها می‌گذشت، جالب‌تر از این می‌شد.

استیون جرارد

جرارد، رهبر وفادار قرمزها

داستان من اتوبیوگرافی استیون جرارد، شرحی است از وقایع و خاطراتی که در ذهن او نقش پررنگ‌تری بسته‌اند. کتاب علاوه بر مرور بخشی از دوران فوتبال این بازیکن، خواننده را با تمایلات، ذهنیت و شخصیت ورزشی او آشنا می‌کند. جرارد از آن نوع بازیکن‌هایی است که هر هواداری آرزوی حضور چنین کسی را در تیمش دارد: وفادار، متمرکز روی فوتبال و بی‌توجه به جذابیت‌های مادی، کسی که روحیه یک رهبر را دارد.

زیدآبادی

خرده روایت‌های اصلاح‌طلبِ ناکوک

گرگ و میش هوای خردادماه سومین جلد از خاطرات احمد زیدآبادی، روایتی دقیق از روزهای قبل و بعد از به قدرت رسیدن اصلاح طلبان در سال ۷۶ است. زیدآبادی در خاطرات کوتاه و ساده‌اش کوشیده نگاهی دقیق به سیاست و آدم‌هایش در آن دوران داشته باشد. از طرفی دیگر روند شکل‌گیری شخصیت روزنامه‌نگاری که از آن زمان تا امروز ساز مخالف در برابر دیگر اصلاح‌طلبان ایرانی می‌زند، در لابه‌لای سطور کتاب قابل ردگیری است. از این جهت، گرگ و میش هوای خردادماه کتابی برای شناخت اصلاح‌طلبان، روزنامه‌نگاران و نیروهای فعال سیاسی در دهه هفتادشمسی است. افرادی که همه در پیروزی و بعد، شکست اصلاح‌طلبان نقش داشتند.

استانبول اورهان پاموک

اورهان پاموک

پرونده‌ی جدید وینش را به اورهان پاموک اختصاص داده‌ایم. نویسنده‌ای اهل ترکیه که در سال ۲۰۰۶ نوبل ادبیات را از آن خود کرد. دستمایه‌ی اصلی این پرونده، مرور مهم‌ترین کتاب پاموک، نام من سرخ، بوده و سپس نقد و معرفی شوری در سر و زنی با موهای قرمز، که آخرین آثار منتشر شده از این نویسنده‌ی پر کارند. به عنوان برشی دیگر از نثر پاموک به سراغ کتاب غیر داستانی پدرم  رفته‌ایم و چگونگی پرداخت ایده‌های پر تکرار پاموک را در کتاب‌هایش بررسی کرده‌ایم. پاموک شیفته‌ی استانبول است و در بسیاری از آثارش هم دغدغه‌ی پرداختن به روابط پدران و پسران را دارد که گاهی جنبه‌های استعاری به خودش می‌گیرد.

خاطرات یک مترجم

زندگی پرماجرای مترجم خوش‌مشرب

خاطرات قاضی سندی است بر این‌که او همچون برجسته‌ترین مترجمان ادبی همنسل خود نویسنده‌ای چیره‌دست هم بوده است. قاضی در خاطراتش، به گوشه‌هایی از تاریخ اجتماعی ایران هم پرداخته، از توصیف وضع زندگی مردمان در نواحی مختلف کشور گرفته تا گزارش فساد و زدوبندهای عجیب در ادارات دولتی در دهه‌های ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰٫ خاطرات یک مترجم از منابع مطالعه در تاریخ ادبی و فرهنگی معاصر ایران هم هست؛ اطلاعاتش درباره‌ی زندگی و خصوصیات افرادی ازجمله تندر کیا، محمدحسن لطفی، و رضا کاویانی، محمود به‌آذین، و سیروس طاهباز ‌ــ‌‌اگر منحصربه‌فرد نباشد‌ــ بسیار کمیاب و قیمتی است، بخصوص که قاضی با زنده و مرده تعارف نداشته و خوب و بدِ همه را، با بی‌پروایی و روراستی خاص خود، نوشته است.

رومن به روایت پولانسکی

پولانسکی از گفتن واقعیت نمی‌ترسد

رومن به روایت پولانسکی شوکه‌کننده، لذت‌بخش، صادقانه، هیجان‌انگیز و در بسیاری از فصل‌ها و بخش‌ها، ظریف و لطیف و موشکافانه است. پولانسکی در این کتاب از گفتن واقعیت، چه راجع به خود و چه درباره‌ی دیگران ابایی ندارد. توصیفات او از هنرمندانِ دیگر بعضاً خواننده را شیفته می‌کند و وجوه دیگری از این آدم‌های شناخته‌شده را به ما می‌نمایاند؛ افرادی مانند بروس لی، میا فارو، پیتر سلرز و بسیاری دیگر…

خود زندگی نامه‌ها

پرونده‌ای درباره‌ی خودزندگی‌نامه‌ها (اتوبیوگرافی)

زندگی‌نامه‌ و زیرمجموعه‌ی آن خودزندگی‌نامه، از گونه‌های پرخواننده‌ی ادبیات غیرداستانی‌اند. این گونه اما نزد ما چندان رونقی نداشته تا همین اواخر. در این زمان کوتاهی که از آغاز کار وینش می‌گذرد، تعداد قابل‌توجهی از کتاب‌های معرفی و نقد شده در آن، در این ژانر می‌گنجند. البته اگر با کمی اغماض این ژانر را تعریف کنیم.

در فاصله‌ی دو نقطه...!

ایران درودی، محصول دوران رفاه اقتصادی و رونق هنری

درودی از مواجه شدن با ضعف‌هایش ابایی ندارد. در زندگی‌نامه خودنوشتش «در فاصله‌ی دونقطه» کتاب را با مشکلات جسمی و دوبینی و زشتی دوران کودکی‌اش آغاز می‌کند. با این حال مواجهه‌ی او با مسائل سیاسی دورانش و با هنرمندان ایرانی محافظه‌کارانه است. ایران درودی محصول سال‌هایی است که رفاه اقتصادی، رونق هنری و ارتباط با دنیا برای طبقه‌ای از جامعه فراهم بود. درودی از خانواده‌های همین طبقه می‌آید، خانواده‌هایی که با وجود مواجه‌شدن با تلاطم‌های سیاسی و اقتصادی گوناگون، از فهم فرهنگی و هنری برخوردار بوده‌اند.

از قیطریه تا اورنج کانتی

پاسخ حمیدرضا صدر به «بودن»

حمیدرضا صدر لحظه‌ها را به غنیمت می‌بُرد و آن‌ها را بسط می‌داد و فکر می‌کنم راجع به همه چیز همین‌طور می‌اندیشید. نگرشش به هستی و بودن هم همین‌گونه بود. امروز هستی و فردا نه!… شاید برای همین این‌همه ساده بود و همان‌گونه که در واپسین اثرش اشاره کردیم، می‌نویسد که به خود بی‌اعتناست. راوی دَم بود و با دیگران در خوشی این دم‌های گذرنده سهیم می‌شد. کتاب از قیطریه تا اورنج‌‌کانتی هم مملو از چنین آناتی است.

بلوری

کتاب خوبی که می‌توانست کتاب بهتری باشد!

خاطراتی که محمد بلوری در کتاب «خاطرات شش دهه روزنامه‌نگاری» آورده را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد. دسته‌ی اول خاطراتی است درباره‌ی ساز و کار روزنامه‌نگاری. دسته دوم خاطرات جذابی که حاصل کار بلوری در سرویس حوادثِ روزنامه‌های مختلف است. آخرین دسته خاطرات که به وقایع سیاسی می‌پردازد، چشم اسفندیار کتاب است. «خاطرات شش دهه روزنامه‌نگاری» مثل فیلم جذابی است که اگر تدوینگر دست‌ودلش نمی‌لرزید و از خیر برخی راش‌ها می‌گذشت، جالب‌تر از این می‌شد.

استیون جرارد

جرارد، رهبر وفادار قرمزها

داستان من اتوبیوگرافی استیون جرارد، شرحی است از وقایع و خاطراتی که در ذهن او نقش پررنگ‌تری بسته‌اند. کتاب علاوه بر مرور بخشی از دوران فوتبال این بازیکن، خواننده را با تمایلات، ذهنیت و شخصیت ورزشی او آشنا می‌کند. جرارد از آن نوع بازیکن‌هایی است که هر هواداری آرزوی حضور چنین کسی را در تیمش دارد: وفادار، متمرکز روی فوتبال و بی‌توجه به جذابیت‌های مادی، کسی که روحیه یک رهبر را دارد.

زیدآبادی

خرده روایت‌های اصلاح‌طلبِ ناکوک

گرگ و میش هوای خردادماه سومین جلد از خاطرات احمد زیدآبادی، روایتی دقیق از روزهای قبل و بعد از به قدرت رسیدن اصلاح طلبان در سال ۷۶ است. زیدآبادی در خاطرات کوتاه و ساده‌اش کوشیده نگاهی دقیق به سیاست و آدم‌هایش در آن دوران داشته باشد. از طرفی دیگر روند شکل‌گیری شخصیت روزنامه‌نگاری که از آن زمان تا امروز ساز مخالف در برابر دیگر اصلاح‌طلبان ایرانی می‌زند، در لابه‌لای سطور کتاب قابل ردگیری است. از این جهت، گرگ و میش هوای خردادماه کتابی برای شناخت اصلاح‌طلبان، روزنامه‌نگاران و نیروهای فعال سیاسی در دهه هفتادشمسی است. افرادی که همه در پیروزی و بعد، شکست اصلاح‌طلبان نقش داشتند.

استانبول اورهان پاموک

اورهان پاموک

پرونده‌ی جدید وینش را به اورهان پاموک اختصاص داده‌ایم. نویسنده‌ای اهل ترکیه که در سال ۲۰۰۶ نوبل ادبیات را از آن خود کرد. دستمایه‌ی اصلی این پرونده، مرور مهم‌ترین کتاب پاموک، نام من سرخ، بوده و سپس نقد و معرفی شوری در سر و زنی با موهای قرمز، که آخرین آثار منتشر شده از این نویسنده‌ی پر کارند. به عنوان برشی دیگر از نثر پاموک به سراغ کتاب غیر داستانی پدرم  رفته‌ایم و چگونگی پرداخت ایده‌های پر تکرار پاموک را در کتاب‌هایش بررسی کرده‌ایم. پاموک شیفته‌ی استانبول است و در بسیاری از آثارش هم دغدغه‌ی پرداختن به روابط پدران و پسران را دارد که گاهی جنبه‌های استعاری به خودش می‌گیرد.

خاطرات یک مترجم

زندگی پرماجرای مترجم خوش‌مشرب

خاطرات قاضی سندی است بر این‌که او همچون برجسته‌ترین مترجمان ادبی همنسل خود نویسنده‌ای چیره‌دست هم بوده است. قاضی در خاطراتش، به گوشه‌هایی از تاریخ اجتماعی ایران هم پرداخته، از توصیف وضع زندگی مردمان در نواحی مختلف کشور گرفته تا گزارش فساد و زدوبندهای عجیب در ادارات دولتی در دهه‌های ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰٫ خاطرات یک مترجم از منابع مطالعه در تاریخ ادبی و فرهنگی معاصر ایران هم هست؛ اطلاعاتش درباره‌ی زندگی و خصوصیات افرادی ازجمله تندر کیا، محمدحسن لطفی، و رضا کاویانی، محمود به‌آذین، و سیروس طاهباز ‌ــ‌‌اگر منحصربه‌فرد نباشد‌ــ بسیار کمیاب و قیمتی است، بخصوص که قاضی با زنده و مرده تعارف نداشته و خوب و بدِ همه را، با بی‌پروایی و روراستی خاص خود، نوشته است.

رومن به روایت پولانسکی

پولانسکی از گفتن واقعیت نمی‌ترسد

رومن به روایت پولانسکی شوکه‌کننده، لذت‌بخش، صادقانه، هیجان‌انگیز و در بسیاری از فصل‌ها و بخش‌ها، ظریف و لطیف و موشکافانه است. پولانسکی در این کتاب از گفتن واقعیت، چه راجع به خود و چه درباره‌ی دیگران ابایی ندارد. توصیفات او از هنرمندانِ دیگر بعضاً خواننده را شیفته می‌کند و وجوه دیگری از این آدم‌های شناخته‌شده را به ما می‌نمایاند؛ افرادی مانند بروس لی، میا فارو، پیتر سلرز و بسیاری دیگر…

خود زندگی نامه‌ها

پرونده‌ای درباره‌ی خودزندگی‌نامه‌ها (اتوبیوگرافی)

زندگی‌نامه‌ و زیرمجموعه‌ی آن خودزندگی‌نامه، از گونه‌های پرخواننده‌ی ادبیات غیرداستانی‌اند. این گونه اما نزد ما چندان رونقی نداشته تا همین اواخر. در این زمان کوتاهی که از آغاز کار وینش می‌گذرد، تعداد قابل‌توجهی از کتاب‌های معرفی و نقد شده در آن، در این ژانر می‌گنجند. البته اگر با کمی اغماض این ژانر را تعریف کنیم.