برچسب: ابوتراب خسروی

ابوتراب خسروی

می‌زید با یاد و خاطره

این رویاست یا کابوس؟ واقعیت است یا لفاظی و یا قصه‌ای؟ هرچه هست برای ابوتراب خسروی نظریه‌ای برای ساختار روایت است. شیوه و طریق اوست در کتاب ویران. مجموعه‌ی هشت داستان کوتاه که جز در یک داستان عاشقانه و قاصد که بن‌مایه‌های رئالیستی دارند؛ هرکدام به نحوی اجرا شده است.
این بخشی است از نقدی که شیرین زارع‌پور برای وینش فرستاده و به انتخاب تحریریه سایت چهارمین نقد برتر مسابقه شده است. هرچند بهتر بود پاراگراف‌بندی نیز در این متن رعایت می‌شد.

قوشِ تنها و ذریّاتِ سیمرغ

ابوتراب خسروی در آخرین کتاب خود دست به تجربه‌ای ضروری زده است: بازآفرینی مدرن قصه‌های شیخ اشراق؛ مجموعه‌ای از چهارده داستان که کوتاهی‌شان گاه به کمتر از دو صفحه می‌رسد. کار وی در این کتاب بازتاب و بازتولید منابع مکتوب فرهنگ ایرانی و نوعی پیوند زدن ادبیات اکنون به گذشته است.
نویسنده در تجربه‌ی تجریدی خویش سرگردان است و در کار دور ریختن «شکل غلط رفتار کلمات و هجاها»یی که پیشتر آموخته تا جا را برای «کلمه‌ها و سرمشق‌های تازه» باز کند؛ همچون قوشی تنها در پیِ ذریّاتِ سیمرغ.

ابوتراب خسروی

می‌زید با یاد و خاطره

این رویاست یا کابوس؟ واقعیت است یا لفاظی و یا قصه‌ای؟ هرچه هست برای ابوتراب خسروی نظریه‌ای برای ساختار روایت است. شیوه و طریق اوست در کتاب ویران. مجموعه‌ی هشت داستان کوتاه که جز در یک داستان عاشقانه و قاصد که بن‌مایه‌های رئالیستی دارند؛ هرکدام به نحوی اجرا شده است.
این بخشی است از نقدی که شیرین زارع‌پور برای وینش فرستاده و به انتخاب تحریریه سایت چهارمین نقد برتر مسابقه شده است. هرچند بهتر بود پاراگراف‌بندی نیز در این متن رعایت می‌شد.

قوشِ تنها و ذریّاتِ سیمرغ

ابوتراب خسروی در آخرین کتاب خود دست به تجربه‌ای ضروری زده است: بازآفرینی مدرن قصه‌های شیخ اشراق؛ مجموعه‌ای از چهارده داستان که کوتاهی‌شان گاه به کمتر از دو صفحه می‌رسد. کار وی در این کتاب بازتاب و بازتولید منابع مکتوب فرهنگ ایرانی و نوعی پیوند زدن ادبیات اکنون به گذشته است.
نویسنده در تجربه‌ی تجریدی خویش سرگردان است و در کار دور ریختن «شکل غلط رفتار کلمات و هجاها»یی که پیشتر آموخته تا جا را برای «کلمه‌ها و سرمشق‌های تازه» باز کند؛ همچون قوشی تنها در پیِ ذریّاتِ سیمرغ.