کتاب طاعون ارغوانی (ترجمهی دکتر محمد مجلسی از کتاب Histoires des siecles futurs)، شامل پنج داستان کوتاه است که بر خلاف کارهای بیشتر شناختهشدهی جک لندن، حیوانات در آن نقش اصلی را ندارند. داستانهایی که در آینده میگذرند، با نگاهی تلخ و نامطمئن به آنچه که از علم و تکنولوژی نویافته انتظار میرود. این داستانها در سالهای ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۲ نوشته شدهاند، دههی پایانی زندگی کوتاه جک لندن.
متنی که در ادامه میخوانید بخشی از مقاله «ادبیات معاصر ایران»، نوشته دکتر فاطمه سیاح منتشره در نشریه پیام نو در مرداد سال 1322 شمسی است. دکتر سیاح در این مقاله نگاهی دارد بر متون نظم و نثر معاصر ایران. او معتقد است که برخلاف ادبیات کلاسیک ایران که در سراسر جهان شناختهشده است، شناخت محدودی از ادبیات اخیر و کنونی ایران در جهان وجود دارد، یعنی آثار آن کمتر ترجمه شده و نویسندگانش را تنها خاورشناسان میشناسند. او مهمترین دلیل این غفلت را پیش آمدن انحطاط ادبی در قرون اخیر میداند. انحطاطی که از زمان صفویه شروع و تا آغاز سلطنت قاجاریه دوام داشته است.
متنی که در ادامه میخوانید بخشی از مقاله «تازههای رمان فرانسوی»، نوشته دکتر فاطمه سیاح منتشره در نشریات شوروی به سال 1930 میلادی است. دکتر سیاح در این بخش نقدی داشته بر رمان مکتب زنان، نوشتهی آندره ژید. او معتقد است که ژید در این اثر قصد دارد این درس را به زنان بدهد که هدفهای واقعی عشق چقدر از هدفهای موجود در خیالات دور است و اگر زنی تمام زندگی خود را فدای این آرمان خیالی کند، چه بیرحمانه سرخورده خواهد شد.
کتاب طاعون ارغوانی (ترجمهی دکتر محمد مجلسی از کتاب Histoires des siecles futurs)، شامل پنج داستان کوتاه است که بر خلاف کارهای بیشتر شناختهشدهی جک لندن، حیوانات در آن نقش اصلی را ندارند. داستانهایی که در آینده میگذرند، با نگاهی تلخ و نامطمئن به آنچه که از علم و تکنولوژی نویافته انتظار میرود. این داستانها در سالهای ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۲ نوشته شدهاند، دههی پایانی زندگی کوتاه جک لندن.
متنی که در ادامه میخوانید بخشی از مقاله «ادبیات معاصر ایران»، نوشته دکتر فاطمه سیاح منتشره در نشریه پیام نو در مرداد سال 1322 شمسی است. دکتر سیاح در این مقاله نگاهی دارد بر متون نظم و نثر معاصر ایران. او معتقد است که برخلاف ادبیات کلاسیک ایران که در سراسر جهان شناختهشده است، شناخت محدودی از ادبیات اخیر و کنونی ایران در جهان وجود دارد، یعنی آثار آن کمتر ترجمه شده و نویسندگانش را تنها خاورشناسان میشناسند. او مهمترین دلیل این غفلت را پیش آمدن انحطاط ادبی در قرون اخیر میداند. انحطاطی که از زمان صفویه شروع و تا آغاز سلطنت قاجاریه دوام داشته است.
متنی که در ادامه میخوانید بخشی از مقاله «تازههای رمان فرانسوی»، نوشته دکتر فاطمه سیاح منتشره در نشریات شوروی به سال 1930 میلادی است. دکتر سیاح در این بخش نقدی داشته بر رمان مکتب زنان، نوشتهی آندره ژید. او معتقد است که ژید در این اثر قصد دارد این درس را به زنان بدهد که هدفهای واقعی عشق چقدر از هدفهای موجود در خیالات دور است و اگر زنی تمام زندگی خود را فدای این آرمان خیالی کند، چه بیرحمانه سرخورده خواهد شد.
Thanks for clicking. That felt good.
Close
