
کالایی شدن آموزش بزرگترین تهدید برای فرآیند دموکراتیزاسیون در ایران
در ایران در ذیل برنامههای موسوم به «تعدیل ساختاری» که از اواخر دههی شصت شمسی اعمال میشد، سهم آموزش در تولید ناخالص داخلی کمتر و کمتر شده است. خصوصی شدن که در واقع در ایران چیزی جز کالایی شدن آموزش نبود و به کاهش تعهدات مالی و قانونی بیشتر و گستردهتر دولت در حوزهی آموزش و زیرساختهای تحصیلی انجامید، مسیری برای شانهخالی کردن از تعهدات مربوط به «تحصیل رایگان» در نظر گرفته شد که به صراحت در ذیل اصل سیام قانون اساسی تعریف شده بود.
