“خیابان گاندی، ساعت پنج عصر” قصه نیست، جستار است. جستارش هم از نوع جستارهای معمول که خواندهایم یا مجلات جستارنویسی به آن میپردازند نیست. یک کار پژوهشی و دسته بندی شده است. شبیه یک ارکستر موسیقی هماهنگ که با تعریف زمینه پژوهشی و ریزه کاری های تحلیلی به موقع مینوازد و هر سازش میداند کجا و چطور خودش را به زمینه کار وصل کند.
تا وقتی کتابها و خوانندهها هستند، نوشتن دربارهی کتابها هم ادامه دارد. کتابها یک بار متولد میشوند اما بارها و بارها برایشان جشن تولد گرفته میشود. هربار که یک مرورنویس برای کتابی جشن تولد میگیرد، گویی با نگاهی تازه به آن موجودِ خلقشده مینگرد و دوباره آن را میآفریند.
“خیابان گاندی، ساعت پنج عصر” قصه نیست، جستار است. جستارش هم از نوع جستارهای معمول که خواندهایم یا مجلات جستارنویسی به آن میپردازند نیست. یک کار پژوهشی و دسته بندی شده است. شبیه یک ارکستر موسیقی هماهنگ که با تعریف زمینه پژوهشی و ریزه کاری های تحلیلی به موقع مینوازد و هر سازش میداند کجا و چطور خودش را به زمینه کار وصل کند.
تا وقتی کتابها و خوانندهها هستند، نوشتن دربارهی کتابها هم ادامه دارد. کتابها یک بار متولد میشوند اما بارها و بارها برایشان جشن تولد گرفته میشود. هربار که یک مرورنویس برای کتابی جشن تولد میگیرد، گویی با نگاهی تازه به آن موجودِ خلقشده مینگرد و دوباره آن را میآفریند.
Thanks for clicking. That felt good.
Close
